Ιερεμίας 37

1

Καὶ ἐβασίλευσε Σεδεκίας ὁ βασιλεύς, ὁ υἱὸς τοῦ Ἰωσίου, ἀντὶ Χονίου υἱοῦ τοῦ Ἰωακείμ, τὸν ὁποῖον Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος κατέστησε βασιλέα ἐν τῇ γῇ Ἰούδα.

2

Καὶ δὲν ἤκουσεν αὐτὸς καὶ οἱ δοῦλοι αὐτοῦ καὶ ὁ λαὸς τοῦ τόπου τοὺς λόγους τοῦ Κυρίου, τοὺς ὁποίους ἐλάλησε διὰ Ἱερεμίου τοῦ προφήτου.

3

Καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς Σεδεκίας τὸν Ἰεουχὰλ υἱὸν τοῦ Σελεμίου καὶ τὸν Σοφονίαν υἱὸν τοῦ Μαασίου, τὸν ἱερέα, πρὸς Ἱερεμίαν τὸν προφήτην, λέγων, Δεήθητι, παρακαλῶ, ὑπὲρ ἡμῶν πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν.

4

Ὁ δὲ Ἱερεμίας εἰσήρχετο καὶ ἐξήρχετο μεταξὺ τοῦ λαοῦ, καὶ δὲν εἶχον βάλει αὐτὸν εἰς φυλακήν.

5

Καὶ ἐξῆλθε τὸ στράτευμα τοῦ Φαραὼ ἐκ τῆς Αἰγύπτου· καὶ ὅτε οἱ Χαλδαῖοι οἱ πολιορκοῦντες τὴν Ἱερουσαλήμ ἤκουσαν τὴν φήμην αὐτῶν, ἀνεχώρησαν ἀπὸ Ἰερουσαλήμ.

6

Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς Ἱερεμίαν τὸν προφήτην, λέγων,

7

Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ· Οὕτω θέλετε εἰπεῖ πρὸς τὸν βασιλέα τοῦ Ἰούδα, ὅστις ἀπέστειλεν ὑμᾶς πρὸς ἐμὲ διὰ νὰ μὲ ἐρωτήσητε· Ἰδού, τὸ στράτευμα τοῦ Φαραὼ τὸ ἐξελθὸν εἰς βοήθειαν ὑμῶν θέλει ἐπιστρέψει εἰς τὴν γῆν αὑτοῦ, τὴν Αἴγυπτον·

8

καὶ οἱ Χαλδαῖοι θέλουσιν ἐπαναστρέψει καὶ πολεμήσει κατὰ τῆς πόλεως ταύτης καὶ θέλουσι κυριεύσει αὐτήν καὶ κατακαύσει αὐτήν ἐν πυρί.

9

Οὕτω λέγει Κύριος· Μή πλανᾶσθε, λέγοντες, οἱ Χαλδαῖοι ἐξάπαντος θέλουσιν ἀπέλθει ἀφ᾿ ἡμῶν· ἐπειδή δὲν θέλουσιν ἀπέλθει.

10

Διότι καὶ ἄν πατάξητε ἅπαν τὸ στράτευμα τῶν Χαλδαίων, τὸ ὁποῖον σᾶς πολεμεῖ, καὶ ἐναπολειφθῶσι πεπληγωμένοι τινὲς μεταξὺ αὐτῶν, οὗτοι θέλουσι σηκωθῆ ἕκαστος ἐκ τῆς σκηνῆς αὑτοῦ καὶ κατακαύσει τὴν πόλιν ταύτην ἐν πυρί.

11

Καὶ ὅτε τὸ στράτευμα τῶν Χαλδαίων ἀπῆλθεν ἀπὸ Ἱερουσαλήμ διὰ τὸν φόβον τοῦ στρατεύματος τοῦ Φαραώ,

12

τότε ἐξῆλθεν ὁ Ἱερεμίας ἐξ Ἱερουσαλήμ, διὰ νὰ ὑπάγῃ εἰς τὴν γῆν Βενιαμίν, ὥστε νὰ ὑπεκφύγῃ ἐκεῖθεν μεταξὺ τοῦ λαοῦ.

13

Καὶ ὅτε αὐτὸς ἦλθεν εἰς τὴν πύλην Βενιαμίν, ὁ ἀρχηγὸς τῆς φρουρᾶς εὑρίσκετο ἐκεῖ, τοῦ ὁποίου τὸ ὄνομα ἦτο Ἰρεΐας υἱὸς τοῦ Σελεμίου, υἱοῦ τοῦ Ἀνανίου· καὶ ἐπίασε τὸν Ἱερεμίαν τὸν προφήτην, λέγων, Σὺ προσφεύγεις πρὸς τοὺς Χαλδαίους.

14

Καὶ εἶπεν ὁ Ἱερεμίας, Ψεῦδος εἶναι· ἐγὼ δὲν προσφεύγω πρὸς τοὺς Χαλδαίους. Πλήν δὲν ἤκουσεν αὐτόν· καὶ ἐπίασεν ὁ Ἰρεΐας τὸν Ἱερεμίαν καὶ ἔφερεν αὐτὸν πρὸς τοὺς ἄρχοντας.

15

Καὶ ὠργίσθησαν οἱ ἄρχοντες κατὰ τοῦ Ἱερεμίου καὶ ἐπάταξαν αὐτὸν καὶ ἐφυλάκισαν αὐτὸν ἐν τῇ οἰκίᾳ Ἰωνάθαν τοῦ γραμματέως, διότι ταύτην εἶχον κάμει δεσμωτήριον.

16

Ὅτε δὲ ὁ Ἱερεμίας εἰσῆλθεν εἰς τὸν λάκκον καὶ εἰς τὰς κρύπτας καὶ ἐκάθησεν ὁ Ἱερεμίας ἐκεῖ πολλὰς ἡμέρας,

17

τότε ἀπέστειλε Σεδεκίας ὁ βασιλεὺς καὶ ἔλαβεν αὐτόν, καὶ ἠρώτησεν αὐτὸν ὁ βασιλεὺς κρυφίως ἐν τῇ οἰκίᾳ αὑτοῦ καὶ εἶπεν, Εἶναι λόγος παρὰ Κυρίου; Καὶ ὁ Ἱερεμίας εἶπεν, Εἶναι· καὶ εἶπεν, εἰς τὴν χεῖρα τοῦ βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος θέλεις παραδοθῆ.

18

Καὶ εἶπεν ὁ Ἱερεμίας πρὸς τὸν βασιλέα Σεδεκίαν, Τὶ ἡμάρτησα εἰς σὲ ἤ εἰς τοὺς δούλους σου ἤ εἰς τὸν λαὸν τοῦτον, καὶ μὲ ἐβάλετε εἰς τὸ δεσμωτήριον;

19

καὶ ποῦ εἶναι οἱ προφῆταί σας οἱ προφητεύσαντες εἰς ἐσᾶς, λέγοντες, Ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος δὲν θέλει ἐλθεῖ ἐφ᾿ ὑμᾶς καὶ ἐπὶ τὴν γῆν ταύτην;

20

διὰ τοῦτο ἄκουσον τώρα, παρακαλῶ, κύριέ μου βασιλεῦ· ἄς γείνῃ δεκτή, παρακαλῶ, ἡ δέησίς μου ἐνώπιόν σου· καὶ μή μὲ ἐπαναστρέψῃς εἰς τὴν οἰκίαν Ἰωνάθαν τοῦ γραμματέως, διὰ νὰ μή ἀποθάνω ἐκεῖ.

21

Τότε προσέταξεν ὁ βασιλεὺς Σεδεκίας καὶ ἐφύλαττον τὸν Ἱερεμίαν ἐν τῇ αὐλῇ τῆς φυλακῆς, καὶ ἔδιδον εἰς αὐτὸν καθ᾿ ἡμέραν ὀλίγον ἄρτον ἐκ τῶν ἀρτοπωλείων, ἑωσοῦ ἐξέλιπεν ὅλος ὁ ἄρτος τῆς πόλεως. Καὶ ἔμεινεν ὁ Ἱερεμίας ἐν τῇ αὐλῇ τῆς φυλακῆς.