Ησαΐας 66

1

Οὕτω λέγει Κύριος· Ὁ οὐρανὸς εἶναι θρόνος μου καὶ ἡ γῆ ὑποπόδιον τῶν ποδῶν μου· ποῖος εἶναι ὁ οἶκος, τὸν ὁποῖον ἠθέλετε οἰκοδομήσει δι᾿ ἐμέ; καὶ ποῖος εἶναι ὁ τόπος τῆς ἀναπαύσεώς μου;

2

Διότι ἡ χεὶρ μου ἔκαμε πάντα ταῦτα καὶ ἔγειναν πάντα ταῦτα, λέγει Κύριος· εἰς τίνα λοιπὸν θέλω ἐπιβλέψει; εἰς τὸν πτωχὸν καὶ συντετριμμένον τὸ πνεῦμα καὶ τρέμοντα τὸν λόγον μου.

3

Ὅστις δὲ σφάζει βοῦν, εἶναι ὡς ὁ φονεύων ἄνθρωπον· ὅστις θυσιάζει ἀρνίον, ὡς ὁ κόπτων κυνὸς λαιμόν· ὅστις προσφέρει προσφορὰν ἐξ ἀλφίτων, ὡς προσφέρων αἷμα χοίρειον· ὅστις θυσιάζει, ὡς ὁ εὐλογῶν εἴδωλον. Ναί, αὐτοὶ ἐξέλεξαν τὰς ὁδοὺς αὑτῶν, καὶ ἡ ψυχή αὐτῶν ἠδύνεται εἰς τὰ βδελύγματα αὐτῶν.

4

Καὶ ἐγὼ λοιπὸν θέλω ἐκλέξει τὰ εἰς αὐτοὺς ὀλέθρια καὶ θέλω φέρει ἐπ᾿ αὐτοὺς ὅσα φοβοῦνται· διότι ἐκάλουν καὶ οὐδεὶς ἀπεκρίνετο· ἐλάλουν καὶ δὲν ἤκουον· ἀλλ᾿ ἔπραττον τὸ κακὸν ἐνώπιόν μου καὶ ἐξέλεγον τὸ μή ἀρεστὸν εἰς ἐμέ.

5

Ἀκούσατε τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, σεῖς οἱ τρέμοντες τὸν λόγον αὐτοῦ· οἱ ἀδελφοὶ σας, οἵτινες σᾶς μισοῦσι καὶ σᾶς ἀποβάλλουσιν ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός μου, εἶπαν, Ἄς δοξασθῆ ὁ Κύριος· πλήν αὐτὸς θέλει φανῆ εἰς χαρὰν σας, ἐκεῖνοι δὲ θέλουσι καταισχυνθῆ.

6

Φωνή κραυγῆς ἔρχεται ἐκ τῆς πόλεως, φωνή ἐκ τοῦ ναοῦ, φωνή τοῦ Κυρίου, ὅστις κάμνει ἀνταπόδοσιν εἰς τοὺς ἐχθροὺς αὑτοῦ.

7

Πρὶν κοιλοπονήσῃ, ἐγέννησε· πρὶν ἔλθωσιν οἱ πόνοι αὐτῆς, ἠλευθερώθη καὶ ἐγέννησεν ἀρσενικόν.

8

Τίς ἤκουσε τοιοῦτον πρᾶγμα; τίς εἶδε τοιαῦτα; ἤθελε γεννήσει ἡ γῆ ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ; ἤ ἔθνος ἤθελε γεννηθῆ ἐνταυτῷ ἀλλ᾿ ἡ Σιὼν ἅμα ἐκοιλοπόνησεν, ἐγέννησε τὰ τέκνα αὑτῆς.

9

Ἐγώ, ὁ φέρων εἰς τὴν γένναν, δὲν ἤθελον κάμει νὰ γεννήσῃ; λέγει Κύριος· ἐγώ, ὁ κάμνων νὰ γεννῶσιν, ἤθελον κλείσει τὴν μήτραν; λέγει ὁ Θεὸς σου.

10

Εὐφράνθητε μετὰ τῆς Ἱερουσαλήμ καὶ ἀγάλλεσθε μετ᾿ αὐτῆς, πάντες οἱ ἀγαπῶντες αὐτήν· χαρῆτε χαρὰν μετ᾿ αὐτῆς, πάντες οἱ πενθοῦντες δι᾿ αὐτήν·

11

διὰ νὰ θηλάσητε καὶ νὰ χορτασθῆτε ἀπὸ τῶν μαστῶν τῶν παρηγοριῶν αὐτῆς· διὰ νὰ ἐκθηλάσητε καὶ νὰ ἐντρυφήσητε εἰς τὴν ἀφθονίαν τῆς δόξης αὐτῆς.

12

Διότι οὕτω λέγει Κύριος· Ἰδού, εἰς αὐτήν θέλω στρέψει τὴν εἰρήνην ὡς ποταμόν, καὶ τὴν δόξαν τῶν ἐθνῶν ὡς χείμαρρον πλημμυροῦντα· τότε θέλετε θηλάσει, θέλετε βασταχθῆ ἐπὶ τῶν πλευρῶν καὶ κολακευθῆ ἐπὶ τῶν γονάτων αὐτῆς.

13

Ὡς παιδίον, τὸ ὁποῖον παρηγορεῖ ἡ μήτηρ αὐτοῦ, οὕτως ἐγὼ θέλω σᾶς παρηγορήσει· καὶ θέλετε παρηγορηθῆ ἐν τῇ Ἱερουσαλήμ.

14

Καὶ θέλετε ἰδεῖ, καὶ ἡ καρδία σας θέλει εὐφρανθῆ καὶ τὰ ὀστᾶ σας θέλουσιν ἀνθήσει ὡς χόρτος· καὶ ἡ χεὶρ τοῦ Κυρίου θέλει γνωρισθῆ πρὸς τοὺς δούλους αὐτοῦ, ἡ δὲ ὀργή πρὸς τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ.

15

Διότι, ἰδού, ὁ Κύριος θέλει ἐλθεῖ ἐν πυρί, καὶ αἱ ἅμαξαι αὐτοῦ θέλουσιν εἶσθαι ὡς ἀνεμοστρόβιλος, διὰ νὰ ἀποδώσῃ τὴν ὀργήν αὑτοῦ μὲ ὁρμήν καὶ τὴν ἐπιτίμησιν αὑτοῦ μὲ φλόγας πυρός.

16

Διότι ἐν πυρὶ Κυρίου καὶ ἐν τῇ μαχαίρᾳ αὐτοῦ θέλει κριθῆ πᾶσα σάρξ, καὶ οἱ πεφονευμένοι τοῦ Κυρίου θέλουσιν εἶσθαι πολλοί.

17

Οἱ ἁγιαζόμενοι καὶ καθαριζόμενοι ἐν τοῖς κήποις ὁ εἷς κατόπιν τοῦ ἄλλου ἀναφανδόν, τρώγοντες χοίρειον κρέας καὶ τὰ βδελύγματα καὶ τὸν ποντικόν, οὗτοι θέλουσι καταναλωθῆ ὁμοῦ, λέγει Κύριος.

18

Διότι ἐγὼ ἐξεύρω τὰ ἔργα αὐτῶν καὶ τοὺς διαλογισμοὺς αὐτῶν· καὶ ἔρχομαι διὰ νὰ συνάξω πάντα τὰ ἔθνη καὶ τὰς γλώσσας· καὶ θέλουσιν ἐλθεῖ καὶ ἰδεῖ τὴν δόξαν μου.

19

Καὶ θέλω στήσει σημεῖον μεταξὺ αὐτῶν· καὶ τοὺς σεσωσμένους ἐξ αὐτῶν θέλω ἐξαποστείλει εἰς τὰ ἔθνη, εἰς Θαρσείς, Φοὺλ καὶ Λούδ, οἵτινες σύρουσι τόξον, εἰς Θουβὰλ καὶ Ἰαυάν, εἰς τὰς νήσους τὰς μακράν, οἵτινες δὲν ἤκουσαν τὴν φήμην μου οὐδὲ εἶδον τὴν δόξαν μου· καὶ θέλουσι κηρύξει τὴν δόξάν μου μεταξὺ τῶν ἐθνῶν.

20

Καὶ θέλουσι φέρει πάντας τοὺς ἀδελφοὺς σας ἐκ πάντων τῶν ἐθνῶν προσφορὰν εἰς τὸν Κύριον, ἐπὶ ἵππων καὶ ἐπὶ ἁμαξῶν καὶ ἐπὶ φορείων καὶ ἐπὶ ἡμιόνων καὶ ἐπὶ ταχυδρόμων ζώων, πρὸς τὸ ἅγιόν μου ὄρος, τὴν Ἱερουσαλήμ, λέγει Κύριος, καθὼς τὰ τέκνα τοῦ Ἰσραήλ φέρουσι τὴν ἐξ ἀλφίτων προσφορὰν ἐν καθαρῷ ἀγγείῳ πρὸς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου.

21

Καὶ προσέτι θέλω λάβει ἐξ αὐτῶν ἱερεῖς καὶ Λευΐτας, λέγει Κύριος.

22

Διότι ὡς οἱ νέοι οὐρανοὶ καὶ ἡ νέα γῆ, τὰ ὁποῖα ἐγὼ θέλω κάμει, θέλουσι διαμένει ἐνώπιόν μου, λέγει Κύριος, οὕτω θέλει διαμένει τὸ σπέρμα σας καὶ τὸ ὄνομά σας.

23

Καὶ ἀπὸ νέας σελήνης ἕως ἄλλης καὶ ἀπὸ σαββάτου ἕως ἄλλου θέλει ἔρχεσθαι πᾶσα σὰρξ διὰ νὰ προσκυνῇ ἐνώπιόν μου, λέγει Κύριος.

24

Καὶ θέλουσιν ἐξέλθει καὶ ἰδεῖ τὰ κῶλα τῶν ἀνθρώπων, οἵτινες ἐστάθησαν παραβάται ἐναντίον μου· διότι ὁ σκώληξ αὐτῶν δὲν θέλει τελευτήσει καὶ τὸ πῦρ αὐτῶν δὲν θέλει σβεσθῆ· καὶ θέλουσιν εἶσθαι βδέλυγμα εἰς πᾶσαν σάρκα.