Παροιμίαι 31

1

Οἱ λόγοι τοῦ βασιλέως Λεμουήλ, ὁ χρησμός, τὸν ὁποῖον ἡ μήτηρ αὐτοῦ ἐδίδαξεν αὐτόν.

2

Τί, υἱὲ μου; καὶ τί, τέκνον τῆς κοιλίας μου; καὶ τί, υἱὲ τῶν εὐχῶν μου;

3

Μή δώσῃς τὰς δυνάμεις σου εἰς τὰς γυναῖκας, μηδὲ τὰς ὁδοὺς σου εἰς τὰς ἀφανιστρίας τῶν βασιλέων.

4

Δὲν εἶναι τῶν βασιλέων, Λεμουήλ, δὲν εἶναι τῶν βασιλέων νὰ πίνωσιν οἶνον, οὐδὲ τῶν ἡγεμόνων, σίκερα·

5

μήποτε πιόντες λησμονήσωσι τὸν νόμον καὶ διαστρέψωσι τὴν κρίσιν τινὸς τεθλιμμένου.

6

Δίδετε σίκερα εἰς τοὺς τεθλιμμένους, καὶ οἶνον εἰς τοὺς πεπικραμένους τὴν ψυχήν·

7

διὰ νὰ πίωσι καὶ νὰ λησμονήσωσι τὴν πτωχείαν αὑτῶν καὶ νὰ μή ἐνθυμῶνται πλέον τὴν δυστυχίαν αὑτῶν.

8

Ἄνοιγε τὸ στόμα σου ὑπὲρ τοῦ ἀφώνου, ὑπὲρ τῆς κρίσεως πάντων τῶν ἐγκαταλελειμμένων.

9

Ἄνοιγε τὸ στόμα σου, κρίνε δικαίως, καὶ ὑπερασπίζου τὸν πτωχὸν καὶ τὸν ἐνδεῆ.

10

Γυναῖκα ἐνάρετον τίς θέλει εὑρεῖ; διότι ἡ τοιαύτη εἶναι πολὺ τιμιωτέρα ὑπὲρ τοὺς μαργαρίτας.

11

Ἡ καρδία τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς θαρρεῖ ἐπ᾿ αὐτήν, καὶ δὲν θέλει στερεῖσθαι ἀφθονίας.

12

Θέλει φέρει εἰς αὐτὸν καλὸν καὶ οὐχὶ κακόν, πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς αὑτῆς.

13

Ζητεῖ μαλλίον καὶ λινάριον καὶ ἐργάζεται εὐχαρίστως μὲ τὰς χεῖρας αὑτῆς.

14

Εἶναι ὡς τὰ πλοῖα τῶν ἐμπόρων· φέρει τὴν τροφήν αὑτῆς ἀπὸ μακρόθεν.

15

Καὶ ἐγείρεται ἐνῷ εἶναι ἔτι νὺξ καὶ δίδει τροφήν εἰς τὸν οἶκον αὑτῆς, καὶ ἔργα εἰς τὰς θεραπαίνας αὑτῆς.

16

Θεωρεῖ ἀγρὸν καὶ ἀγοράζει αὐτόν· ἐκ τοῦ καρποῦ τῶν χειρῶν αὐτῆς φυτεύει ἀμπελῶνα.

17

Ζώνει τὴν ὀσφὺν αὑτῆς μὲ δύναμιν, καὶ ἐνισχύει τοὺς βραχίονας αὑτῆς.

18

Αἰσθάνεται ὅτι τὸ ἐμπόριον αὐτῆς εἶναι καλόν· ὁ λύχνος αὐτῆς δὲν σβύνεται τὴν νύκτα.

19

Βάλλει τὰς χεῖρας αὑτῆς εἰς τὸ ἀδράκτιον καὶ κρατεῖ ἐν τῇ χειρὶ αὑτῆς τὴν ἡλακάτην.

20

Ἀνοίγει τὴν χεῖρα αὑτῆς εἰς τοὺς πτωχοὺς καὶ ἐκτείνει τὰς χεῖρας αὑτῆς πρὸς τοὺς ἐνδεεῖς.

21

Δὲν φοβεῖται τὴν χιόνα διὰ τὸν οἶκον αὑτῆς· διότι πᾶς ὁ οἶκος αὐτῆς εἶναι ἐνδεδυμένοι διπλᾶ.

22

Κάμνει εἰς ἑαυτήν σκεπάσματα· τὸ ἔνδυμα αὐτῆς εἶναι βύσσος καὶ πορφύρα.

23

Ὁ ἀνήρ αὐτῆς γνωρίζεται ἐν ταῖς πύλαις, ὅταν κάθηται μεταξὺ τῶν πρεσβυτέρων τοῦ τόπου.

24

Κάμνει λεπτὸν πανίον καὶ πωλεῖ· καὶ δίδει ζῶνας εἰς τοὺς ἐμπόρους.

25

Ἰσχὺν καὶ εὐπρέπειαν εἶναι ἐνδεδυμένη· καὶ εὐφραίνεται διὰ τὸν μέλλοντα καιρόν.

26

Ἀνοίγει τὸ στόμα αὑτῆς ἐν σοφίᾳ· καὶ ἐπὶ τῆς γλώσσης αὐτῆς εἶναι νόμος εὐμενείας.

27

Ἐπαγρυπνεῖ εἰς τὴν κυβέρνησιν τοῦ οἴκου αὑτῆς καὶ ἄρτον ὀκνηρίας δὲν τρώγει.

28

Τὰ τέκνα αὐτῆς σηκόνονται καὶ μακαρίζουσιν αὐτήν· ὁ ἀνήρ αὐτῆς, καὶ ἐπαινεῖ αὐτήν·

29

Πολλαὶ θυγατέρες ἐφέρθησαν ἀξίως, ἀλλὰ σὺ ὑπερέβης πάσας.

30

Ψευδής εἶναι ἡ χάρις καὶ μάταιον τὸ κάλλος· ἡ γυνή ἡ φοβουμένη τὸν Κύριον, αὐτή θέλει ἐπαινεῖσθαι.

31

Δότε εἰς αὐτήν ἐκ τοῦ καρποῦ τῶν χειρῶν αὐτῆς· καὶ τὰ ἔργα αὐτῆς ἄς ἐπαινῶσιν αὐτήν ἐν ταῖς πύλαις.