Ἔξοδος 34

1

Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Κόψον εἰς σεαυτὸν δύο πλάκας λιθίνας καθὼς τὰς πρώτας· καὶ θέλω γράψει ἐπὶ τῶν πλακῶν τοὺς λόγους, οἵτινες ἦσαν ἐπὶ τῶν πρώτων πλακῶν, τὰς ὁποίας συνέτριψας·

2

καὶ γίνου ἕτοιμος τὸ πρωΐ, καὶ ἀνάβηθι τὸ πρωΐ ἐπὶ τὸ ὄρος Σινά, καὶ παράστηθι ἐκεῖ ἐνώπιόν μου ἐπὶ τῆς κορυφῆς τοῦ ὄρους·

3

καὶ οὐδεὶς θέλει ἀναβῆ μετὰ σοῦ οὐδὲ θέλει φανῆ τις καθ᾿ ὅλον τὸ ὄρος· καὶ τὰ ποίμνια καὶ αἱ ἀγέλαι δὲν θέλουσι βοσκηθῆ ἔμπροσθεν τοῦ ὄρους ἐκείνου.

4

Καὶ ἔκοψε δύο πλάκας λιθίνας καθὼς τὰς πρώτας· καὶ σηκωθεὶς ὁ Μωϋσῆς ἐνωρὶς τὸ πρωΐ, ἀνέβη ἐπὶ τὸ ὄρος Σινά, καθὼς προσέταξεν εἰς αὐτὸν ὁ Κύριος, καὶ ἔλαβεν εἰς τὰς χεῖρας αὑτοῦ τὰς δύο πλάκας τὰς λιθίνας.

5

Καὶ κατέβη ὁ Κύριος ἐν νεφέλῃ καὶ ἐστάθη μετ᾿ αὐτοῦ ἐκεῖ καὶ ἐκήρυξε τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου.

6

Καὶ παρῆλθε Κύριος ἔμπροσθεν αὐτοῦ καὶ ἐκήρυξε, Κύριος, Κύριος ὁ Θεός, οἰκτίρμων καὶ ἐλεήμων, μακρόθυμος καὶ πολυέλεος, καὶ ἀληθινός,

7

φυλάττων ἔλεος εἰς χιλιάδας, συγχωρῶν ἀνομίαν καὶ παράβασιν καὶ ἁμαρτίαν καὶ οὐδόλως ἀθῳόνων τὸν ἔνοχον· ἀνταποδίδων τὴν ἀνομίαν τῶν πατέρων ἐπὶ τὰ τέκνα καὶ ἐπὶ τὰ τέκνα τῶν τέκνων, ἕως τρίτης καὶ τετάρτης γενεᾶς.

8

Καὶ ἔσπευσεν ὁ Μωϋσῆς καὶ κύψας εἰς τὴν γῆν, προσεκύνησε·

9

καὶ εἶπεν, Ἐὰν τώρα εὕρηκα χάριν ἐνώπιόν σου, Κύριε, ἄς ἔλθῃ, δέομαι, ὁ Κύριός μου ἐν τῷ μέσῳ ἡμῶν· διότι ὁ λαὸς οὗτος εἶναι σκληροτράχηλος· καὶ συγχώρησον τὴν ἀνομίαν ἡμῶν καὶ τὴν ἁμαρτίαν ἡμῶν καὶ λάβε ἡμᾶς εἰς κληρονομίαν σου.

10

Καὶ εἶπεν, Ἰδού, ἐγὼ κάμνω διαθήκην· ἔμπροσθεν παντὸς τοῦ λαοῦ σου θέλω κάμει θαυμάσια, ὁποῖα δὲν ἔγειναν καθ᾿ ὅλην τὴν γῆν καὶ εἰς οὐδὲν ἔθνος· καὶ πᾶς ὁ λαός, ἐν μέσῳ τοῦ ὁποίου εἶσαι, θέλει ἰδεῖ τὸ ἔργον τοῦ Κυρίου· διότι φοβερὸν εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐγὼ θέλω κάμει μετὰ σοῦ.

11

Φύλαξον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐγὼ σὲ προστάζω σήμερον· ἰδού, ἐγὼ ἐκβάλλω ἀπ᾿ ἔμπροσθέν σου τὸν Ἀμορραῖον καὶ τὸν Χαναναῖον καὶ τὸν Χετταῖον καὶ τὸν Φερεζαῖον καὶ τὸν Εὐαῖον καὶ τὸν Ἰεβουσαῖον.

12

Προσέχε εἰς σεαυτόν, μή κάμῃς συνθήκην μετὰ τῶν κατοίκων τῆς γῆς εἰς τὴν ὁποίαν ὑπάγεις, μήποτε γείνῃ παγὶς ἐν τῷ μέσῳ σου·

13

ἀλλὰ τοὺς βωμοὺς αὐτῶν θέλεις καταστρέψει καὶ τὰ εἴδωλα αὐτῶν θέλεις συντρίψει καὶ τὰ ἄλση αὐτῶν θέλεις κατακόψει.

14

Διότι δὲν θέλεις προσκυνήσει ἄλλον θεόν· ἐπειδή ὁ Κύριος, τοῦ ὁποίου τὸ ὄνομα εἶναι Ζηλότυπος, εἶναι Θεὸς ζηλότυπος·

15

μήποτε κάμῃς συνθήκην μετὰ τῶν κατοίκων τῆς γῆς, καὶ ὅταν πορνεύσωσι κατόπιν τῶν θεῶν αὑτῶν καὶ θυσιάσωσι πρὸς τοὺς θεοὺς αὑτῶν, σὲ προσκαλέσῃ τις καὶ φάγῃς ἀπὸ τῆς θυσίας αὐτοῦ·

16

καὶ μήποτε λάβῃς ἐκ τῶν θυγατέρων αὐτοῦ εἰς τοὺς υἱοὺς σου, καὶ ὅταν αἱ θυγατέρες αὐτοῦ πορνεύσωσι κατόπιν τῶν θεῶν αὐτῶν, κάμωσι τοὺς υἱοὺς σου νὰ πορνεύσωσι κατόπιν τῶν θεῶν αὐτῶν.

17

Θεοὺς χωνευτοὺς δὲν θέλεις κάμει εἰς σεαυτόν.

18

τὴν ἑορτήν τῶν ἀζύμων θέλεις φυλάττει. Ἑπτὰ ἡμέρας θέλεις τρώγει ἄζυμα, καθὼς προσέταξα εἰς σέ, κατὰ τὸν καιρὸν τοῦ μηνὸς Ἀβίβ· διότι κατὰ τὸν μῆνα Ἀβὶβ ἐξῆλθες ἐξ Αἰγύπτου.

19

Πᾶν τὸ διανοῖγον μήτραν εἶναι ἰδικὸν μου· καὶ πᾶν πρωτότοκον ἀρσενικὸν μεταξὺ τῶν κτηνῶν σου, εἴτε βοῦς εἴτε πρόβατον.

20

Τὸ δὲ πρωτότοκον τῆς ὄνου θέλεις ἐξαγοράζει μὲ ἀρνίον· καὶ ἐὰν δὲν ἐξαγοράσῃς αὐτό, τότε θέλεις λαιμοτομήσει αὐτό. Πάντας τοὺς πρωτοτόκους τῶν υἱῶν σου θέλεις ἐξαγοράζει. Καὶ οὐδεὶς θέλει φανῆ ἐνώπιόν μου κενός.

21

Ἕξ ἡμέρας θέλεις ἐργάζεσθαι τὴν δὲ ἑβδόμην ἡμέραν θέλεις ἀναπαύεσθαι κατὰ τὸν σπορητὸν καὶ κατὰ τὸν θερισμὸν θέλεις ἀναπαύεσθαι.

22

Καὶ θέλεις φυλάττει τὴν ἑορτήν τῶν ἑβδομάδων, τῶν ἀπαρχῶν τοῦ θερισμοῦ τοῦ σίτου, καὶ τὴν ἑορτήν τῆς συγκομιδῆς εἰς τὴν ἐπιστροφήν τοῦ ἐνιαυτοῦ.

23

Τρὶς τοῦ ἐνιαυτοῦ θέλει ἐμφανίζεσθαι πᾶν ἀρσενικὸν σου ἐνώπιον Κυρίου, Κυρίου τοῦ Θεοῦ τοῦ Ἰσραήλ.

24

Διότι ἀφοῦ ἐκδιώξω τὰ ἔθνη ἀπ᾿ ἔμπροσθέν σου καὶ πλατύνω τὰ ὅριά σου, δὲν θέλει ἐπιθυμήσει οὐδεὶς τὴν γῆν σου, ὅταν ἀναβαίνῃς διὰ νὰ ἐμφανισθῇς ἔμπροσθεν Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου τρὶς τοῦ ἐνιαυτοῦ.

25

Δὲν θέλεις προσφέρει τὸ αἷμα τῆς θυσίας μου μὲ ἔνζυμα· καὶ ἡ θυσία τῆς ἑορτῆς τοῦ πάσχα δὲν θέλει μείνει ἕως τὸ πρωΐ.

26

Τὰ πρωτογεννήματα τῆς γῆς σου θέλεις φέρει εἰς τὸν οἶκον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου. Δὲν θέλεις ψήσει ἐρίφιον ἐν τῷ γάλακτι τῆς μητρὸς αὐτοῦ.

27

Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Γράψον εἰς σεαυτὸν τοὺς λόγους τούτους· διότι κατὰ τοὺς λόγους τούτους ἔκαμα διαθήκην πρὸς σὲ καὶ πρὸς τὸν Ἰσραήλ,

28

Καὶ ἦτο ἐκεῖ μετὰ τοῦ Κυρίου τεσσαράκοντα ἡμέρας καὶ τεσσαράκοντα νύκτας· ἄρτον δὲν ἔφαγε καὶ ὕδωρ δὲν ἔπιε. Καὶ ἔγραψεν ἐπὶ τῶν πλακῶν τοὺς λόγους τῆς διαθήκης, τὰς δέκα ἐντολάς.

29

Καὶ ὅτε κατέβαινεν ὁ Μωϋσῆς ἀπὸ τοῦ ὄρους Σινά, καὶ αἱ δύο πλάκες τοῦ μαρτυρίου ἦσαν εἰς τὴν χεῖρα τοῦ Μωϋσέως, ὅτε κατέβαινεν ἀπὸ τοῦ ὄρους, ὁ Μωϋσῆς δὲν ἤξευρεν ὅτι τὸ δέρμα τοῦ προσώπου αὑτοῦ ἔγεινε λαμπρὸν ἐνῷ ἐλάλει μετ᾿ αὐτοῦ.

30

Καὶ εἶδεν ὁ Ἀαρὼν καὶ πάντες οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ τὸν Μωϋσῆν, καὶ ἰδού, τὸ δέρμα τοῦ προσώπου αὐτοῦ ἔλαμπε· καὶ ἐφοβήθησαν νὰ πλησιάσωσιν εἰς αὐτόν.

31

Καὶ ἐκάλεσεν αὐτοὺς ὁ Μωϋσῆς· καὶ ἐπεστράφησαν πρὸς αὐτὸν ὁ Ἀαρὼν καὶ πάντες οἱ ἄρχοντες τῆς συναγωγῆς, καὶ ἐλάλησε πρὸς αὐτοὺς ὁ Μωϋσῆς.

32

Καὶ μετὰ ταῦτα πάντες οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ προσῆλθον· καὶ προσέταξεν εἰς αὐτοὺς πάντα ὅσα ἐλάλησεν ὁ Κύριος πρὸς αὐτὸν ἐπὶ τοῦ ὄρους Σινά.

33

Καὶ ἐτελείωσεν ὁ Μωϋσῆς λαλῶν πρὸς αὐτούς· εἶχε δὲ κάλυμμα ἐπὶ τὸ πρόσωπον αὑτοῦ.

34

Καὶ ὅτε εἰσήρχετο ὁ Μωϋσῆς ἐνώπιον τοῦ Κυρίου διὰ νὰ λαλήσῃ μετ᾿ αὐτοῦ, ἐσήκονε τὸ κάλυμμα, ἑωσοῦ ἐξέλθῃ. Καὶ ἐξήρχετο καὶ ἐλάλει πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ ὅ, τι ἦτο προστεταγμένος.

35

Καὶ εἶδον οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ τὸ πρόσωπον τοῦ Μωϋσέως, ὅτι τὸ δέρμα τοῦ προσώπου τοῦ Μωϋσέως ἔλαμπε· καὶ ἔβαλλε πάλιν ὁ Μωϋσῆς τὸ κάλυμμα ἐπὶ τὸ πρόσωπον αὑτοῦ, ἑωσοῦ εἰσέλθῃ διὰ νὰ λαλήσῃ μετ᾿ αὐτοῦ.