Ιερεμίας 51

1

Οὕτω λέγει Κύριος· Ἰδού, ἐγὼ ἐγείρω ἄνεμον φθοροποιὸν ἐπὶ τὴν Βαβυλῶνα καὶ ἐπὶ τοὺς κατοίκους αὐτῆς τοὺς ὑψώσαντας τὴν καρδίαν αὑτῶν κατ᾿ ἐμοῦ.

2

Καὶ θέλω ἐξαποστείλει ἐπὶ τὴν Βαβυλῶνα λικμητὰς καὶ θέλουσιν ἐκλικμήσει αὐτήν καὶ ἐκκενώσει τὴν γῆν αὐτῆς· διότι ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς συμφορᾶς κυκλόθεν θέλουσιν εἶσθαι ἐναντίον αὐτῆς.

3

Τοξότης ἐπὶ τοξότην ἄς ἐντείνῃ τὸ τόξον αὑτοῦ καὶ ἐπὶ τὸν πεποιθότα ἐπὶ τὸν θώρακα αὑτοῦ· καὶ μή φείδεσθε τοὺς νέους αὐτῆς· ἐξολοθρεύσατε ἅπαν τὸ στράτευμα αὐτῆς.

4

Καὶ οἱ τραυματίαι θέλουσι πέσει ἐν τῇ γῇ τῶν Χαλδαίων καὶ οἱ κατακεκεντημένοι ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτῆς.

5

Διότι ὁ Ἰσραήλ δὲν ἐγκατελείφθη οὐδὲ ὁ Ἰούδας παρὰ τοῦ Θεοῦ αὑτοῦ, παρὰ τοῦ Κυρίου τῶν δυνάμεων, ἄν καὶ ἡ γῆ αὐτῶν ἐνεπλήσθη ἀνομίας ἐναντίον τοῦ Ἁγίου τοῦ Ἰσραήλ.

6

Φύγετε ἐκ μέσου τῆς Βαβυλῶνος καὶ διασώσατε ἕκαστος τὴν ψυχήν αὑτοῦ· μή ἀπολεσθῆτε ἐν τῇ ἀνομίᾳ αὐτῆς· διότι εἶναι καιρὸς ἐκδικήσεως τοῦ Κυρίου· ἀνταπόδομα αὐτὸς ἀνταποδίδει εἰς αὐτήν.

7

Ἡ Βαβυλών ἐστάθη ποτήριον χρυσοῦν ἐν τῇ χειρὶ τοῦ Κυρίου, μεθύον πᾶσαν τὴν γῆν· ἀπὸ τοῦ οἴνου αὐτῆς ἔπιον τὰ ἔθνη· διὰ τοῦτο τὰ ἔθνη παρεφρόνησαν.

8

Ἔπεσεν ἐξαίφνης ἡ Βαβυλών καὶ συνετρίβη· ὀλολύζετε δι᾿ αὐτήν· λάβετε βάλσαμον διὰ τὸν πόνον αὐτῆς, ἴσως ἰατρευθῆ.

9

Μετεχειρίσθημεν ἰατρικὰ διὰ τὴν Βαβυλῶνα ἀλλὰ δὲν ἰατρεύθη· ἐγκαταλείψατε αὐτήν, καὶ ἄς ἀπέλθωμεν ἕκαστος εἰς τὴν γῆν αὑτοῦ· διότι ἡ κρίσις αὐτῆς ἔφθασεν εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ὑψώθη ἕως τοῦ στερεώματος.

10

Ὁ Κύριος ἐφανέρωσε τὴν δικαιοσύνην ἡμῶν· ἔλθετε καὶ ἄς διηγηθῶμεν ἐν Σιὼν τὸ ἔργον Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν.

11

Στιλβώσατε τὰ βέλη· πυκνώσατε τὰς ἀσπίδας· ὁ Κύριος ἤγειρε τὸ πνεῦμα τῶν βασιλέων τῶν Μήδων· διότι ὁ σκοπὸς αὐτοῦ εἶναι ἐναντίον τῆς Βαβυλῶνος, διὰ νὰ ἐξολοθρεύση αὐτήν· ἐπειδή ἡ ἐκδίκησις τοῦ Κυρίου εἶναι ἐκδίκησις τοῦ ναοῦ αὐτοῦ.

12

Ὑψώσατε σημαίαν ἐπὶ τὰ τείχη τῆς Βαβυλῶνος, ἐνδυναμώσατε τὴν φρουράν, στήσατε φυλακάς, ἑτοιμάσατε ἐνέδρας· διότι ὁ Κύριος καὶ ἐβουλεύθη καὶ θέλει ἐκτελέσει ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐλάλησεν ἐναντίον τῶν κατοίκων τῆς Βαβυλῶνος.

13

Ὦ ἡ κατοικοῦσα ἐπὶ ὑδάτων πολλῶν, ἡ πλήρης θησαυρῶν, ἦλθε τὸ τέλος σου, τὸ πέρας τῆς πλεονεξίας σου.

14

Ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων ὥμοσεν εἰς ἑαυτόν, λέγων, Ἐξάπαντος θέλω σὲ γεμίσει ἀπὸ ἀνθρώπων ὡς ἀπὸ ἀκρίδων, καὶ θέλουσιν ἐκπέμψει ἀλαλαγμὸν ἐναντίον σου.

15

Αὐτὸς ἐποίησε τὴν γῆν ἐν τῇ δυνάμει αὑτοῦ, ἐστερέωσε τὴν οἰκουμένην ἐν τῇ σοφίᾳ αὑτοῦ καὶ ἐξέτεινε τοὺς οὐρανοὺς ἐν τῇ συνέσει αὑτοῦ.

16

Ὅταν ἐκπέμπῃ τὴν φωνήν αὑτοῦ, συνίσταται πλῆθος ὑδάτων ἐν οὐρανοῖς, καὶ ἀνάγει νεφέλας ἀπὸ τῶν ἄκρων τῆς γῆς· κάμνει ἀστραπὰς διὰ βροχήν καὶ ἐξάγει ἄνεμον ἐκ τῶν θησαυρῶν αὑτοῦ.

17

Πᾶς ἄνθρωπος ἐμωράνθη ὑπὸ τῆς γνώσεως αὑτοῦ· πᾶς χωνευτής κατῃσχύνθη ἀπὸ τῶν γλυπτῶν· διότι ψεῦδος εἶναι τὸ χωνευτὸν αὐτοῦ καὶ πνοή ἐν αὐτῷ δὲν ὑπάρχει.

18

Ματαιότης ταῦτα, ἔργον πλάνης· ἐν καιρῷ ἐπισκέψεως αὑτῶν θέλουσιν ἀπολεσθῆ.

19

Ἡ μερὶς τοῦ Ἰακὼβ δὲν εἶναι ὡς αὐτά, διότι αὐτὸς εἶναι ὁ πλάσας τὰ πάντα· καὶ ὁ Ἰσραήλ εἶναι ἡ ῥάβδος τῆς κληρονομίας αὐτοῦ· Κύριος τῶν δυνάμεων τὸ ὄνομα αὐτοῦ.

20

Σὺ ἦσο πέλεκύς μου, ὅπλα πολέμου, καὶ διὰ σοῦ συνέτριψα ἔθνη καὶ διὰ σοῦ ἐξωλόθρευσα βασίλεια·

21

καὶ διὰ σοῦ συνέτριψα ἵππον καὶ ἀναβάτην αὐτοῦ, καὶ διὰ σοῦ συνέτριψα ἅμαξαν καὶ ἀναβάτην αὐτῆς·

22

καὶ διὰ σοῦ συνέτριψα ἄνδρα καὶ γυναῖκα, καὶ διὰ σοῦ συνέτριψα γέροντα καὶ νέον, καὶ διὰ σοῦ συνέτριψα νεανίσκον καὶ παρθένον·

23

καὶ διὰ σοῦ συνέτριψα ποιμένα καὶ ποίμνιον αὐτοῦ, καὶ διὰ σοῦ συνέτριψα γεωργὸν καὶ ζεῦγος αὐτοῦ· καὶ διὰ σοῦ συνέτριψα στρατηγοὺς καὶ ἄρχοντας.

24

Καὶ θέλω ἀνταποδώσει ἐπὶ τὴν Βαβυλῶνα καὶ ἐπὶ πάντας τοὺς κατοίκους τῆς Χαλδαίας πᾶσαν τὴν κακίαν αὐτῶν, τὴν ὁποίαν ἔπραξαν ἐν Σιὼν ἐνώπιόν σας, λέγει Κύριος.

25

Ἰδού, ἐγὼ εἶμαι ἐναντίον σου, ὄρος φθοροποιόν, λέγει Κύριος, τὸ ὁποῖον φθείρεις πᾶσαν τὴν γῆν· καὶ θέλω ἐκτείνει τὴν χεῖρά μου ἐπὶ σὲ καὶ θέλω σὲ κατακυλίσει ἀπὸ τῶν βράχων καὶ σὲ καταστήσει ὄρος πυρίκαυστον.

26

Καὶ δὲν θέλουσι λάβει ἀπὸ σοῦ λίθον διὰ γωνίαν οὐδὲ λίθον διὰ θεμέλια, ἀλλὰ θέλεις εἶσθαι ἐρήμωσις αἰωνία, λέγει Κύριος.

27

Ὑψώσατε σημαίαν ἐπὶ τὴν γῆν, σαλπίσατε σάλπιγγα ἐν τοῖς ἔθνεσιν, ἑτοιμάσατε ἔθνη κατ᾿ αὐτῆς, παραγγείλατε κατ᾿ αὐτῆς, εἰς τὰ βασίλεια τοῦ Ἀραράτ, τοῦ Μιννὶ καὶ τοῦ Ἀσχενάζ· καταστήσατε ἐπ᾿ αὐτήν ἀρχηγούς· ἀναβιβάσατε ἵππους ὡς ἀκρίδας ὀρθότριχας.

28

Ἑτοιμάσατε κατ᾿ αὐτῆς ἔθνη, τοὺς βασιλεῖς τῶν Μήδων, τοὺς στρατηγοὺς αὐτῆς καὶ πάντας τοὺς ἄρχοντας αὐτῆς καὶ πᾶσαν τὴν γῆν τῆς ἐπικρατείας αὐτῆς.

29

Καὶ ἡ γῆ θέλει σεισθῆ καὶ στενάξει· διότι ἡ βουλή τοῦ Κυρίου θέλει ἐκτελεσθῆ κατὰ τῆς Βαβυλῶνος, διὰ νὰ καταστήσῃ τὴν γῆν τῆς Βαβυλῶνος ἔρημον, ἄνευ κατοίκου.

30

Οἱ ἰσχυροὶ τῆς Βαβυλῶνος ἐξέλιπον ἀπὸ τοῦ νὰ πολεμῶσιν, ἔμειναν ἐν τοῖς ὀχυρώμασιν· ἡ δύναμις αὐτῶν ἐξέλιπεν· ἔγειναν ὡς γυναῖκες· ἔκαυσαν τὰς κατοικίας αὐτῆς· οἱ μοχλοὶ αὐτῆς συνετρίβησαν.

31

Ταχυδρόμος θέλει δράμει εἰς ἀπάντησιν ταχυδρόμου καὶ μηνυτής εἰς ἀπάντησιν μηνυτοῦ, διὰ νὰ ἀναγγείλωσι πρὸς τὸν βασιλέα τῆς Βαβυλῶνος ὅτι ἡ πόλις αὐτοῦ ἡλώθη ἀπὸ τῶν ἄκρων αὑτῆς,

32

καὶ ὅτι αἱ διαβάσεις ἐπιάσθησαν, καὶ κατέκαυσαν ἐν πυρὶ τοὺς καλαμῶνας, καὶ οἱ ἄνδρες τοῦ πολέμου κατετρόμαξαν.

33

Διότι οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ. Ἡ θυγάτηρ τῆς Βαβυλῶνος εἶναι ὡς ἁλώνιον, καιρὸς εἶναι νὰ καταπατηθῆ· ἔτι ὀλίγον καὶ θέλει ἐλθεῖ ὁ καιρὸς τοῦ θερισμοῦ αὐτῆς.

34

Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος μὲ κατέφαγε, μὲ συνέτριψε, μὲ κατέστησεν ἀγγεῖον ἄχρηστον, μὲ κατέπιεν ὡς δράκων, ἐνέπλησε τὴν κοιλίαν αὑτοῦ ἀπὸ τῶν τρυφερῶν μου, μὲ ἔξωσεν.

35

Ἡ εἰς ἐμὲ καὶ εἰς τὴν σάρκα μου ἀδικία ἄς ἔλθῃ ἐπὶ τὴν Βαβυλῶνα, θέλει εἰπεῖ ἡ κατοικοῦσα τὴν Σιών· καὶ τὸ αἷμά μου ἐπὶ τοὺς κατοίκους τῆς Χαλδαίας, θέλει εἰπεῖ ἡ Ἱερουσαλήμ.

36

Διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος· Ἰδού, ἐγὼ θέλω διαδικάσει τὴν δίκην σου καὶ θέλω ἐκδικήσει τὴν ἐκδίκησίν σου, καὶ θέλω καταστήσει τὴν θάλασσαν αὐτῆς ξηρὰν καὶ θέλω ξηράνει τὴν πηγήν αὐτῆς.

37

Καὶ ἡ Βαβυλὼν θέλει εἶσθαι εἰς σωρούς, κατοικητήριον θώων, θάμβος καὶ συριγμός, ἄνευ κατοίκου.

38

Θέλουσι βρυχᾶσθαι ὁμοῦ ὡς λέοντες, θέλουσιν ὠρύεσθαι ὡς σκύμνοι λεόντων.

39

Θέλω κάμει αὐτοὺς νὰ θερμανθῶσιν ἐν τοῖς συμποσίοις αὑτῶν, καὶ θέλω μεθύσει αὐτούς, διὰ νὰ εὐθυμήσωσι καὶ νὰ ὑπνώσωσιν ὕπνον αἰώνιον καὶ νὰ μή ἐξυπνήσωσι, λέγει Κύριος.

40

Θέλω καταβιβάσει αὐτοὺς ὡς ἀρνία εἰς σφαγήν, ὡς κριοὺς μετὰ τράγων.

41

Πῶς ἡλώθη ἡ Σησὰχ καὶ ἐθηρεύθη τὸ καύχημα πάσης τῆς γῆς· πῶς ἔγεινεν Βαβυλὼν θάμβος ἐν τοῖς ἔθνεσιν.

42

Ἡ θάλασσα ἀνέβη ἐπὶ τὴν Βαβυλῶνα· κατεκαλύφθη ὑπὸ τοῦ πλήθους τῶν κυμάτων αὐτῆς.

43

Αἱ πόλεις αὐτῆς κατεστάθησαν θάμβος, γῆ ἄνυδρος καὶ ἄβατος γῆ, ἐν ᾗ δὲν κατοικεῖ οὐδεὶς ἄνθρωπος οὐδὲ υἱὸς ἀνθρώπου διέρχεται δι᾿ αὐτῆς.

44

Καὶ θέλω τιμωρήσει τὸν Βήλ ἐν Βαβυλῶνι καὶ ἐκβάλει ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ ὅσα κατέπιε· καὶ τὰ ἔθνη δὲν θέλουσι συναχθῆ πλέον πρὸς αὐτόν, καὶ αὐτὸ τὸ τεῖχος τῆς Βαβυλῶνος θέλει πέσει.

45

Λαὲ μου, ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῆς καὶ σώσατε ἕκαστος τὴν ψυχήν αὑτοῦ ἀπὸ τῆς ὀργῆς τοῦ θυμοῦ τοῦ Κυρίου·

46

μήποτε ἡ καρδία σας χαυνωθῆ καὶ φοβηθῆτε ὑπὸ τῆς ἀγγελίας ἥτις θέλει ἀκουσθῆ ἐν τῇ γῆ· θέλει δὲ ἐλθεῖ ἀγγελία τὸ ἕν ἔτος, καὶ μετὰ τοῦτο ἡ ἀγγελία τὸ ἄλλο ἔτος, καὶ καταδυναστεία ἐν τῇ γῇ, ἐξουσιαστής ἐναντίον ἐξουσιαστοῦ.

47

Διὰ τοῦτο, ἰδού, ἔρχονται ἡμέραι καὶ θέλω κάμει ἐκδίκησιν ἐπὶ τὰ γλυπτὰ τῆς Βαβυλῶνος· καὶ πᾶσα ἡ γῆ αὐτῆς θέλει καταισχυνθῆ καὶ πάντες οἱ τετραυματισμένοι αὐτῆς θέλουσι πέσει ἐν τῷ μέσῳ αὐτῆς.

48

Τότε οἱ οὐρανοὶ καὶ ἡ γῆ καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτοῖς θέλουσιν ἀλαλάξει ἐπὶ Βαβυλῶνα· διότι οἱ ἐξολοθρευταὶ θέλουσιν ἐλθεῖ ἐπ᾿ αὐτήν ἀπὸ βορρᾶ, λέγει Κύριος.

49

Καθὼς ἡ Βαβυλὼν ἔκαμε τοὺς τετραυματισμένους τοῦ Ἰσραήλ νὰ πέσωσιν, οὕτω καὶ ἐν Βαβυλῶνι θέλουσι πέσει οἱ τετραυματισμένοι πάσης τῆς γῆς.

50

Οἱ ἐκφυγόντες τὴν μάχαιραν, ὑπάγετε, μή στέκεσθε· ἐνθυμήθητε τὸν Κύριον μακρόθεν, καὶ ἡ Ἱερουσαλήμ ἄς ἀναβῇ ἐπὶ τὴν καρδίαν σας.

51

Κατῃσχύνθημεν, διότι ἠκούσαμεν ὀνειδισμόν· αἰσχύνη κατεκάλυψε τὸ πρόσωπον ἡμῶν· διότι εἰσῆλθον ξένοι εἰς τὸ ἁγιαστήριον τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου.

52

Διὰ τοῦτο, ἰδού, ἔρχονται ἡμέραι, λέγει Κύριος, καὶ θέλω κάμει ἐκδίκησιν ἐπὶ τὰ γλυπτὰ αὐτῆς· καὶ καθ᾿ ὅλην τὴν γῆν αὐτῆς οἱ τετραυματισμένοι θέλουσιν οἰμώζει.

53

Καὶ ἄν ἡ Βαβυλὼν ἀναβῇ ἕως τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἄν ὀχυρώσῃ τὸ ὕψος τῆς δυνάμεως αὑτῆς, θέλουσιν ἐλθεῖ παρ᾿ ἐμοῦ ἐξολοθρευταὶ ἐπ᾿ αὐτήν, λέγει Κύριος.

54

Φωνή κραυγῆς ἔρχεται ἀπὸ Βαβυλῶνος καὶ συντριμμὸς μέγας ἐκ γῆς Χαλδαίων,

55

διότι ὁ Κύριος ἐξωλόθρευσε τὴν Βαβυλῶνα καὶ ἠφάνισεν ἐξ αὐτῆς τὴν μεγάλην φωνήν· τὰ δὲ κύματα ἐκείνων ἠχοῦσιν· ὁ θόρυβος τῆς φωνῆς αὐτῶν ἐξακούεται ὡς ὑδάτων πολλῶν·

56

διότι ὁ ἐξολοθρευτής ἦλθεν ἐπ᾿ αὐτήν, ἐπὶ τὴν Βαβυλῶνα, καὶ οἱ δυνατοὶ αὐτῆς συνελήφθησαν, τὰ τόξα αὐτῶν συνετρίβησαν· ἐπειδή Κύριος ὁ Θεὸς τῶν ἀνταποδόσεων θέλει ἐξάπαντος κάμει ἀνταπόδοσιν.

57

Καὶ θέλω μεθύσει τοὺς ἡγεμόνας αὐτῆς καὶ τοὺς σοφοὺς αὐτῆς, τοὺς στρατηγοὺς αὐτῆς καὶ τοὺς ἄρχοντας αὐτῆς καὶ τοὺς δυνατοὺς αὐτῆς· καὶ θέλουσι κοιμηθῆ ὕπνον αἰώνιον καὶ δὲν θέλουσιν ἐξυπνήσει, λέγει ὁ Βασιλεύς, τοῦ ὁποίου τὸ ὄνομα εἶναι ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων.

58

Οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων· τὰ πλατέα τείχη τῆς Βαβυλῶνος θέλουσιν ὁλοτελῶς κατασκαφῆ, καὶ αἱ πύλαι αὐτῆς αἱ ὑψηλαὶ θέλουσι κατακαῆ ἐν πυρί, καὶ ὅσα οἱ λαοὶ ἐκοπίασαν θέλουσιν εἶσθαι εἰς μάτην, καὶ ὅσα τὰ ἔθνη ἐμόχθησαν θέλουσιν εἶσθαι διὰ τὸ πῦρ.

59

Ὁ λόγος, τὸν ὁποῖον Ἱερεμίας ὁ προφήτης προσέταξεν εἰς τὸν Σεραΐαν τὸν υἱὸν τοῦ Νηρίου υἱοῦ τοῦ Μαασίου, ὅτε ἐπορεύετο μετὰ τοῦ Σεδεκίου βασιλέως τοῦ Ἰούδα εἰς Βαβυλῶνα, κατὰ τὸ τέταρτον ἔτος τῆς βασιλείας αὐτοῦ· ἦτο δὲ ὁ Σεραΐας κοιτωνάρχης.

60

Ἔγραψε δὲ ὁ Ἱερεμίας ἐν ἑνὶ βιβλίῳ πάντα τὰ κακά, τὰ ὁποῖα ἔμελλον νὰ ἔλθωσιν ἐπὶ τὴν Βαβυλῶνα, πάντας τοὺς λόγους τούτους τοὺς γεγραμμένους κατὰ τῆς Βαβυλῶνος.

61

Καὶ εἶπεν ὁ Ἱερεμίας πρὸς τὸν Σεραΐαν, Ὅταν ἔλθῃς εἰς τὴν Βαβυλῶνα καὶ ἴδῃς καὶ ἀναγνώσῃς πάντας τοὺς λόγους τούτους,

62

τότε θέλεις εἰπεῖ, Κύριε, σὺ ἐλάλησας κατὰ τοῦ τόπου τούτου, διὰ νὰ ἐξολοθρεύσῃς αὐτόν, ὥστε νὰ μή ὑπάρχῃ ὁ κατοικῶν ἐν αὐτῷ, ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους, ἀλλὰ νὰ ἦναι ἐρήμωσις αἰωνία.

63

Καὶ ἀφοῦ τελειώσῃς ἀναγινώσκων τὸ βιβλίον τοῦτο, θέλεις δέσει ἐπ᾿ αὐτὸ λίθον καὶ ῥίψει αὐτὸ εἰς τὸ μέσον τοῦ Εὐφράτου·

64

καὶ θέλεις εἰπεῖ, Οὕτω θέλει βυθισθῆ ἡ Βαβυλών, καὶ δὲν θέλει σηκωθῆ ἐκ τῶν κακῶν, τὰ ὁποῖα ἐγὼ θέλω φέρει ἐπ᾿ αὐτήν· καὶ οἱ Βαβυλώνιοι θέλουσιν ἐξασθενήσει. Μέχρι τούτου εἶναι οἱ λόγοι τοῦ Ἱερεμίου.