Ἆσμα Ἀσμάτων 4

1

Ἰδού, εἶσαι ὡραία, ἀγαπητή μου· ἰδού, εἶσαι ὡραία· οἱ ὀφθαλμοὶ σου εἶναι ὡς περιστερῶν μεταξὺ τῶν πλοκάμων σου· τὰ μαλλία σου εἶναι ὡς ποίμνιον αἰγῶν, καταβαινόντων ἀπὸ τοῦ ὄρους Γαλαάδ.

2

Οἱ ὀδόντες σου εἶναι ὡς ποίμνιον προβάτων κεκουρευμένων, ἀναβαινόντων ἀπὸ τῆς λούσεως, τὰ ὁποῖα πάντα γεννῶσι δίδυμα, καὶ δὲν ὑπάρχει ἄτεκνον μεταξὺ αὐτῶν·

3

τὰ χείλη σου ὡς ταινία ἐρυθρά, καὶ ἡ λαλιὰ σου εὔχαρις· αἱ παρειαὶ σου ὡς τμῆμα ῥοϊδίου μεταξὺ τῶν πλοκάμων σου·

4

Ὁ τράχηλός σου ὡς ὁ πύργος τοῦ Δαβίδ, ὁ ᾠκοδομημένος διὰ ὁπλοθήκην, ἐπὶ τοῦ ὁποίου κρέμανται χίλιοι θυρεοί, πάντες ἀσπίδες ἰσχυρῶν·

5

οἱ δύο μαστοὶ σου ὡς δύο σκύμνοι δορκάδος δίδυμοι, βόσκοντες μεταξὺ τῶν κρίνων.

6

Ἑωσοῦ πνεύσῃ ἡ αὔρα τῆς ἡμέρας καὶ φύγωσιν αἱ σκιαὶ, ἐγὼ θέλω ὑπάγει εἰς τὸ ὄρος τῆς σμύρνης, καὶ εἰς τὸν λόφον τοῦ θυμιάματος.

7

Ὅλη ὡραία εἶσαι, ἀγαπητή μου· καὶ μῶμος δὲν ὑπάρχει ἐν σοί.

8

Ἐλθὲ μετ᾿ ἐμοῦ ἀπὸ τοῦ Λιβάνου, νύμφη ἀπὸ τοῦ Λιβάνου μετ᾿ ἐμοῦ· βλέψον ἀπὸ τῆς κορυφῆς τοῦ Ἀμανά, ἀπὸ τῆς κορυφῆς τοῦ Σενεὶρ καὶ τοῦ Ἀερμών, ἀπὸ τῶν φωλεῶν τῶν λεόντων, ἀπὸ τῶν ὀρέων τῶν παρδάλεων.

9

Ἔτρωσας τὴν καρδίαν μου, ἀδελφή μου, νύμφη· ἔτρωσας τὴν καρδίαν μου, δι᾿ ἑνὸς τῶν ὀφθαλμῶν σου, δι᾿ ἑνὸς πλοκάμου τοῦ τραχήλου σου.

10

Πόσον ὡραία εἶναι ἡ ἀγάπη σου, ἀδελφή μου, νύμφη! πόσον καλητέρα ἡ ἀγάπη σου παρὰ τὸν οἶνον! καὶ ἡ ὀσμή τῶν μύρων σου παρὰ πάντα τὰ ἀρώματα!

11

Τὰ χείλη σου, νύμφη, στάζουσιν ὡς κηρήθρα· μέλι καὶ γάλα εἶναι ὑπὸ τὴν γλῶσσάν σου· καὶ ἡ ὀσμή τῶν ἰματίων σου ὡς ὀσμή τοῦ Λιβάνου.

12

Κῆπος κεκλεισμένος εἶναι ἡ ἀδελφή μου, ἡ νύμφη μου· βρύσις κεκλεισμένη, πηγή ἐσφραγισμένη.

13

Οἱ βλαστοὶ σου εἶναι παράδεισος ῥοϊδίων, μετὰ ἐκλεκτῶν καρπῶν· κύπρος μετὰ νάρδου·

14

νάρδος καὶ κρόκος· κάλαμος καὶ κιννάμωμον, μετὰ πάντων τῶν δένδρων τοῦ θυμιάματος· σμύρνα καὶ ἀλόη, μετὰ πάντων τῶν πρωτίστων ἀρωμάτων·

15

πηγή κήπων, φρέαρ ὕδατος ζῶντος, καὶ ῥύακες ἀπὸ τοῦ Λιβάνου.

16

Ἐγέρθητι, Βορρᾶ· καὶ ἔρχου, Νότε· πνεῦσον εἰς τὸν κῆπόν μου· διὰ νὰ ἐκχυθῶσι τὰ ἀρώματα αὐτοῦ. Ἄς ἔλθῃ ὁ ἀγαπητὸς μου εἰς τὸν κῆπον αὐτοῦ, καὶ ἄς φάγῃ τοὺς ἐξαιρέτους καρποὺς αὐτοῦ.