Ἔξοδος 9

1

Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Ὕπαγε πρὸς τὸν Φαραὼ καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτόν, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τῶν Ἑβραίων. Ἐξαπόστειλον τὸν λαὸν μου, διὰ νὰ μὲ λατρεύσῃ·

2

διότι, ἐὰν δὲν θέλῃς νὰ ἐξαποστείλῃς καὶ ἐὰν ἔτι κρατῇς αὐτούς,

3

ἰδού, ἡ χεὶρ τοῦ Κυρίου θέλει εἶσθαι ἐπὶ τὰ κτήνη σου τὰ ἐν τῷ ἀγρῷ, ἐπὶ τοὺς ἵππους, ἐπὶ τοὺς ὄνους, ἐπὶ τὰς καμήλους, ἐπὶ τοὺς βόας, καὶ ἐπὶ τὰ πρόβατα· θανατικὸν βαρὺ σφόδρα·

4

καὶ θέλει κάμει ὁ Κύριος διάκρισιν μεταξὺ τῶν κτηνῶν τοῦ Ἰσραήλ καὶ τῶν κτηνῶν τῶν Αἰγυπτίων· καὶ ἐκ πάντων τῶν ἀνηκόντων εἰς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ δὲν θέλει ἀποθάνει οὐδὲ ἕν.

5

Καὶ διώρισεν ὁ Κύριος καιρόν, λέγων, Αὔριον θέλει κάμει ὁ Κύριος τὸ πρᾶγμα τοῦτο ἐν τῇ γῇ.

6

Καὶ ἔκαμεν ὁ Κύριος τὸ πρᾶγμα τοῦτο τὴν ἐπαύριον, καὶ ἀπέθανον πάντα τὰ κτήνη τῶν Αἰγυπτίων· ἐκ δὲ τῶν κτηνῶν τῶν υἱῶν Ἰσραήλ δὲν ἀπέθανεν οὐδὲ ἕν.

7

Καὶ ἀπέστειλεν ὁ Φαραὼ νὰ ἴδωσι, καὶ ἰδού, ἐκ τῶν κτηνῶν τοῦ Ἰσραήλ δὲν ἀπέθανεν οὐδὲ ἕν· καὶ ἐσκληρύνθη ἡ καρδία τοῦ Φαραὼ καὶ δὲν ἐξαπέστειλε τὸν λαόν.

8

Τότε εἶπεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ πρὸς τὸν Ἀαρών, Γεμίσατε τὰς χεῖράς σας ἀπὸ στάκτην καμίνου καὶ ἄς σκορπίσῃ αὐτήν ὁ Μωϋσῆς πρὸς τὸν οὐρανὸν ἔμπροσθεν τοῦ Φαραώ·

9

καὶ θέλει γείνει λεπτὸς κονιορτὸς ἐφ᾿ ὅλην τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου· καὶ θέλει γείνει ἐπὶ τοὺς ἀνθρώπους καὶ ἐπὶ τὰ κτήνη καῦσις ἀναδιδοῦσα ἑλκώδη ἐξανθήματα καθ᾿ ὅλην τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου.

10

Ἔλαβον λοιπὸν τὴν στάκτην τῆς καμίνου καὶ ἐστάθησαν ἐνώπιον τοῦ Φαραώ· καὶ ἐσκόρπισεν αὐτήν ὁ Μωϋσῆς πρὸς τὸν οὐρανόν, καὶ ἔγεινε καῦσις ἀναδιδοῦσα ἑλκώδη ἐξανθήματα ἐπὶ τοὺς ἀνθρώπους καὶ ἐπὶ τὰ κτήνη·

11

καὶ δὲν ἠδύναντο οἱ μάγοι νὰ σταθῶσιν ἔμπροσθεν τοῦ Μωϋσέως ἐξ αἰτίας τῆς καύσεως· διότι ἡ καῦσις ἦτο ἐπὶ τοὺς μάγους καὶ ἐπὶ πάντας τοὺς Αἰγυπτίους.

12

Ἐσκλήρυνε δὲ Κύριος τὴν καρδίαν τοῦ Φαραώ, καὶ δὲν εἰσήκουσεν εἰς αὐτούς, καθὼς ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν.

13

Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Σηκώθητι ἐνωρὶς τὸ πρωΐ καὶ παραστάθητι ἔμπροσθεν τοῦ Φαραὼ καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτόν, οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τῶν Ἑβραίων· Ἐξαπόστειλον τὸν λαὸν μου, διὰ νὰ μὲ λατρεύσῃ·

14

διότι ταύτην τὴν φορὰν ἐγὼ ἐξαποστέλλω πάσας μου τὰς πληγὰς ἐπὶ τὴν καρδίαν σου καὶ ἐπὶ τοὺς θεράποντάς σου καὶ ἐπὶ τὸν λαὸν σου· διὰ νὰ γνωρίσῃς ὅτι δὲν εἶναι οὐδεὶς ὅμοιός μου ἐν πάσῃ τῇ γῇ·

15

ἐπειδή τώρα θέλω ἐκτείνει τὴν χεῖρά μου καὶ θέλω πατάξει σὲ καὶ τὸν λαὸν σου μὲ θανατικόν, καὶ θέλεις ἀπολεσθῆ ἀπὸ τῆς γῆς·

16

καὶ διὰ τοῦτο βεβαίως σὲ διετήρησα, διὰ νὰ δείξω ἐν σοὶ τὴν δύναμίν μου καὶ νὰ κηρυχθῇ τὸ ὄνομά μου ἐν πάσῃ τῇ γῇ·

17

ἔτι ἐπεγείρεσαι κατὰ τοῦ λαοῦ μου, διὰ νὰ μή ἐξαποστείλῃς αὐτὸν;

18

ἰδού, αὔριον περὶ τὴν ὥραν ταύτην θέλω βρέξει χάλαζαν βαρεῖαν σφόδρα, ὁποῖα δὲν ἔγεινε ποτὲ ἐν τῇ Αἰγύπτῳ ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας ἐθεμελιώθη μέχρι τοῦ νῦν·

19

τώρα λοιπὸν ἀπόστειλον νὰ συνάξῃς τὰ κτήνη σου καὶ πάντα ὅσα ἔχεις ἐν τοῖς ἀγροῖς· διότι πᾶς ἄνθρωπος καὶ ζῷον, τὸ ὁποῖον εὑρεθῆ ἐν τοῖς ἀγροῖς καὶ δὲν φερθῆ εἰς οἰκίαν, καὶ ἡ χάλαζα καταβῆ ἐπ᾿ αὐτά, θέλουσιν ἀποθάνει.

20

Ὅστις ἐκ τῶν θεραπόντων τοῦ Φαραὼ ἐφοβήθη τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, συνήγαγε ταχέως εἰς τὰς οἰκίας τοὺς δούλους αὑτοῦ καὶ τὰ κτήνη αὑτοῦ·

21

ὅστις ὅμως δὲν ἐπρόσεξεν εἰς τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, ἀφῆκε τοὺς δούλους αὑτοῦ καὶ τὰ κτήνη αὑτοῦ ἐν τοῖς ἀγροῖς.

22

Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Ἔκτεινον τὴν χεῖρά σου πρὸς τὸν οὐρανόν, καὶ θέλει γείνει χάλαζα ἐφ᾿ ὅλην τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου, ἐπὶ ἀνθρώπους καὶ ἐπὶ κτήνη καὶ ἐπὶ πάντα χόρτον τοῦ ἀγροῦ ἐν τῇ γῇ τῆς Αἰγύπτου.

23

Καὶ ἐξέτεινεν ὁ Μωϋσῆς τὴν ῥάβδον αὑτοῦ πρὸς τὸν οὐρανόν, καὶ ὁ Κύριος ἔπεμψε βροντὰς καὶ χάλαζαν καὶ διέτρεχε τὸ πῦρ ἐπὶ τὴν γῆν· καὶ ὁ Κύριος ἔβρεξε χάλαζαν ἐπὶ τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου·

24

ὥστε ἦτο χάλαζα καὶ πῦρ φλογίζον ἐν τῇ χαλάζῃ, χάλαζα βαρεῖα, ὁποία δὲν ἔγεινε ποτὲ ἐφ᾿ ὅλην τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου, ἀφοῦ κατεστάθη ἔθνος.

25

Καὶ ἐπάταξεν ἡ χάλαζα ἐν πάσῃ τῇ γῇ τῆς Αἰγύπτου πᾶν τὸ ἐν τοῖς ἀγροῖς, ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους· καὶ πάντα τὸν χόρτον τοῦ ἀγροῦ ἐπάταξεν ἡ χάλαζα καὶ πάντα τὰ δένδρα τοῦ ἀγροῦ συνέτριψε.

26

Μόνον ἐν τῇ γῇ Γεσέν, ὅπου ἦσαν οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ, δὲν ἔγεινε χάλαζα.

27

Τότε ὁ Φαραὼ ἀποστείλας ἐκάλεσε τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἀαρὼν καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Ταύτην τὴν φορὰν ἡμάρτησα· ὁ Κύριος εἶναι δίκαιος· ἐγὼ δὲ καὶ ὁ λαὸς μου εἴμεθα ἀσεβεῖς·

28

δεήθητε τοῦ Κυρίου, ὥστε νὰ παύσωσι τοῦ νὰ γίνωνται βρονταὶ Θεοῦ καὶ χάλαζα· καὶ ἐγὼ θέλω σᾶς ἐξαποστείλει, καὶ δὲν θέλετε μείνει πλέον.

29

Καὶ εἶπεν ὁ Μωϋσῆς πρὸς αὐτόν, καθὼς ἐξέλθω ἐκ τῆς πόλεως, θέλω ἐκτείνει τὰς χεῖράς μου πρὸς τὸν Κύριον· αἱ βρονταὶ θέλουσι παύσει καὶ χάλαζα δὲν θέλει εἶσθαι πλέον· διὰ νὰ γνωρίσῃς ὅτι τοῦ Κυρίου εἶναι ἡ γῆ·

30

πλήν σὺ καὶ οἱ θεράποντές σου, ἐξεύρω ὅτι ἀκόμη δὲν θέλετε φοβηθῆ ἁπὸ προσώπου Κυρίου τοῦ Θεοῦ.

31

Ἐκτυπήθησαν δὲ τὸ λινάριον καὶ ἡ κριθή· διότι ἡ κριθή ἦτο σταχυωμένη καὶ τὸ λινάριον καλαμωμένον·

32

ὁ σῖτος ὅμως καὶ ἡ ζέα δὲν ἐκτυπήθησαν, διότι ἦσαν ὄψιμα.

33

Καὶ ἐξῆλθεν ὁ Μωϋσῆς ἔξω τῆς πόλεως ἀπὸ τοῦ Φαραὼ καὶ ἐξέτεινε τὰς χεῖρας αὑτοῦ πρὸς τὸν Κύριον· καὶ αἱ βρονταὶ καὶ ἡ χάλαζα ἔπαυσαν καὶ βροχή δὲν ἔσταξε πλέον ἐπὶ τῆς γῆς.

34

Καὶ ὅτε εἶδεν ὁ Φαραὼ ὅτι ἔπαυσεν ἡ βροχή καὶ ἡ χάλαζα καὶ αἱ βρονταί, ἐξηκολούθησε νὰ ἁμαρτάνῃ καὶ ἐσκλήρυνε τὴν καρδίαν αὑτοῦ, αὐτὸς καὶ οἱ θεράποντες αὐτοῦ.

35

Καὶ ἐσκληρύνθη ἡ καρδία τοῦ Φαραὼ καὶ δὲν ἐξαπέστειλε τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ, καθὼς ἐλάλησε Κύριος διὰ τοῦ Μωϋσέως.