Ιερεμίας 1

1

Οἱ λόγοι τοῦ Ἱερεμίου υἱοῦ τοῦ Χελκίου, ἐκ τῶν ἱερέων τῶν ἐν Ἀναθὼθ ἐν γῇ Βενιαμίν·

2

πρὸς τὸν ὁποῖον ἔγεινε λόγος Κυρίου ἐν ταῖς ἡμέραις τοῦ Ἰωσίου υἱοῦ τοῦ Ἀμὼν βασιλέως Ἰούδα, κατὰ τὸ δέκατον τρίτον ἔτος τῆς βασιλείας αὐτοῦ.

3

Ἔγεινε καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις τοῦ Ἰωακείμ, υἱοῦ τοῦ Ἰωσίου βασιλέως Ἰούδα, μέχρι τοῦ τέλους τοῦ ἑνδεκάτου ἔτους τοῦ Σεδεκίου, υἱοῦ τοῦ Ἰωσίου βασιλέως Ἰούδα, μέχρι τῆς αἰχμαλωσίας τῆς Ἱερουσαλήμ, κατὰ τὸν πέμπτον μῆνα.

4

Καὶ λόγος Κυρίου ἔγεινε πρὸς ἐμὲ λέγων,

5

Πρὶν σὲ μορφώσω ἐν τῇ κοιλίᾳ, σὲ ἐγνώρισα· καὶ πρὶν ἐξέλθῃς ἐκ τῆς μήτρας, σὲ ἡγίασα· προφήτην εἰς τὰ ἔθνη σὲ κατέστησα.

6

Καὶ ἐγὼ εἶπα, Ὦ, Κύριε Θεέ, ἰδού, δὲν ἐξεύρω νὰ λαλήσω· διότι εἶμαι παιδίον.

7

Ὁ δὲ Κύριος εἶπε πρὸς ἐμέ, Μή λέγε, εἶμαι παιδίον· διότι θέλεις ὑπάγει πρὸς πάντας, πρὸς τοὺς ὁποίους θέλω σὲ ἐξαποστείλει· καὶ πάντα ὅσα σὲ προστάξω, θέλεις εἰπεῖ.

8

Μή φοβηθῇς ἀπὸ προσώπου αὐτῶν· διότι ἐγὼ εἶμαι μετὰ σοῦ διὰ νὰ σὲ ἐλευθερόνω, λέγει Κύριος.

9

Καὶ ἐξέτεινε Κύριος τὴν χεῖρα αὑτοῦ καὶ ἤγγισε τὸ στόμα μου· καὶ εἶπε Κύριος πρὸς ἐμέ, Ἰδού, ἔθεσα τοὺς λόγους μου ἐν τῷ στόματί σου.

10

Ἰδέ, σὲ κατέστησα σήμερον ἐπὶ τὰ ἔθνη καὶ ἐπὶ τὰς βασιλείας, διὰ νὰ ἐκριζόνῃς καὶ νὰ κατασκάπτῃς καὶ νὰ καταστρέφῃς καὶ νὰ κατεδαφίζῃς, νὰ ἀνοικοδομῇς καὶ νὰ καταφυτεύῃς.

11

Λόγος Κυρίου ἔγεινεν ἔτι πρὸς ἐμὲ λέγων, Τί βλέπεις σύ, Ἱερεμία; Καὶ εἶπα, Βλέπω βακτηρίαν ἀμυγδαλίνην.

12

Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς ἐμέ, Καλῶς εἶδες· διότι ἐγὼ θέλω ταχύνει νὰ ἐκπληρώσω τὸν λόγον μου.

13

Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμὲ ἐκ δευτέρου λέγων, Τί βλέπεις σύ; Καὶ εἶπα, Βλέπω λέβητα ἀναβράζοντα· καὶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ εἶναι πρὸς βορρᾶν.

14

Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς ἐμέ, Ἀπὸ βορρᾶ θέλει ἐκχυθῆ τὸ κακὸν ἐπὶ πάντας τοὺς κατοίκους τῆς γῆς.

15

Διότι ἰδού, ἐγὼ θέλω καλέσει πάσας τὰς οἰκογενείας τῶν βασιλείων τοῦ βορρᾶ, λέγει Κύριος· καὶ θέλουσιν ἐλθεῖ καὶ θέλουσι θέσει ἕκαστος τὸν θρόνον αὑτοῦ ἐν τῇ εἰσόδῳ τῶν πυλῶν τῆς Ἱερουσαλήμ καὶ ἐπὶ πάντα τὰ τείχη αὐτῆς κύκλῳ καὶ ἐπὶ πάσας τὰς πόλεις τοῦ Ἰούδα.

16

Καὶ θέλω προφέρει τὰς κρίσεις μου ἐναντίον αὐτῶν περὶ πάσης τῆς κακίας αὐτῶν· διότι μὲ ἐγκατέλιπον καὶ ἐθυμίασαν εἰς θεοὺς ἀλλοτρίους καὶ προσεκύνησαν τὰ ἔργα τῶν χειρῶν αὑτῶν.

17

Σὺ λοιπὸν περίζωσον τὴν ὀσφὺν σου καὶ σηκώθητι καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτοὺς πάντα ὅσα ἐγὼ σὲ προστάξω· μή φοβηθῇς ἀπὸ προσώπου αὐτῶν, μήποτε τάχα σὲ ἀφήσω νὰ πέσῃς εἰς ἀμηχανίαν ἔμπροσθεν αὐτῶν.

18

Διότι, ἰδού, ἐγὼ σὲ ἔθεσα σήμερον ὡς πόλιν ὀχυρὰν καὶ ὡς στήλην σιδηρὰν καὶ ὡς τείχη χάλκινα ἐναντίον πάσης τῆς γῆς, ἐναντίον τῶν βασιλέων τοῦ Ἰούδα, ἐναντίον τῶν ἀρχόντων αὐτοῦ, ἐναντίον τῶν ἱερέων αὐτοῦ καὶ ἐναντίον τοῦ λαοῦ τῆς γῆς·

19

καὶ θέλουσι σὲ πολεμήσει ἀλλὰ δὲν θέλουσιν ὑπερισχύσει ἐναντίον σου· διότι ἐγὼ εἶμαι μετὰ σοῦ διὰ νὰ σὲ ἐλευθερόνω, λέγει Κύριος.