Ἔξοδος 22

1

Ἐὰν τις κλέψῃ βοῦν ἤ πρόβατον καὶ σφάξῃ αὐτὸ ἤ πωλήσῃ αὐτό, θέλει πληρώσει πέντε βόας ἀντὶ τοῦ βοὸς καὶ τέσσαρα πρόβατα ἀντὶ τοῦ προβάτου.

2

Ἐὰν ὁ κλέπτης εὑρεθῇ κάμνων ῥῆξιν καὶ κτυπηθῇ καὶ ἀποθάνῃ, δὲν θέλει χυθῆ αἷμα δι᾿ αὐτόν.

3

Ἐὰν ὅμως ὁ ἥλιος ἀνατείλῃ ἐπάνω αὐτοῦ, θέλει χυθῆ αἷμα δι᾿ αὐτόν· πρέπει νὰ κάμῃ ἀνταπόδοσιν· καὶ ἄν δὲν ἔχῃ, θέλει πωληθῆ διὰ τὴν κλοπήν αὐτοῦ.

4

Ἐὰν τὸ κλοπιμαῖον εὑρεθῇ εἰς τὰς χεῖρας αὐτοῦ ζῶν, εἴτε βοῦς εἴτε ὄνος εἴτε πρόβατον, θέλει ἀποδώσει τὸ διπλοῦν.

5

Ἐὰν τις καταβοσκήσῃ ἀγρὸν ἤ ἀμπελῶνα καὶ ἀφήσῃ τὸ κτῆνος αὑτοῦ νὰ βοσκηθῇ ἐν ἀγρῷ ξένου ἀνθρώπου, θέλει κάμει ἀνταπόδοσιν ἐκ τοῦ καλητέρου τοῦ ἀγροῦ αὑτοῦ καὶ ἐκ τοῦ καλητέρου τοῦ ἀμπελῶνος αὑτοῦ.

6

Ἐὰν ἐξέλθῃ πῦρ καὶ εὕρῃ ἀκάνθας, καὶ καῶσι θημωνίαι σίτου ἤ ἀστάχυα ἱστάμενα ἤ ἀγρός, ὁ ἀνάψας τὸ πῦρ θέλει ἐξάπαντος κάμει ἀνταπόδοσιν.

7

Ἐὰν τις παραδώσῃ εἰς τὸν πλησίον αὑτοῦ ἀργύριον ἤ σκεύη διὰ νὰ φυλάττῃ αὐτά, καὶ κλαπῶσιν ἐκ τῆς οἰκίας τοῦ ἀνθρώπου, ἄν εὑρεθῇ ὁ κλέπτης, θέλει ἀποδώσει τὸ διπλοῦν·

8

ἄν ὁ κλέπτης δὲν εὑρεθῇ, τότε ὁ κύριος τῆς οἰκίας θέλει φερθῆ ἔμπροσθεν τῶν κριτῶν, διὰ νὰ ἐξετασθῇ ἄν δὲν ἔβαλε τὴν χεῖρα αὑτοῦ ἐπὶ τὰ κτήματα τοῦ πλησίον αὑτοῦ.

9

Περὶ παντὸς εἴδους ἀδικήματος, περὶ βοός, περὶ ὄνου, περὶ προβάτου, περὶ ἐνδύματος, περὶ παντὸς πράγματος χαμένου, τὸ ὁποῖον ἄλλος ἤθελε διαφιλονεικεῖ ὅτι εἶναι αὑτοῦ, ἡ κρίσις ἀμφοτέρων θέλει ἐλθεῖ ἔμπροσθεν τῶν κριτῶν· καὶ ὅντινα καταδικάσωσιν οἱ κριταί, ἐκεῖνος θέλει ἀποδώσει τὸ διπλοῦν εἰς τὸν πλησίον αὑτοῦ.

10

Ἐὰν τις παραδώσῃ εἰς τὸν πλησίον αὑτοῦ ὄνον ἤ βοῦν ἤ πρόβατον ἤ ὁποιονδήποτε κτῆνος, διὰ νὰ φυλάττῃ αὐτό, καὶ ἀποθάνῃ ἤ συντριφθῇ ἤ ἁρπαχθῇ χωρὶς νὰ ἴδῃ τις,

11

ὅρκος Θεοῦ θέλει γείνει ἀνὰ μέσον ἀμφοτέρων αὐτῶν, ὅτι δὲν ἔβαλε τὴν χεῖρα αὑτοῦ ἐπὶ τὸ κτῆμα τοῦ πλησίον αὑτοῦ· καὶ ὁ κύριος αὐτοῦ θέλει λάβει αὐτό, ὁ δὲ ἄλλος δὲν θέλει κάμει ἀνταπόδοσιν.

12

Ἐὰν ὅμως ἐκλέφθη παρ᾿ αὐτοῦ, θέλει κάμει ἀνταπόδοσιν εἰς τὸν κύριον αὐτοῦ.

13

Ἐὰν ἔγεινε θηριάλωτον, θέλει φέρει αὐτὸ διὰ μαρτυρίαν καὶ δὲν θέλει πληρώσει τὸ θηριάλωτον.

14

Καὶ ἐὰν τις δανεισθῇ ζῷον παρὰ τοῦ πλησίον αὑτοῦ, καὶ συντριφθῇ ἤ ἀποθάνῃ, ὁ δὲ κύριος αὐτοῦ δὲν ἦναι μετ᾿ αὐτοῦ, θέλει ἐξάπαντος πληρώσει αὐτό.

15

Ἐὰν ὅμως ὁ κύριος αὐτοῦ ἦναι μετ᾿ αὐτοῦ, δὲν θέλει πληρώσει· ἄν ἦτο μεμισθωμένον, ἦλθε διὰ τὸν μισθὸν αὑτοῦ.

16

Καὶ ἐὰν τις ἀπατήσῃ παρθένον μή ἠρραβωνισμένην, καὶ κοιμηθῇ μετ᾿ αὐτῆς, θέλει ἐξάπαντος προικίσει αὐτήν μὲ προῖκα διὰ γυναῖκα εἰς ἑαυτόν.

17

Ἐὰν ὅμως ὁ πατήρ αὐτῆς δὲν στέργῃ νὰ δώσῃ αὐτήν εἰς αὐτόν, ἀργύριον θέλει πληρώσει κατὰ τὴν προῖκα τῶν παρθένων.

18

Μάγισσαν δὲν θέλεις ἀφήσει νὰ ζῇ.

19

Ὅστις συνευρεθῇ μὲ κτῆνος, θέλει ἐξάπαντος θανατωθῆ.

20

Ὁ θυσιάζων εἰς θεούς, ἐκτὸς εἰς μόνον τὸν Κύριον, θέλει ἐξολοθρευθῆ.

21

Καὶ ξένον δὲν θέλεις κακοποιήσει οὐδὲ θέλεις καταδυναστεύσει αὐτόν· διότι ξένοι ἐστάθητε ἐν τῇ γῇ τῆς Αἰγύπτου.

22

Οὐδεμίαν χήραν ἤ ὀρφανὸν δὲν θέλετε καταθλίψει.

23

Ἐὰν καταθλίψητε αὐτοὺς ὁπωσδήποτε καὶ βοήσωσι πρὸς ἐμέ, θέλω ἐξάπαντος εἰσακούσει τῆς φωνῆς αὐτῶν,

24

καὶ ὁ θυμὸς μου θέλει ἐξαφθῆ καὶ θέλω σᾶς θανατώσει ἐν μαχαίρᾳ· καὶ αἱ γυναῖκές σας θέλουσιν εἶσθαι χῆραι καὶ τὰ τέκνα σας ὀρφανά.

25

Ἐὰν δανείσῃς ἀργύριον εἰς τὸν πτωχὸν γείτονά σου μεταξὺ τοῦ λαοῦ μου, δὲν θέλεις φερθῆ πρὸς αὐτὸν ὡς τοκιστής, δὲν θέλεις ἐπιβάλει ἐπ᾿ αὐτὸν τόκον.

26

Ἐὰν λάβῃς ἐνέχυρον τὸ ἔνδυμα τοῦ πλησίον σου, θέλεις ἐπιστρέψει αὐτὸ πρὸς αὐτὸν πρὶν δύσῃ ὁ ἥλιος·

27

διότι τοῦτο μόνον εἶναι τὸ σκέπασμα αὐτοῦ, τοῦτο τὸ ἔνδυμα τοῦ δέρματος αὐτοῦ· μὲ τί θέλει κοιμηθῆ; καὶ ὅταν βοήσῃ πρὸς ἐμέ, θέλω εἰσακούσει· διότι ἐγὼ εἶμαι ἐλεήμων.

28

Δὲν θέλεις κακολογήσει κριτάς, οὐδὲ θέλεις καταρασθῆ ἄρχοντα τοῦ λαοῦ σου.

29

Τὰς ἀπαρχὰς τοῦ ἁλωνίου σου καὶ τοῦ ληνοῦ σου δὲν θέλεις καθυστερήσει· τὸν πρωτότοκόν σου ἐκ τῶν υἱῶν σου θέλεις δώσει εἰς ἐμέ·

30

ὁμοίως θέλεις κάμει διὰ τὸν βοῦν σου καὶ διὰ τὸ πρόβατόν σου· ἑπτὰ ἡμέρας θέλει εἶσθαι μετὰ τῆς μητρὸς αὑτοῦ, τὴν ὀγδόην ἡμέραν θέλεις δώσει αὐτὸ εἰς ἐμέ.

31

Καὶ ἄνδρες ἅγιοι θέλετε εἶσθαι εἰς ἐμέ· καὶ κρέας θηριάλωτον ἐν τῷ ἀγρῷ δὲν θέλετε φάγει· εἰς τὸν σκύλον θέλετε ῥίψει αὐτό.