Ιερεμίας 40

1

Ὁ λόγος ὁ γενόμενος πρὸς Ἱερεμίαν παρὰ Κυρίου, ἀφοῦ Νεβουζαραδὰν ὁ ἀρχισωματοφύλαξ ἐξαπέστειλεν αὐτὸν ἀπὸ Ῥαμά, ὅτε εἶχε λάβει αὐτὸν δεδεμένον μὲ χειρόδεσμα μεταξὺ πάντων τῶν μετοικισθέντων ἀπὸ Ἱερουσαλήμ καὶ Ἰούδα, οἵτινες ἐφέροντο αἰχμάλωτοι εἰς τὴν Βαβυλῶνα.

2

Καὶ ἐπίασεν ὁ ἀρχισωματοφύλαξ τὸν Ἱερεμίαν καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Κύριος ὁ Θεὸς σου ἐλάλησε τὰ κακὰ ταῦτα ἐπὶ τὸν τόπον τοῦτον.

3

Καὶ ἐπέφερεν αὐτὰ ὁ Κύριος καὶ ἔκαμε καθὼς εἶπεν· ἐπειδή ἡμαρτήσατε εἰς τὸν Κύριον καὶ δὲν ὑπηκούσατε εἰς τὴν φωνήν αὐτοῦ, διὰ τοῦτο ἔγεινεν εἰς ἐσᾶς τὸ πρᾶγμα τοῦτο.

4

Καὶ τώρα ἰδού, σὲ ἔλυσα σήμερον ἐκ τῶν χειροδέσμων τῶν ἐπὶ τῶν χειρῶν σου· ἐὰν φαίνηται εἰς σὲ καλὸν νὰ ἔλθῃς μετ᾿ ἐμοῦ εἰς τὴν Βαβυλῶνα, ἐλθέ, καὶ ἐγὼ θέλω σὲ περιποιηθῆ· ἀλλ᾿ ἐὰν φαίνηται εἰς σὲ κακὸν νὰ ἔλθῃς μετ᾿ ἐμοῦ εἰς τὴν Βαβυλῶνα, μεῖνον· ἰδού, πᾶς ὁ τόπος εἶναι ἔμπροσθέν σου· ὅπου σοὶ φαίνεται καλὸν καὶ ἀρεστὸν νὰ ὑπάγῃς, ἐκεῖ ὕπαγε.

5

Καὶ ἐπειδή δὲν ἐστρέφετο, Ἐπίστρεψον λοιπόν, εἶπε, πρὸς τὸν Γεδαλίαν, υἱὸν τοῦ Ἀχικὰμ υἱοῦ τοῦ Σαφάν, τὸν ὁποῖον ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος κατέστησεν ἐπὶ τὰς πόλεις τοῦ Ἰούδα, καὶ κατοίκησον μετ᾿ αὐτοῦ μεταξὺ τοῦ λαοῦ· ἤ ὕπαγε ὅπου σοὶ φαίνεται ἀρεστὸν νὰ ὑπάγῃς. Καὶ ἔδωκεν εἰς αὐτὸν ὁ ἀρχισωματοφύλαξ ζωοτροφίας καὶ δῶρα καὶ ἐξαπέστειλεν αὐτόν.

6

Καὶ ὑπῆγεν ὁ Ἱερεμίας πρὸς Γεδαλίαν τὸν υἱὸν τοῦ Ἀχικὰμ εἰς Μισπὰ καὶ κατῴκησε μετ᾿ αὐτοῦ μεταξὺ τοῦ λαοῦ τοῦ ἐναπολειφθέντος ἐν τῇ γῇ.

7

Ἀκούσαντες δὲ πάντες οἱ ἀρχηγοὶ τῶν στρατευμάτων τῶν ἐν τῷ ἀγρῷ, αὐτοὶ καὶ οἱ ἄνδρες αὐτῶν, ὅτι ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος κατέστησε Γεδαλίαν τὸν υἱὸν τοῦ Ἀχικὰμ ἐπὶ τὴν γῆν καὶ ἔτι ἐνεπιστεύθη εἰς αὐτὸν ἄνδρας καὶ γυναῖκας καὶ παιδία καὶ ἐκ τῶν πτωχῶν τῆς γῆς, ἐκ τῶν μή μετοικισθέντων εἰς τὴν Βαβυλῶνα,

8

ἦλθον πρὸς τὸν Γεδαλίαν εἰς Μισπὰ καὶ Ἰσμαήλ ὁ υἱὸς τοῦ Νεθανίου καὶ Ἰωανὰν καὶ Ἰωνάθαν οἱ υἱοὶ τοῦ Καρηὰ καὶ Σεραΐας ὁ υἱὸς τοῦ Τανουμὲθ καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ Ἰωφή τοῦ Νετωφαθίτου καὶ Ἰεζανίας υἱὸς Μααχαθίτου τινός, αὐτοὶ καὶ οἱ ἄνδρες αὐτῶν.

9

Καὶ ὥμοσε πρὸς αὐτοὺς Γεδαλίας ὁ υἱὸς τοῦ Ἀχικὰμ υἱοῦ τοῦ Σαφὰν καὶ πρὸς τοὺς ἄνδρας αὐτῶν, λέγων, Μή φοβεῖσθε νὰ ἦσθε δοῦλοι τῶν Χαλδαίων· κατοικήσατε ἐν τῇ γῇ καὶ δουλεύετε εἰς τὸν βασιλέα τῆς Βαβυλῶνος καὶ θέλει εἶσθαι καλὸν εἰς ἐσᾶς.

10

Ἐγὼ δέ, ἰδού, θέλω κατοικήσει ἐν Μισπά, διὰ νὰ παρίσταμαι ἐνώπιον τῶν Χαλδαίων, οἵτινες θέλουσιν ἐλθεῖ πρὸς ἡμᾶς· καὶ σεῖς συνάξατε οἶνον καὶ ὀπωρικὰ καὶ ἔλαιον καὶ βάλετε αὐτὰ εἰς τὰ ἀγγεῖά σας καὶ κατοικήσατε ἐν ταῖς πόλεσιν ὑμῶν, τὰς ὁποίας κρατεῖτε.

11

Παρομοίως πάντες οἱ Ἰουδαῖοι οἱ ἐν Μωὰβ καὶ οἱ μεταξὺ τῶν υἱῶν Ἀμμών καὶ οἱ ἐν Ἐδὼμ καὶ οἱ ἐν πᾶσι τοῖς τόποις, ὅτε ἤκουσαν ὅτι ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος ἀφῆκεν ὑπόλοιπον εἰς τὸν Ἰούδαν καὶ ὅτι κατέστησεν ἐπ᾿ αὐτοὺς Γεδαλίαν τὸν υἱὸν τοῦ Ἀχικὰμ υἱοῦ τοῦ Σαφάν,

12

τότε ἐπέστρεψαν πάντες οἱ Ἰουδαῖοι ἐκ πάντων τῶν τόπων ὅπου ἦσαν διεσπαρμένοι καὶ ἦλθον εἰς τὴν γῆν τοῦ Ἰούδα, πρὸς τὸν Γεδαλίαν εἰς Μισπά, καὶ ἐσύναξαν οἶνον καὶ ὀπωρικὰ πολλὰ σφόδρα.

13

Ὁ δὲ Ἰωανὰν ὁ υἱὸς τοῦ Καρηὰ καὶ πάντες οἱ ἀρχηγοὶ τῶν στρατευμάτων τῶν ἐν τῷ ἀγρῷ ἦλθον πρὸς τὸν Γεδαλίαν εἰς Μισπά,

14

καὶ εἶπον πρὸς αὐτόν, Ἐξεύρεις τῳόντι ὅτι ὁ Βααλεὶς ὁ βασιλεὺς τῶν υἱῶν Ἀμμὼν ἀπέστειλε τὸν Ἰσμαήλ τὸν υἱὸν τοῦ Νεθανίου διὰ νὰ σὲ φονεύσῃ; Ἀλλ᾿ ὁ Γεδαλίας ὁ υἱὸς τοῦ Ἀχικὰμ δὲν ἐπίστευσεν εἰς αὐτούς.

15

Τότε Ἰωανὰν ὁ υἱὸς τοῦ Καρηὰ ἐλάλησε κρυφίως πρὸς τὸν Γεδαλίαν ἐν Μισπά, λέγων, Ἄς ὑπάγω τώρα καὶ ἄς πατάξω τὸν Ἰσμαήλ τὸν υἱὸν τοῦ Νεθανίου καὶ οὐδεὶς θέλει μάθει αὐτὸ· διὰ τί νὰ σὲ φονεύσῃ καὶ οὕτω πάντες οἱ Ἰουδαῖοι, οἱ συνηγμένοι περὶ σέ, νὰ διασκορπισθῶσι καὶ τὸ ὑπόλοιπον τοῦ Ἰούδα νὰ ἀπολεσθῆ;

16

Ἀλλ᾿ ὁ Γεδαλίας ὁ υἱὸς τοῦ Ἀχικὰμ εἶπε πρὸς Ἰωανὰν τὸν υἱὸν τοῦ Καρηά, Μή κάμῃς τὸ πρᾶγμα τοῦτο, διότι ψευδῆ λέγεις περὶ τοῦ Ἰσμαήλ.