Ιεζεκιήλ 17

1

Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,

2

Υἱὲ ἀνθρώπου, πρόβαλε αἴνιγμα καὶ παροιμιάσθητι παροιμίαν πρὸς τὸν οἶκον Ἰσραήλ·

3

καὶ εἰπέ, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ὁ ἀετὸς ὁ μέγας ὁ μεγαλοπτέρυγος, ὁ μακρὸς εἰς τὴν ἔκτασιν, ὁ πλήρης πτερῶν ποικιλοχρόων, ἦλθεν εἰς τὸν Λίβανον καὶ ἔλαβε τὸν ὑψηλότερον κλάδον τῆς κέδρου·

4

ἀπέκοψε τὰ ἄκρα τῶν τρυφερῶν αὐτοῦ κλάδων καὶ ἔφερεν αὐτὰ εἰς γῆν ἐμπορικήν· ἔθεσεν αὐτὰ εἰς πόλιν ἐμπόρων.

5

Καὶ ἔλαβεν ἀπὸ τοῦ σπέρματος τῆς γῆς καὶ ἔθεσεν αὐτὸ εἰς πεδίον σπόριμον· πλησίον πολλῶν ὑδάτων ἔφερεν αὐτὸ· ὡς ἱτέαν ἔθεσεν αὐτό.

6

Καὶ ἐβλάστησε καὶ ἔγεινεν ἄμπελος πλατεῖα, χαμηλή εἰς τὸ ἀνάστημα, τῆς ὁποίας τὰ κλήματα ἐστρέφοντο πρὸς αὐτὸν καὶ αἱ ῥίζαι αὐτῆς ἦσαν ὑποκάτω αὐτοῦ· καὶ ἔγεινεν ἄμπελος καὶ ἔκαμε κλήματα καὶ ἐξέδωκε βλαστούς.

7

Ἦτο καὶ ἄλλος ἀετὸς μέγας, ὁ μεγαλοπτέρυγος καὶ πολύπτερος· καὶ ἰδού, ἡ ἄμπελος αὕτη ἐξέτεινε τὰς ῥίζας αὑτῆς πρὸς αὐτόν, καὶ ἥπλωσε τοὺς κλάδους αὑτῆς πρὸς αὐτόν, διὰ νὰ ποτίσῃ αὐτήν διὰ τῶν αὐλακίων τῆς φυτεύσεως αὐτῆς.

8

Ἦτο πεφυτευμένη ἐν γῇ καλῇ πλησίον ὑδάτων πολλῶν, διὰ νὰ κάμῃ βλαστοὺς καὶ νὰ φέρῃ καρπόν, ὥστε νὰ γείνῃ ἄμπελος ἀγαθή.

9

Εἰπέ, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· θέλει εὐοδωθῆ; δὲν θέλει ἀνασπάσει αὐτὸς τὰς ῥίζας αὐτῆς καὶ κόψει τὸν καρπὸν αὐτῆς, ὥστε νὰ ξηρανθῇ; θέλει ξηρανθῆ κατὰ πάντα τὰ φύλλα τοῦ βλαστήματος αὑτῆς, χωρὶς μάλιστα μεγάλης δυνάμεως ἤ πολλοῦ λαοῦ, διὰ νὰ ἐκσπάσῃ αὐτήν ἐκ τῶν ῥιζῶν αὐτῆς.

10

Ναί, ἰδού, φυτευθεῖσα θέλει εὐοδωθῆ; δὲν θέλει ξηρανθῆ ὁλοκλήρως, ὡς ὅταν ἐγγίσῃ αὐτήν ὁ ἀνατολικὸς ἄνεμος; θέλει ξηρανθῆ ἐν ταῖς αὔλαξιν ὅπου ἐβλάστησε.

11

Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,

12

Εἰπὲ τώρα πρὸς τὸν οἶκον τὸν ἀποστάτην· δὲν ἐννοεῖτε τί δηλοῦσι ταῦτα; εἰπέ, Ἰδού, ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος ἦλθεν εἰς Ἱερουσαλήμ, καὶ ἔλαβε τὸν βασιλέα αὐτῆς καὶ τοὺς ἄρχοντας αὐτῆς, καὶ ἔφερεν αὐτοὺς μεθ᾿ ἑαυτοῦ εἰς Βαβυλῶνα·

13

καὶ ἔλαβεν ἀπὸ τοῦ σπέρματος τοῦ βασιλικοῦ καὶ ἔκαμε συνθήκην μετ᾿ αὐτοῦ καὶ ἔκαμεν αὐτὸν νὰ ὁρκισθῇ· ἔλαβε καὶ τοὺς δυνατοὺς τοῦ τόπου,

14

διὰ νὰ ταπεινωθῇ τὸ βασίλειον, ὥστε νὰ μή ἀνορθωθῇ, διὰ νὰ φυλάττῃ τὴν συνθήκην αὐτοῦ, ὥστε νὰ στηρίζῃ αὐτήν.

15

Ἀπεστάτησεν ὅμως ἀπ᾿ αὐτοῦ, ἐξαποστείλας πρέσβεις ἑαυτοῦ εἰς τὴν Αἴγυπτον, διὰ νὰ δώσωσιν εἰς αὐτὸν ἵππους καὶ λαὸν πολύν. Θέλει εὐοδωθῆ; θέλει διασωθῆ ὁ πράττων ταῦτα; ἤ παραβαίνων τὴν συνθήκην θέλει διασωθῆ;

16

Ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος ὁ Θεός, βεβαίως ἐν τῷ τόπῳ τοῦ βασιλέως τοῦ βασιλεύσαντος αὐτόν, τοῦ ὁποίου τὸν ὅρκον κατεφρόνησε καὶ τοῦ ὁποίου τὴν συνθήκην παρέβη, μετ᾿ αὐτοῦ ἐν μέσῳ τῆς Βαβυλῶνος θέλει τελευτήσει.

17

Καὶ δὲν θέλει κάμει ὑπὲρ αὐτοῦ οὐδὲν ἐν τῷ πολέμῳ ὁ Φαραώ, μὲ τὸ δυνατὸν στράτευμα καὶ μὲ τὸ μέγα πλῆθος, ὑψόνων προχώματα καὶ οἰκοδομῶν προμαχῶνας, διὰ νὰ ἀπολέσῃ πολλὰς ψυχάς.

18

Διότι κατεφρόνησε τὸν ὅρκον παραβαίνων τὴν συνθήκην· καὶ ἰδού, ἐπειδή, ἀφοῦ ἔδωκε τὴν χεῖρα αὑτοῦ, ἔπραξε πάντα ταῦτα, δὲν θέλει διασωθῆ.

19

Διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ζῶ ἐγώ, βεβαίως τὸν ὅρκον μου τὸν ὁποῖον κατεφρόνησε, καὶ τὴν συνθήκην μου τὴν ὁποίαν παρέβη, κατὰ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ θέλω ἀνταποδώσει αὐτά.

20

Καὶ θέλω ἐξαπλώσει τὸ δίκτυόν μου ἐπ᾿ αὐτὸν καὶ θέλει πιασθῆ εἰς τὰ βρόχιά μου· καὶ θέλω φέρει αὐτὸν εἰς Βαβυλῶνα, καὶ ἐκεῖ θέλω κριθῆ μετ᾿ αὐτοῦ περὶ τῆς ἀνομίας αὐτοῦ, τὴν ὁποίαν ἡνόμησεν εἰς ἐμέ.

21

Καὶ πάντες οἱ φυγάδες αὐτοῦ μετὰ πάντων τῶν ταγμάτων αὐτοῦ θέλουσι πέσει ἐν μαχαίρᾳ, καὶ οἱ ἐναπολειφθέντες θέλουσι διασκορπισθῆ εἰς πάντα ἄνεμον· καὶ θέλετε γνωρίσει ὅτι ἐγὼ ὁ Κύριος ἐλάλησα.

22

Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Καὶ θέλω λάβει ἐγὼ ἐκ τοῦ ὑψηλοτέρου κλάδου τῆς ὑψηλῆς κέδρου καὶ φυτεύσει· θέλω κόψει ἐγὼ ἐκ τῆς κορυφῆς τῶν νέων αὐτοῦ κλώνων ἕνα τρυφερὸν καὶ φυτεύσει ἐπὶ ὄρους ὑψηλοῦ καὶ ἐξόχου·

23

ἐπὶ τοῦ ὑψηλοῦ ὄρους τοῦ Ἰσραήλ θέλω φυτεύσει αὐτόν, καὶ θέλει ἐκφέρει κλάδους καὶ καρποφορήσει καὶ θέλει γείνει κέδρος μεγάλη καὶ ὑποκάτω αὐτῆς θέλουσι κατασκηνώσει πᾶν ὄρνεον καὶ πᾶν πτηνόν· ὑπὸ τὴν σκιὰν τῶν κλάδων αὐτῆς θέλουσι κατασκηνώσει.

24

Καὶ πάντα τὰ δένδρα τοῦ ἀγροῦ θέλουσι γνωρίσει, ὅτι ἐγὼ ὁ Κύριος ἐταπείνωσα τὸ δένδρον τὸ ὑψηλόν, ὕψωσα τὸ δένδρον τὸ ταπεινόν, κατεξήρανα τὸ δένδρον τὸ χλωρόν, καὶ ἔκαμον τὸ δένδρον τὸ ξηρὸν νὰ ἀναθάλλῃ. Ἐγὼ ὁ Κύριος ἐλάλησα καὶ ἐξετέλεσα.