Ιεζεκιήλ 20

1

Καὶ ἐν τῷ ἑβδόμῳ ἔτει, τῷ πέμπτῳ μηνί, τῇ δεκάτη τοῦ μηνός, ἦλθον τινὲς ἐκ τῶν πρεσβυτέρων τοῦ Ἰσραήλ διὰ νὰ ἐπερωτήσωσι τὸν Κύριον, καὶ ἐκάθησαν ἔμπροσθέν μου.

2

Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,

3

Υἱὲ ἀνθρώπου, λάλησον πρὸς τοὺς πρεσβυτέρους τοῦ Ἰσραήλ καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτούς, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἤλθετε διὰ νὰ μὲ ἐπερωτήσητε; Ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος ὁ Θεός, δὲν θέλω ἐπερωτηθῆ ἀπὸ σᾶς.

4

Θέλεις κρίνει αὐτούς; υἱὲ ἀνθρώπου, θέλεις κρίνει; δεῖξον εἰς αὐτοὺς τὰ βδελύγματα τῶν πατέρων αὐτῶν·

5

καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτούς, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἐν τῇ ἡμέρᾳ καθ᾿ ἥν ἐξέλεξα τὸν Ἰσραήλ καὶ ὕψωσα τὴν χεῖρά μου πρὸς τὸ σπέρμα τοῦ οἴκου Ἰακὼβ καὶ ἐγνωρίσθην εἰς αὐτοὺς ἐν Αἰγύπτῳ καὶ ὕψωσα τὴν χεῖρά μου πρὸς αὐτούς, λέγων, Ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεὸς σας,

6

ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ὕψωσα τὴν χεῖρά μου πρὸς αὐτοὺς ὅτι θέλω ἐξαγάγει αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου εἰς γῆν τὴν ὁποίαν προέβλεψα δι᾿ αὐτούς, γῆν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι, ἥτις εἶναι ἡ δόξα πασῶν τῶν γαιῶν.

7

Καὶ εἶπα πρὸς αὐτούς, Ἀπορρίψατε ἕκαστος τὰ βδελύγματα τῶν ὀφθαλμῶν αὑτοῦ καὶ μή μιαίνεσθε μὲ τὰ εἴδωλα τῆς Αἰγύπτου· ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεὸς σας.

8

Αὐτοὶ ὅμως ἀπεστάτησαν ἀπ᾿ ἐμοῦ καὶ δὲν ἠθέλησαν νὰ μοῦ ἀκούσωσι· δὲν ἀπέρριψαν ἕκαστος τὰ βδελύγματα τῶν ὀφθαλμῶν αὑτῶν καὶ δὲν ἐγκατέλιπον τὰ εἴδωλα τῆς Αἰγύπτου. Τότε εἶπα νὰ ἐκχέω τὸν θυμὸν μου ἐπ᾿ αὐτούς, διὰ νὰ συντελέσω τὴν ὀργήν μου ἐναντίον αὐτῶν ἐν μέσῳ τῆς γῆς Αἰγύπτου.

9

Πλήν ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός μου, διὰ νὰ μή βεβηλωθῇ ἐνώπιον τῶν ἐθνῶν, μεταξὺ τῶν ὁποίων ἦσαν καὶ ἔμπροσθεν τῶν ὁποίων ἐγνωρίσθην εἰς αὐτούς, ἔκαμον τοῦτο, νὰ ἐξαγάγω αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου.

10

Καὶ ἐξήγαγον αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου καὶ ἔφερα αὐτοὺς εἰς τὴν ἔρημον·

11

καὶ ἔδωκα εἰς αὐτοὺς τὰ διατάγματά μου καὶ ἔκαμον εἰς αὐτοὺς γνωστὰς τὰς κρίσεις μου, τὰς ὁποίας κάμνων ὁ ἄνθρωπος θέλει ζήσει δι᾿ αὐτῶν.

12

Καὶ τὰ σάββατά μου ἔδωκα ἔτι εἰς αὐτούς, διὰ νὰ ἦναι μεταξὺ ἐμοῦ καὶ αὐτῶν σημεῖον, ὥστε νὰ γνωρίζωσιν ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος ὁ ἁγιάζων αὐτούς.

13

Ἀλλ᾿ ὁ οἶκος Ἰσραήλ ἀπεστάτησεν ἀπ᾿ ἐμοῦ ἐν τῇ ἐρήμῳ· ἐν τοῖς διατάγμασί μου δὲν περιεπάτησαν καὶ τὰς κρίσεις μου ἀπέρριψαν, τὰς ὁποίας κάμνων ὁ ἄνθρωπος θέλει ζήσει δι᾿ αὐτῶν· καὶ τὰ σάββατά μου ἐβεβήλωσαν σφόδρα· τότε εἶπα νὰ ἐκχέω τὸν θυμὸν μου ἐπ᾿ αὐτοὺς ἐν τῇ ἐρήμῳ, διὰ νὰ ἐξολοθρεύσω αὐτούς.

14

Πλήν ἔκαμον τοῦτο ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός μου, διὰ νὰ μή βεβηλωθῆ ἐνώπιον τῶν ἐθνῶν, ἔμπροσθεν τῶν ὁποίων ἐξήγαγον αὐτούς.

15

Καὶ ἐγὼ ὕψωσα ὅτι πρὸς αὐτοὺς τὴν χεῖρά μου ἐν τῇ ἐρήμῳ, ὅτι δὲν θέλω φέρει αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν, τὴν ὁποίαν ἔδωκα εἰς αὐτούς, γῆν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι, ἥτις εἶναι δόξα πασῶν τῶν γαιῶν·

16

διότι τὰς κρίσεις μου ἀπέρριψαν καὶ ἐν τοῖς διατάγμασί μου δὲν περιεπάτησαν καὶ τὰ σάββατά μου ἐβεβήλωσαν· διότι αἱ καρδίαι αὐτῶν ἐπορεύοντο κατόπιν τῶν εἰδώλων αὐτῶν.

17

Καὶ ἐφείσθη ὁ ὀφθαλμὸς μου ἐπ᾿ αὐτούς, ὥστε νὰ μή ἐξαλείψω αὐτούς, καὶ δὲν συνετέλεσα αὐτοὺς ἐν τῇ ἐρήμῳ.

18

Ἀλλ᾿ εἶπα πρὸς τὰ τέκνα αὐτῶν ἐν τῇ ἐρήμῳ, Μή περιπατεῖτε ἐν τοῖς διατάγμασι τῶν πατέρων σας καὶ μή φυλάττετε τὰς κρίσεις αὐτῶν καὶ μή μιαίνεσθε μὲ τὰ εἴδωλα αὐτῶν·

19

ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεός σας· ἐν τοῖς διατάγμασί μου περιπατεῖτε· καὶ τὰς κρίσεις μου φυλάττετε καὶ ἐκτελεῖτε αὐτάς·

20

καὶ ἁγιάζετε τὰ σάββατά μου, καὶ ἄς ἦναι μεταξὺ ἐμοῦ καὶ ὑμῶν σημεῖον, ὥστε νὰ γνωρίζητε ὅτι ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεὸς σας.

21

Τὰ τέκνα ὅμως ἀπεστάτησαν ἀπ᾿ ἐμοῦ· ἐν τοῖς διατάγμασί μου δὲν περιεπάτησαν καὶ τὰς κρίσεις μου δὲν ἐφύλαξαν, ὥστε νὰ ἐκτελῶσιν αὐτάς, τὰς ὁποίας κάμνων ὁ ἄνθρωπος θέλει ζήσει δι᾿ αὐτῶν· τὰ σάββατά μου ἐβεβήλωσαν· τότε εἶπα νὰ ἐκχέω τὸν θυμὸν μου ἐπ᾿ αὐτούς, διὰ νὰ συντελέσω τὴν ὀργήν μου ἐναντίον αὐτῶν ἐν τῇ ἐρήμῳ.

22

Καὶ ἀπέστρεψα τὴν χεῖρά μου καὶ ἔκαμον τοῦτο ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός μου, διὰ νὰ μή βεβηλωθῇ ἐνώπιον τῶν ἐθνῶν, ἔμπροσθεν τῶν ὁποίων ἐξήγαγον αὐτούς.

23

Ὕψωσα ἔτι ἐγὼ τὴν χεῖρά μου πρὸς αὐτοὺς ἐν τῇ ἐρήμῳ, ὅτι ἤθελον διασκορπίσει αὐτοὺς μεταξὺ τῶν ἐθνῶν καὶ διασπείρει αὐτοὺς εἰς τοὺς τόπους·

24

διότι τὰς κρίσεις μου δὲν ἐξετέλεσαν καὶ τὰ διατάγματά μου ἀπέρριψαν καὶ τὰ σάββατά μου ἐβεβήλωσαν, καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτῶν ἦσαν κατόπιν τῶν εἰδώλων τῶν πατέρων αὐτῶν.

25

Διὰ τοῦτο καὶ ἐγὼ ἔδωκα εἰς αὐτοὺς διατάγματα οὐχὶ καλὰ καὶ κρίσεις, διὰ τῶν ὁποίων δὲν ἤθελον ζήσει·

26

καὶ ἐμίανα αὐτοὺς εἰς τὰς προσφορὰς αὐτῶν, εἰς τὸ ὅτι διεβίβαζον διὰ τοῦ πυρὸς πᾶν διανοῖγον μήτραν, διὰ νὰ ἐρημώσω αὐτούς, ὥστε νὰ γνωρίσωσιν ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.

27

Διὰ τοῦτο, υἱὲ ἀνθρώπου, λάλησον πρὸς τὸν οἶκον Ἰσραήλ καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτούς, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· κατὰ τοῦτο ὅτι οἱ πατέρες σας ὕβρισαν εἰς ἐμέ, κάμνοντες παράβασιν ἐναντίον μου.

28

Διότι ἀφοῦ ἔφερα αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν, περὶ τῆς ὁποίας ὕψωσα τὴν χεῖρά μου ὅτι θέλω δώσει αὐτήν εἰς αὐτούς, τότε ἐνέβλεψαν εἰς πάντα λόφον ὑψηλὸν καὶ εἰς πᾶν δένδρον κατάσκιον, καὶ ἐκεῖ προσέφεραν τὰς θυσίας αὑτῶν καὶ ἔστησαν ἐκεῖ τὰς παροργιστικὰς προσφορὰς αὑτῶν, καὶ ἔθεσαν ἐκεῖ ὀσμήν εὐωδίας αὑτῶν καὶ ἔκαμον ἐκεῖ τὰς σπονδὰς αὑτῶν.

29

Καὶ εἶπα πρὸς αὐτούς, Τί δηλοῖ ὁ ὑψηλὸς τόπος, εἰς τὸν ὁποῖον σεῖς ὑπάγετε; καὶ τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐκλήθη Βαμά, ἕως τῆς σήμερον.

30

Διὰ τοῦτο εἰπὲ πρὸς τὸν οἶκον Ἰσραήλ, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἐνῷ σεῖς μιαίνεσθε ἐν τῇ ὁδῷ τῶν πατέρων σας καὶ ἐκπορνεύετε κατόπιν τῶν βδελυγμάτων αὐτῶν

31

καὶ μιαίνεσθε μὲ πάντα τὰ εἴδωλά σας ἕως τῆς σήμερον, προσφέροντες τὰ δῶρά σας, διαβιβάζοντες τοὺς υἱοὺς σας διὰ τοῦ πυρός, καὶ ἐγὼ θέλω ἐπερωτηθῆ ἀπὸ σᾶς, οἶκος Ἰσραήλ; Ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος ὁ Θεός, δὲν θέλω ἐπερωτηθῆ ἀπὸ σᾶς.

32

Καὶ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον διαβουλεύεσθε, οὐδόλως θέλει γείνει· διότι σεῖς λέγετε, Θέλομεν εἶσθαι ὡς τὰ ἔθνη, ὡς αἱ οἰκογένειαι τῶν τόπων, εἰς τὸ νὰ λατρεύωμεν ξύλα καὶ λίθους.

33

Ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος ὁ Θεός, ἐξάπαντος ἐν χειρὶ κραταιᾷ καὶ ἐν βραχίονι ἐξηπλωμένῳ καὶ ἐν θυμῷ ἐκχεομένῳ θέλω βασιλεύσει ἐφ᾿ ὑμᾶς.

34

Καὶ θέλω σᾶς ἐξαγάγει ἐκ τῶν λαῶν καὶ θέλω σᾶς συνάξει ἐκ τῶν τόπων, εἰς τοὺς ὁποίους εἶσθε διεσκορπισμένοι, ἐν χειρὶ κραταιᾷ καὶ ἐν βραχίονι ἐξηπλωμένῳ καὶ ἐν θυμῷ ἐκχεομένῳ.

35

Καὶ θέλω σᾶς φέρει εἰς τὴν ἔρημον τῶν λαῶν καὶ ἐκεῖ θέλω κριθῆ μὲ σᾶς πρόσωπον πρὸς πρόσωπον·

36

καθὼς ἐκρίθην μὲ τοὺς πατέρας σας ἐν τῇ ἐρήμῳ τῆς γῆς Αἰγύπτου, οὕτω θέλω σᾶς κρίνει, λέγει Κύριος ὁ Θεός.

37

Καὶ θέλω σᾶς περάσει ὑπὸ τὴν ῥάβδον καὶ θέλω σᾶς φέρει εἰς τοὺς δεσμοὺς τῆς διαθήκης.

38

Καὶ θέλω ἐκκαθαρίσει ἐκ μέσου ὑμῶν τοὺς ἀποστάτας καὶ τοὺς ἀσεβήσαντας εἰς ἐμέ· θέλω ἐκβάλει αὐτοὺς ἐκ τῆς γῆς τῆς παροικίας αὐτῶν καὶ δὲν θέλουσιν εἰσέλθει εἰς γῆν Ἰσραήλ, καὶ θέλετε γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.

39

Σεῖς δέ, οἶκος Ἰσραήλ, οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ὕπάγετε, λατρεύετε ἕκαστος τὰ εἴδωλα αὑτοῦ, καὶ τοῦ λοιποῦ, ἐὰν δὲν θέλητε νὰ μοῦ ἀκούητε· καὶ μή βεβηλόνετε πλέον τὸ ὄνομά μου τὸ ἅγιον μὲ τὰ δῶρά σας καὶ μὲ τὰ εἴδωλά σας.

40

Διότι ἐπὶ τοῦ ὄρους τοῦ ἁγίου μου, ἐπὶ τοῦ ὑψηλοῦ ὄρους τοῦ Ἰσραήλ, λέγει Κύριος ὁ Θεός, ἐκεῖ πᾶς ὁ οἶκος τοῦ Ἰσραήλ, πάντες οἱ ἐν τῇ γῇ θέλουσι μὲ λατρεύσει· ἐκεῖ θέλω δεχθῆ αὐτοὺς καὶ ἐκεῖ θέλω ζητήσει τὰς προσφορὰς σας καὶ τὰς ἀπαρχὰς τῶν δώρων σας μὲ πάντα τὰ ἅγιά σας.

41

Θέλω σᾶς δεχθῆ μὲ ὀσμήν εὐωδίας, ὅταν σᾶς ἐξαγάγω ἐκ τῶν λαῶν καὶ σᾶς συνάξω ἐκ τῶν τόπων εἰς τοὺς ὁποίους διεσκορπίσθητε· καὶ θέλω ἁγιασθῆ εἰς ἐσᾶς ἐνώπιον τῶν ἐθνῶν.

42

Καὶ θέλετε γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος, ὅταν σᾶς φέρω εἰς γῆν Ἰσραήλ, εἰς γῆν περὶ τῆς ὁποίας ὕψωσα τὴν χεῖρά μου ὅτι θέλω δώσει αὐτήν εἰς τοὺς πατέρας σας.

43

Καὶ ἐκεῖ θέλετε ἐνθυμηθῆ τὰς ὁδοὺς σας καὶ πάντα τὰ ἔργα σας, εἰς τὰ ὁποῖα ἐμιάνθητε· καὶ θέλετε ἀποστραφῆ αὐτοὶ ἑαυτοὺς ἔμπροσθεν τῶν ὀφθαλμῶν σας, διὰ πάντα τὰ κακὰ σας ὅσα ἐπράξατε.

44

Καὶ θέλετε γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος, ὅταν κάμω οὕτως εἰς ἐσᾶς ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός μου, οὐχὶ κατὰ τὰς πονηρὰς ὁδοὺς σας οὐδὲ κατὰ τὰ διεφθαρμένα ἔργα σας, οἶκος Ἰσραήλ, λέγει Κύριος ὁ Θεός.

45

Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,

46

Υἱὲ ἀνθρώπου, στήριξον τὸ πρόσωπόν σου πρὸς μεσημβρίαν καὶ στάλαξον λόγον πρὸς μεσημβρίαν καὶ προφήτευσον κατὰ τοῦ δάσους τῆς μεσημβρινῆς πεδιάδος·

47

καὶ εἰπὲ πρὸς τὸ δάσος τῆς μεσημβρίας, Ἄκουσον τὸν λόγον τοῦ Κυρίου· Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἰδού, ἐγὼ θέλω ἀνάψει πῦρ ἐν σοί, καὶ θέλει καταφάγει ἐν σοὶ πᾶν δένδρον χλωρὸν καὶ πᾶν δένδρον ξηρόν· ἡ φλὸξ ἡ ἐξαφθεῖσα δὲν θέλει σβεσθῆ, καὶ πᾶν πρόσωπον ἀπὸ μεσημβρίας μέχρι βορρᾶ θέλει καυθῆ ἐν αὐτῷ.

48

Καὶ πᾶσα σὰρξ θέλει ἰδεῖ, ὅτι ἐγὼ ὁ Κύριος ἐξέκαυσα αὐτό· δὲν θέλει σβεσθῆ.

49

Καὶ ἐγὼ εἶπα, Φεῦ! Κύριε Θεέ! αὐτοὶ λέγουσι περὶ ἐμοῦ, δὲν λαλεῖ οὗτος παροιμίας;