Ιερεμίας 38

1

Καὶ ἤκουσαν Σεφατίας ὁ υἱὸς τοῦ Ματθὰν καὶ Γεδαλίας ὁ υἱὸς τοῦ Πασχὼρ καὶ Ἰουχὰλ ὁ υἱὸς τοῦ Σελεμίου καὶ Πασχὼρ ὁ υἱὸς τοῦ Μαλχίου τοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους ὁ Ἱερεμίας ἐλάλησε πρὸς πάντα τὸν λαόν, λέγων,

2

Οὕτω λέγει Κύριος· Ὅστις κάθηται ἐν τῇ πόλει ταύτῃ, θέλει ἀποθάνει ὑπὸ μαχαίρας, ὑπὸ πείνης καὶ ὑπὸ λοιμοῦ· ἀλλ᾿ ὅστις ἐξέλθῃ πρὸς τοὺς Χαλδαίους, θέλει ζήσει· καὶ ἡ ζωή αὐτοῦ θέλει εἶσθαι ὡς λάφυρον εἰς αὐτόν, καὶ θέλει ζήσει·

3

οὕτω λέγει Κύριος· Ἡ πόλις αὕτη θέλει ἐξάπαντος παραδοθῆ εἰς τὴν χεῖρα τοῦ στρατεύματος τοῦ βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος καὶ θέλει κυριεύσει αὐτήν.

4

Καὶ εἶπον οἱ ἄρχοντες πρὸς τὸν βασιλέα, Ἄς θανατωθῆ, παρακαλοῦμεν, ὁ ἄνθρωπος οὗτος· διότι ἐκλύει οὕτω τὰς χεῖρας τῶν ἀνδρῶν τῶν πολεμιστῶν τῶν ἐναπολειφθέντων ἐν τῇ πόλει ταύτῃ καὶ τὰς χεῖρας παντὸς τοῦ λαοῦ, λαλῶν πρὸς αὐτοὺς τοιούτους λόγους· διότι ὁ ἄνθρωπος οὗτος δὲν ζητεῖ τὸ καλὸν τοῦ λαοῦ τούτου ἀλλὰ τὸ κακόν.

5

Καὶ εἶπε Σεδεκίας ὁ βασιλεύς, Ἰδού, εἰς τὴν χεῖρά σας εἶναι· διότι ὁ βασιλεὺς δὲν δύναται οὐδὲν ἐναντίον σας.

6

Τότε ἔλαβον τὸν Ἱερεμίαν, καὶ ἔρριψαν αὐτὸν εἰς τὸν λάκκον τοῦ Μαλχίου υἱοῦ τοῦ Ἀμμέλεχ τὸν ἐν τῇ αὐλῇ τῆς φυλακῆς, καὶ κατεβίβασαν τὸν Ἱερεμίαν διὰ σχοινίων· καὶ ἐν τῷ λάκκῳ δὲν ἦτο ὕδωρ ἀλλὰ βόρβορος, καὶ ἐχώθη ὁ Ἱερεμίας εἰς τὸν βόρβορον.

7

Καὶ ὅτε ἤκουσεν Ἀβδὲ-μέλεχ ὁ Αἰθίοψ, εἷς τῶν εὐνούχων, ὁ ἐν τῇ οἰκίᾳ τοῦ βασιλέως, ὅτι ἔβαλον τὸν Ἱερεμίαν εἰς τὸν λάκκον, ἐνῷ ὁ βασιλεὺς ἐκάθητο ἐν τῇ πύλῃ Βενιαμίν,

8

ἐξῆλθεν ὁ Ἀβδὲ-μέλεχ ἐκ τῆς οἰκίας τοῦ βασιλέως καὶ ἐλάλησε πρὸς τὸν βασιλέα, λέγων,

9

Κύριέ μου βασιλεῦ, οἱ ἄνθρωποι οὗτοι ἔπραξαν κακὰ εἰς ὅσα ἔκαμον εἰς τὸν Ἱερεμίαν τὸν προφήτην, τὸν ὁποῖον ἔρριψαν εἰς τὸν λάκκον· καὶ αὐτὸς ἤθελεν ἀποθάνει ὑπὸ πείνης ἐν τῷ τόπῳ ὅπου εἶναι, διότι δὲν εἶναι πλέον ἄρτος ἐν τῇ πόλει.

10

Καὶ προσέταξεν ὁ βασιλεὺς τὸν Ἀβδὲ-μέλεχ τὸν Αἰθίοπα, λέγων, Λάβε ἐντεῦθεν τριάκοντα ἀνθρώπους μετὰ σοῦ καὶ ἀναβίβασον τὸν Ἱερεμίαν τὸν προφήτην ἐκ τοῦ λάκκου, πρὶν ἀποθάνῃ.

11

Καὶ ἔλαβεν ὁ Ἀβδὲ-μέλεχ τοὺς ἀνθρώπους μεθ᾿ ἑαυτοῦ, καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ βασιλέως ὑπὸ τὸ θησαυροφυλάκιον, καὶ ἐκεῖθεν ἔλαβε παλαιὰ ῥάκη καὶ παλαιὰ σεσηπότα ἀποφόρια καὶ κατεβίβασεν αὐτὰ διὰ σχοινίων εἰς τὸν λάκκον πρὸς τὸν Ἱερεμίαν.

12

Καὶ εἶπε πρὸς τὸν Ἱερεμίαν Ἀβδὲ-μέλεχ ὁ Αἰθίοψ, Βάλε τώρα τὰ παλαιὰ ῥάκη καὶ τὰ σεσηπότα ἀποφόρια ὑπὸ τὰς μασχάλας σου, ὑποκάτω τῶν σχοινίων. Καὶ ἔκαμεν ὁ Ἱερεμίας οὕτω.

13

Καὶ ἔσυραν τὸν Ἱερεμίαν διὰ τῶν σχοινίων καὶ ἀνεβίβασαν αὐτὸν ἐκ τοῦ λάκκου· καὶ ἔμεινεν ὁ Ἱερεμίας ἐν τῇ αὐλῇ τῆς φυλακῆς.

14

Καὶ ἀπέστειλε Σεδεκίας ὁ βασιλεὺς καὶ ἔφερε τὸν Ἱερεμίαν τὸν προφήτην πρὸς ἑαυτόν, εἰς τὴν τρίτην εἴσοδον τὴν ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου· καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς τὸν Ἱερεμίαν, Θέλω νὰ σὲ ἐρωτήσω ἕν πρᾶγμα· μή κρύψῃς ἀπ᾿ ἐμοῦ μηδέν.

15

Καὶ εἶπεν ὁ Ἱερεμίας πρὸς τὸν Σεδεκίαν, Ἐὰν φανερώσω τοῦτο πρὸς σέ, δὲν θέλεις τῳόντι μὲ θανατώσει; καὶ ἐὰν σὲ συμβουλεύσω, δὲν θέλεις μὲ ἀκούσει;

16

Καὶ ὥμοσε κρυφίως Σεδεκίας ὁ βασιλεὺς πρὸς τὸν Ἱερεμίαν, λέγων, Ζῇ Κύριος, ὅστις ἔκαμεν εἰς ἡμᾶς τὴν ψυχήν ταύτην, δὲν θέλω σὲ θανατώσει οὐδὲ θέλω σὲ δώσει εἰς τὴν χεῖρα τῶν ἀνθρώπων τούτων, οἵτινες ζητοῦσι τὴν ψυχήν σου.

17

Καὶ εἶπεν ὁ Ἱερεμίας πρὸς τὸν Σεδεκίαν, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ· Ἐὰν τῳόντι ἐξέλθῃς πρὸς τοὺς ἄρχοντας τοῦ βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος, τότε ἡ ψυχή σου θέλει ζήσει καὶ ἡ πόλις αὕτη δὲν θέλει κατακαυθῆ ἐν πυρί, καὶ θέλεις ζήσει σὺ καὶ ὁ οἶκός σου.

18

ἀλλ᾿ ἐὰν δὲν ἐξέλθῃς πρὸς τοὺς ἄρχοντας τοῦ βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος, τότε ἡ πόλις αὕτη θέλει παραδοθῆ εἰς τὴν χεῖρα τῶν Χαλδαίων καὶ θέλουσι κατακαύσει αὐτήν ἐν πυρὶ καὶ σὺ δὲν θέλεις ἐκφύγει ἐκ τῆς χειρὸς αὐτῶν.

19

Καὶ εἶπε Σεδεκίας ὁ βασιλεὺς πρὸς τὸν Ἱερεμίαν, Ἐγὼ φοβοῦμαι τοὺς Ἰουδαίους, οἵτινες κατέφυγον πρὸς τοὺς Χαλδαίους, μήποτε μὲ παραδώσωσιν εἰς τὴν χεῖρα αὐτῶν καὶ μὲ ἐμπαίξωσι.

20

Καὶ εἶπεν ὁ Ἱερεμίας, Δὲν θέλουσι σὲ παραδώσει. Ὑπάκουσον, παρακαλῶ, εἰς τὴν φωνήν τοῦ Κυρίου, τὴν ὁποίαν ἐγὼ λαλῶ πρὸς σέ· καὶ θέλει εἶσθαι καλὸν εἰς σὲ καὶ ἡ ψυχή σου θέλει ζήσει.

21

Ἐὰν ὅμως σὺ δὲν ἐξέλθῃς, οὗτος εἶναι ὁ λόγος, τὸν ὁποῖον ὁ Κύριος ἔδειξεν εἰς ἐμέ.

22

Καὶ ἰδού, πᾶσαι αἱ γυναῖκες αἱ ἐναπολειφθεῖσαι ἐν τῇ οἰκίᾳ τοῦ βασιλέως τοῦ Ἰούδα θέλουσιν ἀχθῆ πρὸς τοὺς ἄρχοντας τοῦ βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος, καὶ αὗται θέλουσι λέγει, Οἱ ἄνδρες οἱ εἰρηνικοὶ σου σὲ ἐδελέασαν καὶ ὑπερίσχυσαν ἐναντίον σου· ἐβυθίσθησαν οἱ πόδες σου εἰς τὸν βόρβορον καὶ αὐτοὶ ἐσύρθησαν ὀπίσω·

23

καὶ πᾶσαι αἱ γυναῖκές σου καὶ τὰ τέκνα σου θέλουσιν ἀχθῆ πρὸς τοὺς Χαλδαίους· καὶ σὺ δὲν θέλεις ἐκφύγει ἐκ τῆς χειρὸς αὐτῶν, ἀλλὰ θέλεις πιασθῆ ὑπὸ τῆς χειρὸς τοῦ βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος· καὶ θέλεις κάμει τὴν πόλιν ταύτην νὰ κατακαυθῇ ἐν πυρί.

24

Καὶ εἶπεν ὁ Σεδεκίας πρὸς τὸν Ἱερεμίαν, Ἄς μή μάθῃ μηδεὶς περὶ τῶν λόγων τούτων καὶ δὲν θέλεις ἀποθάνει.

25

Καὶ ἐὰν οἱ ἄρχοντες ἀκούσωσιν ὅτι ὡμίλησα μετὰ σοῦ καὶ ἔλθωσι πρὸς σὲ καὶ σοὶ εἴπωσιν, Ἀνάγγειλον πρὸς ἡμᾶς τώρα τί ἐλάλησας πρὸς τὸν βασιλέα, μή κρύψῃς αὐτὸ ἀφ᾿ ἡμῶν καὶ δὲν θέλομεν σὲ θανατώσει· καὶ τί ὁ βασιλεὺς ἐλάλησε πρὸς σέ·

26

τότε θέλεις εἰπεῖ πρὸς αὐτούς, Ἐγὼ ὑπέβαλον τὴν δέησίν μου ἐνώπιον τοῦ βασιλέως, διὰ νὰ μή μὲ ἐπαναστρέψῃ εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ Ἰωνάθαν, ὥστε νὰ ἀποθάνω ἐκεῖ.

27

Ἦλθον δὲ πάντες οἱ ἄρχοντες πρὸς τὸν Ἱερεμίαν καὶ ἠρώτησαν αὐτόν· καὶ ἀνήγγειλε πρὸς αὐτοὺς κατὰ πάντας τοὺς λόγους ἐκείνους, τοὺς ὁποίους προσέταξεν ὁ βασιλεύς. Καὶ αὐτοὶ ἔπαυσαν νὰ ὁμιλῶσι μετ᾿ αὐτοῦ, διότι δὲν ἠκούσθη τὸ πρᾶγμα.

28

Καὶ ἔμεινεν ὁ Ἱερεμίας ἐν τῇ αὐλῇ τῆς φυλακῆς, ἕως τῆς ἡμέρας καθ᾿ ἥν ἐκυριεύθη ἡ Ἱερουσαλήμ· καὶ ἦτο ἐκεῖ, ὅτε ἡ Ἱερουσαλήμ ἐκυριεύθη.