Ιερεμίας 9

1

Εἴθε νὰ ἦτο ἡ κεφαλή μου ὕδατα καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ μου πηγή δακρύων, διὰ νὰ κλαίω ἡμέραν καὶ νύκτα τοὺς πεφονευμένους τῆς θυγατρὸς τοῦ λαοῦ μου.

2

Εἴθε νὰ εἶχον ἐν τῇ ἐρήμῳ κατάλυμα ὁδοιπόρων, διὰ νὰ ἐγκαταλείψω τὸν λαὸν μου καὶ νὰ ἀπέλθω ἀπ᾿ αὐτῶν· διότι πάντες εἶναι μοιχοί, ἄθροισμα ἀπίστων.

3

Ἐνέτειναν καὶ τὴν γλῶσσαν αὑτῶν ὡς τόξον ψεύδους· καὶ ἴσχυσαν ἐπὶ τῆς γῆς, οὐχὶ ὑπὲρ τῆς ἀληθείας· διότι προχωροῦσιν ἀπὸ κακίας εἰς κακίαν καὶ ἐμὲ δὲν γνωρίζουσι, λέγει Κύριος.

4

Φυλάττεσθε ἕκαστος ἀπὸ τοῦ πλησίον αὑτοῦ καὶ ἐπ᾿ οὐδένα ἀδελφὸν μή πεποίθατε· διότι πᾶς ἀδελφὸς θέλει πάντοτε ὑποσκελίζει καὶ πᾶς πλησίον θέλει περιπατεῖ ἐν δολιότητι.

5

Καὶ θέλουσιν ἀπατᾶ ἕκαστος τὸν πλησίον αὑτοῦ καὶ δὲν θέλουσι λαλεῖ τὴν ἀλήθειαν· ἐδίδαξαν τὴν γλῶσσαν αὑτῶν νὰ λαλῇ ψεύδη, ἀποκάμνουσι πράττοντες ἀνομίαν.

6

Ἡ κατοικία σου εἶναι ἐν μέσῳ δολιότητος· ἐν τῇ δολιότητι ἀρνοῦνται νὰ μὲ γνωρίσωσι, λέγει Κύριος.

7

Διὰ τοῦτο οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων· Ἰδού, θέλω βάλει αὐτοὺς ἐν χωνευτηρίῳ καὶ θέλω δοκιμάσει αὐτούς· διότι πῶς θέλω κάμει ἕνεκεν τῆς θυγατρὸς τοῦ λαοῦ μου;

8

Ἡ γλῶσσα αὐτῶν εἶναι βέλος ἐξακοντιζόμενον· λαλεῖ δόλια· ἕκαστος λαλεῖ εἰρηνικὰ διὰ τοῦ στόματος αὑτοῦ πρὸς τὸν πλησίον αὑτοῦ, πλήν ἐν τῇ καρδίᾳ αὑτοῦ στήνει ἐνέδραν κατ᾿ αὐτοῦ.

9

Δὲν θέλω ἐπισκεφθῆ αὐτοὺς διὰ ταῦτα; λέγει Κύριος· ἡ ψυχή μου δὲν θέλει ἐκδικηθῆ ἐναντίον ἔθνους, τοιούτου;

10

Διὰ τὰ ὄρη θέλω ἀναλάβει κλαυθμὸν καὶ θρῆνον καὶ διὰ τὰς βοσκὰς τῆς ἐρήμου ὀδυρμόν, διότι ἠφανίσθησαν, ὥστε δὲν ὑπάρχει ἄνθρωπος διαβαίνων, οὐδὲ ἀκούεται φωνή ποιμνίου· ἀπὸ τοῦ πτηνοῦ τοῦ οὐρανοῦ ἕως τοῦ κτήνους, ἔφυγον, ἀπῆλθον.

11

Καὶ θέλω καταστήσει τὴν Ἱερουσαλήμ εἰς σωρούς, κατοικίαν θώων· καὶ τὰς πόλεις τοῦ Ἰούδα θέλω κάμει ἐρήμωσιν, ὥστε νὰ μή ὑπάρχῃ ὁ κατοικῶν.

12

Τίς εἶναι ὁ ἄνθρωπος ὁ σοφός, ὅστις δύναται νὰ ἐννοήσῃ τοῦτο; καὶ πρὸς τὸν ὁποῖον ἐλάλησε τὸ στόμα τοῦ Κυρίου, διὰ νὰ ἀναγγείλῃ αὐτό, διὰ τί ἡ γῆ ἐχάθη, ἠφανίσθη ὡς ἔρημος, ὥστε νὰ μή ὑπάρχῃ ὁ διαβαίνων;

13

Καὶ εἶπε Κύριος, Διότι ἐγκατέλιπον τὸν νόμον μου, τὸν ὁποῖον ἔθεσα ἔμπροσθεν αὐτῶν καὶ δὲν ὑπήκουσαν εἰς τὴν φωνήν μου καὶ δὲν περιεπάτησαν ἐν αὐτῷ·

14

ἀλλὰ περιεπάτησαν ὀπίσω τῆς ὀρέξεως τῆς καρδίας αὑτῶν καὶ ὀπίσω τῶν Βααλείμ, τὰ ὁποῖα οἱ πατέρες αὑτῶν ἐδίδαξαν αὐτούς·

15

διὰ τοῦτο, οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ· Ἰδού, ἐγὼ θέλω θρέψει αὐτούς, τὸν λαὸν τοῦτον· μὲ ἀψίνθιον καὶ ὕδωρ χολῆς θέλω ποτίσει αὐτούς·

16

καὶ θέλω διασκορπίσει αὐτοὺς ἐν τοῖς ἔθνεσι, τὰ ὁποῖα αὐτοὶ καὶ οἱ πατέρες αὐτῶν δὲν ἐγνώρισαν· καὶ θέλω ἀποστείλει τὴν μάχαιραν ὀπίσω αὐτῶν, ἑωσοῦ ἀναλώσω αὐτούς.

17

Οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων. Συλλογίσθητε καὶ καλέσατε τὰς θρηνούσας νὰ ἔλθωσι· καὶ ἀποστείλατε διὰ τὰς σοφὰς νὰ ἔλθωσι·

18

καὶ ἄς σπεύσωσι καὶ ἄς ἀναλάβωσιν ὀδυρμὸν περὶ ἡμῶν καὶ ἄς καταβιβάσωσιν οἱ ὀφθαλμοὶ ἡμῶν δάκρυα καὶ τὰ βλέφαρα ἡμῶν ἄς ῥεύσωσιν ὕδατα.

19

Διότι φωνή θρήνου ἠκούσθη ἀπὸ Σιών, Πῶς ἀπωλέσθημεν· κατῃσχύνθημεν σφόδρα, διότι ἐγκατελίπομεν τὴν γῆν, διότι αἱ κατοικίαι ἡμῶν ἐξέρριψαν ἡμᾶς.

20

Ἀκούσατε λοιπόν, γυναῖκες, τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, καὶ ἄς δεχθῇ τὸ τίον σας τὸν λόγον τοῦ στόματος αὐτοῦ, καὶ διδάξατε τὰς θυγατέρας σας ὀδυρμὸν καὶ ἑκάστη τὴν πλησίον αὑτῆς θρῆνον.

21

Διότι θάνατος ἀνέβη διὰ τῶν θυρίδων ἡμῶν, εἰσῆλθεν εἰς τὰ παλάτια ἡμῶν, διὰ νὰ ἐκκόψῃ τὰ νήπια ἀπὸ τῶν ὁδῶν τοὺς νέους ἀπὸ τῶν πλατειῶν.

22

Εἰπέ, Οὕτω λέγει Κύριος· Καὶ τὰ πτώματα τῶν ἀνθρώπων θέλουσι ῥιφθῆ ὡς κοπρία ἐπὶ πρόσωπον ἀγροῦ καὶ ὡς δράγμα ὀπίσω θεριστοῦ, καὶ δὲν θέλει ὑπάρχει ὁ συνάγων.

23

Οὕτω λέγει Κύριος· Ἄς μή καυχᾶται ὁ σοφὸς εἰς τὴν σοφίαν αὑτοῦ, καὶ ἄς μή καυχᾶται ὁ δυνατὸς εἰς τὴν δύναμιν αὑτοῦ, ἄς μή καυχᾶται ὁ πλούσιος εἰς τὸν πλοῦτον αὑτοῦ·

24

ἀλλ᾿ ὁ καυχώμενος ἄς καυχᾶται εἰς τοῦτο, ὅτι ἐννοεῖ καὶ γνωρίζει ἐμέ, ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος, ὁ ποιῶν ἔλεος, κρίσιν καὶ δικαιοσύνην ἐπὶ τῆς γῆς· ἐπειδή εἰς ταῦτα εὐαρεστοῦμαι, λέγει Κύριος.

25

Ἰδού, ἔρχονται ἡμέραι, λέγει Κύριος, καὶ θέλω κάμει ἐπίσκεψιν ἐπὶ πάντας τοὺς περιτετμημένους μετὰ τῶν ἀπεριτμήτων·

26

ἐπὶ τὴν Αἴγυπτον καὶ ἐπὶ τὸν Ἰούδαν καὶ ἐπὶ τὸν Ἐδὼμ καὶ ἐπὶ τοὺς υἱοὺς Ἀμμὼν καὶ ἐπὶ τὸν Μωὰβ καὶ ἐπὶ πάντας τοὺς περικείροντας τὴν κόμην, τοὺς κατοικοῦντας ἐν τῇ ἐρήμῳ· διότι πάντα τὰ ἔθνη εἶναι ἀπερίτμητα καὶ πᾶς ὁ οἶκος Ἰσραήλ ἀπερίτμητος τὴν καρδίαν.