Ιεζεκιήλ 12

1

Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,

2

Υἱὲ ἀνθρώπου, σὺ κατοικεῖς ἐν μέσῳ οἴκου ἀποστάτου, οἵτινες ὀφθαλμοὺς ἔχουσι διὰ νὰ βλέπωσι, καὶ δὲν βλέπουσιν· ὦτα ἔχουσι διὰ νὰ ἀκούωσι, καὶ δὲν ἀκούουσι· διότι εἶναι οἶκος ἀποστάτης.

3

Διὰ τοῦτο, σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, ἑτοίμασον εἰς σεαυτὸν ἀποσκευήν μετοικισμοῦ, καὶ μετοικίσθητι τὴν ἡμέραν ἐνώπιον αὐτῶν· καὶ θέλεις μετοικισθῆ ἀπὸ τοῦ τόπου σου εἰς ἄλλον τόπον ἐνώπιον αὐτῶν· ἴσως προσέξωσιν, ἄν καὶ ἦναι οἶκος ἀποστάτης.

4

Καὶ θέλεις ἐκφέρει τὴν ἀποσκευήν σου τὴν ἡμέραν ἐνώπιον αὐτῶν, ὡς ἀποσκευήν μετοικισμοῦ· καὶ σὺ θέλεις ἐξέλθει τὸ ἑσπέρας ἐνώπιον αὐτῶν, ὡς οἱ ἐξερχόμενοι εἰς μετοικισμόν.

5

Ἐνώπιον αὐτῶν κάμε διόρυγμα ἐν τῷ τοίχῳ καὶ ἔκφερε δι᾿ αὐτοῦ.

6

Ἐνώπιον αὐτῶν θέλεις σηκώσει αὐτήν ἐπ᾿ ὤμων, καὶ θέλεις ἐκφέρει, ἐνῷ σκοτάζει· θέλεις σκεπάσει τὸ πρόσωπόν σου καὶ δὲν θέλεις ἰδεῖ τὴν γῆν· διότι σὲ ἔδωκα σημεῖον εἰς τὸν οἶκον Ἰσραήλ.

7

Καὶ ἔκαμον ὡς προσετάχθην· ἔφερα ἔξω τὴν ἀποσκευήν μου τὴν ἡμέραν ὡς ἀποσκευήν μετοικισμοῦ, καὶ τὸ ἑσπέρας ἔκαμον εἰς ἐμαυτὸν διόρυγμα ἐν τῷ τοίχῳ διὰ τῆς χειρός· ἐξέφερα αὐτήν ἐνῷ ἐσκόταζεν, ἐνώπιον αὐτῶν ἐσήκωσα αὐτήν ἐπ᾿ ὤμων.

8

Καὶ τὸ πρωΐ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμὲ λέγων,

9

Υἱὲ ἀνθρώπου, ὁ οἶκος Ἰσραήλ, ὁ οἶκος ὁ ἀποστάτης, δὲν εἶπε πρὸς σέ, Σὺ τί κάμνεις;

10

εἰπὲ πρὸς αὐτούς, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Τὸ φορτίον τοῦτο ἀποβλέπει τὸν ἄρχοντα τὸν ἐν Ἱερουσαλήμ καὶ ἅπαντα τὸν οἶκον Ἰσραήλ, οἵτινες εἶναι μεταξὺ αὐτῶν.

11

Εἰπέ, Ἐγὼ εἶμαι τὸ σημεῖόν σας· καθὼς ἐγὼ ἔκαμον, οὕτω θέλει γείνει εἰς αὐτούς· εἰς μετοικεσίαν καὶ εἰς αἰχμαλωσίαν θέλουσιν ὑπάγει.

12

Καὶ ὁ ἄρχων ὁ μεταξὺ αὐτῶν θέλει φορτωθῆ ἐπ᾿ ὤμων, ἐνῷ σκοτάζει, καὶ θέλει ἐκφέρει· θέλουσι διορύξει τὸν τοῖχον διὰ νὰ ἐκφέρωσι δι᾿ αὐτοῦ· θέλει σκεπάσει τὸ πρόσωπον αὑτοῦ, διὰ νὰ μή ἴδῃ τὴν γῆν μὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὑτοῦ.

13

Θέλω ὅμως ἐξαπλώσει τὸ δίκτυόν μου ἐπ᾿ αὐτόν, καὶ θέλει πιασθῆ εἰς τὰ βρόχιά μου· καὶ θέλω φέρει αὐτὸν εἰς τὴν Βαβυλῶνα, τὴν γῆν τῶν Χαλδαίων· ἀλλὰ δὲν θέλει ἰδεῖ αὐτήν καὶ ἐκεῖ θέλει ἀποθάνει.

14

Καὶ θέλω διασπείρει εἰς πάντα ἄνεμον πάντας τοὺς περὶ αὐτὸν διὰ νὰ βοηθῶσιν αὐτὸν καὶ πάσας τὰς δυνάμεις αὐτοῦ· καὶ θέλω γυμνώσει μάχαιραν ὄπισθεν αὐτῶν.

15

Καὶ θέλουσι γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος, ὅταν διασκορπίσω αὐτοὺς μεταξὺ τῶν ἐθνῶν καὶ διασπείρω αὐτοὺς εἰς τοὺς τόπους.

16

Θέλω ὅμως ἀφήσει ὀλίγους τινὰς ἐξ αὐτῶν ἀπὸ τῆς ῥομφαίας, ἀπὸ τῆς πείνης καὶ ἀπὸ τοῦ λοιμοῦ, διὰ νὰ διηγῶνται πάντα τὰ βδελύγματα αὑτῶν μεταξὺ τῶν ἐθνῶν, ὅπου ὑπάγωσι· καὶ θέλουσι γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.

17

Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,

18

Υἱὲ ἀνθρώπου, φάγε τὸν ἄρτον σου μετὰ τρόμου καὶ πίε τὸ ὕδωρ σου μετὰ φρίκης καὶ ἀγωνίας.

19

Καὶ εἰπὲ πρὸς τὸν λαὸν τῆς γῆς, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς περὶ τῶν κατοίκων τῆς Ἱερουσαλήμ καὶ περὶ τῆς γῆς τοῦ Ἰσραήλ. Θέλουσι φάγει τὸν ἄρτον αὑτῶν μετὰ ἀγωνίας καὶ θέλουσι πίει τὸ ὕδωρ αὑτῶν μετὰ ἐκστάσεως· διότι ἡ γῆ αὐτῆς θέλει ἐρημωθῆ ἀπὸ τοῦ πληρώματος αὑτῆς, διὰ τὴν ἀνομίαν πάντων τῶν κατοικούντων ἐν αὐτῇ·

20

καὶ αἱ πόλεις αἱ κατοικούμεναι θέλουσιν ἐρημωθῆ καὶ ἡ γῆ θέλει ἀφανισθῆ, καὶ θέλετε γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.

21

Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,

22

Υἱὲ ἀνθρώπου, τίς αὕτη ἡ παροιμία, τὴν ὁποίαν ἔχετε ἐν γῇ Ἰσραήλ, λέγοντες, Αἱ ἡμέραι μακρύνονται καὶ πᾶσα ὄρασις ἐχάθη;

23

Εἰπὲ διὰ τοῦτο πρὸς αὐτούς, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Θέλω κάμει τὴν παροιμίαν ταύτην νὰ παύσῃ, καὶ πλέον δὲν θέλουσι παροιμιάζεσθαι αὐτήν ἐν τῷ Ἰσραήλ· ἀλλ᾿ εἰπὲ πρὸς αὐτούς, Πλησιάζουσιν αἱ ἡμέραι καὶ ἡ ἐκπλήρωσις πάσης ὀράσεως·

24

διότι δὲν θέλει εἶσθαι πλέον οὐδεμία ὄρασις ψευδής οὐδὲ μάντευμα κολακευτικὸν ἐν μέσῳ τοῦ οἴκου Ἰσραήλ.

25

Διότι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος· ἐγὼ θέλω λαλήσει καὶ ὁ λόγος τὸν ὁποῖον θέλω λαλήσει θέλει ἐκτελεσθῆ· δὲν θέλει πλέον μακρυνθῆ· διότι ἐν ταῖς ἡμέραις ὑμῶν, οἶκος ἀποστάτης, θέλω λαλήσει λόγον καὶ ἐκτελέσει αὐτόν, λέγει Κύριος ὁ Θεός.

26

Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,

27

Υἱὲ ἀνθρώπου, ἰδού, ὁ οἶκος Ἰσραήλ λέγουσιν, Ἡ ὄρασις, τὴν ὁποίαν οὗτος βλέπει, ἐκτείνεται εἰς ἡμέρας πολλὰς καὶ προφητεύει περὶ χρόνων μακρῶν.

28

Διὰ τοῦτο εἰπὲ πρὸς αὐτούς, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Οὐδεὶς τῶν λόγων μου θέλει πλέον μακρυνθῆ ἀλλ᾿ ὁ λόγος τὸν ὁποῖον ἐλάλησα θέλει ἐκτελεσθῆ, λέγει Κύριος ὁ Θεός.