Ιεζεκιήλ 21

1

Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,

2

Υἱὲ ἀνθρώπου, στήριξον τὸ πρόσωπόν σου πρὸς Ἱερουσαλήμ καὶ στάλαξον λόγον πρὸς τοὺς ἁγίους τόπους καὶ προφήτευσον κατὰ τῆς γῆς Ἰσραήλ

3

καὶ εἰπὲ πρὸς τὴν γῆν Ἰσραήλ, Οὕτω λέγει Κύριος· Ἰδού, ἐγὼ εἶμαι ἐναντίον σου καὶ θέλω σύρει τὴν μάχαιράν μου ἐκ τῆς θήκης αὐτῆς καὶ θέλω ἐκκόψει ἀπὸ σοῦ τὸν δίκαιον καὶ τὸν ἀσεβῆ.

4

Καὶ ἐπειδή θέλω ἐκκόψει ἀπὸ σοῦ τὸν δίκαιον καὶ τὸν ἀσεβῆ, διὰ τοῦτο θέλει ἐξέλθει ἡ μάχαιρά μου ἐκ τῆς θήκης αὐτῆς ἐναντίον πάσης σαρκός, ἀπὸ μεσημβρίας μέχρι βορρᾶ·

5

καὶ θέλουσι γνωρίσει πᾶσα σὰρξ ὅτι ἐγὼ ὁ Κύριος ἔσυρα τὴν μάχαιράν μου ἐκ τῆς θήκης αὐτῆς· δὲν θέλει ἐπιστρέψει πλέον.

6

Διὰ τοῦτο σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, στέναξον μετὰ συντριμμοῦ τῆς ὀσφύος σου, καὶ μετὰ πικρίας στέναξον ἐνώπιον αὐτῶν.

7

Καὶ ὅταν εἴπωσι πρὸς σέ, Διὰ τί στενάζεις σύ; θέλεις ἀποκριθῆ· διὰ τὴν ἀγγελίαν, ὅτι ἔρχεται· καὶ πᾶσα καρδία θέλει λυώσει, καὶ πᾶσαι αἱ χεῖρες θέλουσι παραλυθῆ, καὶ πᾶν πνεῦμα θέλει λιποθυμήσει, καὶ πάντα τὰ γόνατα θέλουσι ῥεύσει ὡς ὕδωρ· ἰδού, ἔρχεται καὶ θέλει γείνει, λέγει Κύριος ὁ Θεός.

8

Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,

9

Υἱὲ ἀνθρώπου, προφήτευσον καὶ εἰπέ, Οὕτω λέγει Κύριος· Εἰπέ, Ῥομφαία, ῥομφαία ἀκονίζεται καὶ μάλιστα στιλβοῦται·

10

ἀκονίζεται, διὰ νὰ κάμῃ σφαγήν· στιλβοῦται, διὰ νὰ ἀστράπτῃ. Δυνάμεθα λοιπὸν νὰ ἤμεθα εὔθυμοι; αὕτη εἶναι ἡ ῥάβδος τοῦ υἱοῦ μου, ἡ καταφρονοῦσα πᾶν ξύλον.

11

Καὶ ἔδωκεν αὐτήν νὰ στιλβωθῆ, διὰ νὰ κρατῆται ἐν τῇ χειρί· ἡ ῥομφαία αὕτη εἶναι ἠκονισμένη καὶ ἐστιλβωμένη, διὰ νὰ δοθῇ εἰς τὴν χεῖρα τοῦ σφαγέως.

12

Βόησον καὶ ὀλόλυξον, υἱὲ ἀνθρώπου· διότι αὕτη εἶναι ἐναντίον τοῦ λαοῦ μου, εἶναι ἐναντίον πάντων τῶν ἀρχόντων τοῦ Ἰσραήλ· τρόμος θέλει ἐπιπέσει ἐπὶ τὸν λαὸν μου διὰ τὴν ῥομφαίαν· διὰ τοῦτο κτύπησον ἐπὶ τὸν μηρὸν σου.

13

Διότι ἐξέτασις εἶναι· καὶ τί; βεβαίως καὶ ἡ καταφρονοῦσα ῥάβδος δὲν θέλει ὑπάρχει, λέγει Κύριος ὁ Θεός.

14

Διὰ τοῦτο σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, προφήτευσον καὶ κρότησον χεῖρα ἐπὶ χεῖρα καὶ ἄς διπλασιασθῇ ἡ ῥομφαία, ἄς τριπλασιασθῇ, ἡ ῥομφαία τῶν τετραυματισμένων· αὕτη εἶναι ἡ ῥομφαία τῶν μεγάλων τραυματιῶν, ἥτις θέλει διαπεράσει ἕως τῶν ἐνδομύχων αὐτῶν.

15

Ἐπέφερα τὴν κοπήν τῆς ῥομφαίας ἐπὶ πάσας τὰς πύλας αὐτῶν, διὰ νὰ λυώσῃ πᾶσα καρδία καὶ νὰ πληθυνθῇ ὁ ὄλεθρος. Οὐαί· ἡτοιμάσθη διὰ νὰ ἐξαστράπτῃ, ἠκονίσθη διὰ σφαγήν.

16

Συσφίγχθητι, ῥομφαία, ἐπιτέθητι δεξιά, ἀριστερά, ὅπου στραφῇ τὸ πρόσωπόν σου.

17

Καὶ ἐγὼ ἔτι θέλω κροτήσει χεῖρά μου ἐπὶ χεῖρά μου καὶ θέλω ἀναπαύσει τὸν θυμὸν μου· ἐγὼ ὁ Κύριος ἐλάλησα.

18

Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,

19

Καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, διόρισον εἰς σεαυτὸν δύο ὁδούς, διὰ νὰ διέλθῃ ἡ ῥομφαία τοῦ βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος, καὶ ἀμφότεραι θέλουσιν ἐξέρχεσθαι ἀπὸ τῆς αὐτῆς γῆς· καὶ κάμε τόπον, κάμε αὐτὸν ἐν τῇ ἀρχῇ τῆς ὁδοῦ τῆς πόλεως.

20

Διόρισον ὁδὸν διὰ νὰ διέλθῃ ἡ ῥομφαία εἰς τὴν Ῥαββὰ τῶν υἱῶν Ἀμμὼν καὶ εἰς τὴν Ἰουδαίαν πρὸς τὴν Ἱερουσαλήμ τὴν χυρωμένην.

21

Διότι ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος ἐστάθη εἰς τὸν διαχωρισμόν, ἐν τῇ ἀρχῇ τῶν δύο ὁδῶν, διὰ νὰ ἐρωτήση τοὺς μάντεις· ἀνεκάτωσε τὰ μαντικὰ βέλη, ἠρώτησε τὰ γλυπτά, παρετήρησε τὸ ἦπαρ.

22

Πρὸς τὴν δεξιὰν αὐτοῦ ἔγεινεν ὁ χρησμὸς διὰ τὴν Ἱερουσαλήμ, διὰ νὰ στήσῃ τοὺς κριούς, διὰ νὰ ἀνοίξῃ τὸ στόμα ἐπὶ σφαγήν, νὰ ὑψώσῃ τὴν φωνήν μετὰ ἀλαλαγμοῦ, νὰ στήσῃ κριοὺς ἐναντίον τῶν πυλῶν, νὰ κάμῃ προχώματα, νὰ οἰκοδομήσῃ προμαχῶνας.

23

Πλήν τοῦτο θέλει εἶσθαι εἰς αὐτοὺς ὡς μαντεία ματαία, εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐκείνων, οἵτινες ἔκαμον ὅρκους πρὸς αὐτούς· αὐτὸς ὅμως θέλει ἐνθυμίσει αὐτοὺς τὴν ἀνομίαν αὐτῶν, διὰ νὰ πιασθῶσι.

24

Διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἐπειδή ἐκάμετε νὰ ἔλθῃ εἰς ἐνθύμησιν ἡ ἀνομία σας, ὅτε ἀνεκαλύφθησαν αἱ παραβάσεις σας, ὥστε νὰ φανερωθῶσι τὰ ἁμαρτήματά σας εἰς πάσας τὰς πράξεις σας· ἐπειδή ἤλθετε εἰς ἐνθύμησιν, θέλετε γείνει χειριάλωτοι.

25

Καὶ σύ, βέβηλε ἀσεβῆ, ἡγεμὼν τοῦ Ἰσραήλ, τοῦ ὁποίου ἦλθεν ἡ ἡμέρα, ὅτε ἡ ἀνομία ἔφθασεν εἰς πέρας,

26

οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Σήκωσον τὸ διάδημα καὶ ἀφαίρεσον τὸ στέμμα· αὐτὸ δὲν θέλει εἶσθαι τοιοῦτον· ὁ ταπεινὸς θέλει ὑψωθῆ καὶ ὁ ὑψηλὸς θέλει ταπεινωθῆ.

27

Θέλω ἀνατρέψει, ἀνατρέψει, ἀνατρέψει αὐτὸ, καὶ δὲν θέλει ὑπάρχει ἑωσοῦ ἔλθῃ ἐκεῖνος, εἰς ὅν ἀνήκει· καὶ εἰς τοῦτον θέλω δώσει αὐτὸ.

28

Καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, προφήτευσον καὶ εἰπέ, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς περὶ τῶν υἱῶν Ἀμμὼν καὶ περὶ τοῦ ὁνειδισμοῦ αὐτῶν, καὶ εἰπέ, Ἡ ῥομφαία, ἡ ῥομφαία εἶναι γεγυμνωμένη, διὰ τὴν σφαγήν ἐστιλβωμένη, διὰ νὰ ἐξολοθρεύσῃ ἐξαστράπτουσα,

29

ἐνῷ βλέπουσι ματαίας ὀράσεις περὶ σοῦ, ἐνῷ μαντεύουσι ψεῦδος εἰς σέ, διὰ νὰ σὲ βάλωσιν ἐπὶ τὸν τράχηλον τῶν τετραυματισμένων, τῶν ἀσεβῶν, τῶν ὁποίων ἡ ἡμέρα ἦλθεν, ὅτε ἡ ἀνομία αὐτῶν ἔφθασεν εἰς πέρας.

30

Ἐπίστρεψον αὐτήν εἰς τὴν θήκην αὐτῆς. Ἐν τῷ τόπῳ ὅπου ἐκτίσθης, ἐν τῇ γῇ τῆς γεννήσεώς σου, θέλω σὲ κρίνει.

31

Καὶ θέλω ἐκχέει τὴν ὀργήν μου ἐπὶ σὲ ἐν τῷ πυρὶ τῆς ὀργῆς μου θέλω ἐμφυσήσει ἐπὶ σέ· καὶ θέλω σὲ παραδώσει εἰς χεῖρας ἀνδρῶν ἀγρίων, τεκταινόντων ὄλεθρον.

32

Τροφή πυρὸς θέλεις γείνει· τὸ αἷμά σου θέλει εἶσθαι ἐν τῷ μέσῳ τῆς γῆς σου· δὲν θέλει εἶσθαι πλέον μνήμη περὶ σοῦ· διότι ἐγὼ ὁ Κύριος ἐλάλησα.