Ἔξοδος 20

1

Καὶ ἐλάλησεν ὁ Θεὸς πάντας τοὺς λόγους τούτους, λέγων,

2

Ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεὸς σου, ὁ ἐξαγαγὼν σε ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ἐξ οἴκου δουλείας.

3

Μή ἔχῃς ἄλλους θεοὺς πλήν ἐμοῦ.

4

Μή κάμῃς εἰς σεαυτὸν εἴδωλον, μηδὲ ὁμοίωμά τινος, ὅσα εἶναι ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω, ἤ ὅσα ἐν τῇ γῇ κάτω, ὅσα ἐν τοῖς ὕδασιν ὑποκάτω τῆς γῆς·

5

μή προσκυνήσῃς αὐτὰ μηδὲ λατρεύσῃς αὐτά· διότι ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς σου εἶμαι Θεὸς ζηλότυπος, ἀνταποδίδων τὰς ἁμαρτίας τῶν πατέρων ἐπὶ τὰ τέκνα, ἕως τρίτης καὶ τετάρτης γενεᾶς τῶν μισούντων με·

6

καὶ κάμνων ἔλεος εἰς χιλιάδας γενεῶν τῶν ἀγαπώντων με καὶ φυλαττόντων τὰ προστάγματά μου.

7

Μή λάβῃς τὸ ὄνομα Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου ἐπὶ ματαίῳ· διότι δὲν θέλει ἀθωώσει ὁ Κύριος τὸν λαμβάνοντα ἐπὶ ματαίῳ τὸ ὄνομα αὐτοῦ.

8

Ἐνθυμοῦ τὴν ἡμέραν τοῦ σαββάτου, διὰ νὰ ἁγιάζῃς αὐτήν·

9

ἕξ ἡμέρας ἐργάζου καὶ κάμνε πάντα τὰ ἔργα σου·

10

ἡ ἡμέρα ὅμως ἡ ἑβδόμη εἶναι σάββατον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου· μή κάμῃς ἐν ταύτῃ οὐδὲν ἔργον, μήτε σύ, μήτε ὁ υἱὸς σου, μήτε ἡ θυγάτηρ σου, μήτε ὁ δοῦλός σου, μήτε ἡ δούλη σου, μήτε τὸ κτῆνός σου, μήτε ὁ ξένος σου, ὁ ἐντὸς τῶν πυλῶν σου·

11

διότι εἰς ἕξ ἡμέρας ἐποίησεν ὁ Κύριος τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν, τὴν θάλασσαν καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτοῖς· ἐν δὲ τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ κατέπαυσε· διὰ τοῦτο εὐλόγησε Κύριος τὴν ἡμέραν τοῦ σαββάτου καὶ ἡγίασεν αὐτήν.

12

Τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα σου, διὰ νὰ γείνῃς μακροχρόνιος ἐπὶ τῆς γῆς, τὴν ὁποίαν σοὶ δίδει Κύριος ὁ Θεὸς σου.

13

Μή φονεύσῃς.

14

Μή μοιχεύσῃς.

15

Μή κλέψῃς.

16

Μή ψευδομαρτυρήσῃς κατὰ τοῦ πλησίον σου μαρτυρίαν ψευδῆ.

17

Μή ἐπιθυμήσῃς τὴν οἰκίαν τοῦ πλησίον σου· μή ἐπιθυμήσῃς τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον σου· μηδὲ τὸν δοῦλον αὐτοῦ· μηδὲ τὴν δούλην αὐτοῦ, μηδὲ τὸν βοῦν αὐτοῦ, μηδὲ τὸν ὄνον αὐτοῦ, μηδὲ πᾶν ὅ, τι εἶναι τοῦ πλησίον σου.

18

Καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἔβλεπε τὰς βροντὰς καὶ τὰς ἀστραπὰς καὶ τὴν φωνήν τῆς σάλπιγγος καὶ τὸ ὄρος καπνίζον· καὶ ὅτε ὁ λαὸς εἶδε ταῦτα, ἀπεσύρθησαν καὶ ἐστάθησαν μακρόθεν.

19

Καὶ εἶπον πρὸς τὸν Μωϋσῆν, σὺ λάλησον πρὸς ἡμᾶς καὶ θέλομεν ἀκούσει καὶ ἄς μή λαλήσῃ πρὸς ἡμᾶς ὁ Θεός, διὰ νὰ μή ἀποθάνωμεν.

20

Καὶ εἶπεν ὁ Μωϋσῆς πρὸς τὸν λαόν, Μή φοβεῖσθε· διότι ὁ Θεὸς ἦλθε διὰ νὰ σᾶς δοκιμάσῃ, καὶ διὰ νὰ ἦναι ὁ φόβος αὐτοῦ ἔμπροσθέν σας διὰ νὰ μή ἁμαρτάνητε.

21

Καὶ ἐστάθη ὁ λαὸς μακρόθεν· ὁ δὲ Μωϋσῆς ἐπλησίασεν εἰς τὴν ὀμίχλην ὅπου ἦτο ὁ Θεός.

22

Εἶπε δὲ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Οὕτως εἰπὲ πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ· Σεῖς εἴδετε ὅτι ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἐλάλησα μὲ σᾶς·

23

μή κάμητε θεοὺς μετ᾿ ἐμοῦ ἀργυρούς· μηδὲ κάμητε εἰς ἑαυτοὺς θεοὺς χρυσοῦς·

24

θυσιαστήριον ἐκ γῆς κάμε εἰς ἐμέ· καὶ θυσίαζε ἐπ᾿ αὐτοῦ τὰ ὁλοκαυτώματά σου καὶ τὰς εἰρηνικὰς προσφορὰς σου, τὰ πρόβατά σου καὶ τοὺς βόας σου· ἐν παντὶ τόπῳ ὅπου ἀναμνήσω τὸ ὄνομά μου, θέλω ἔρχεσθαι πρὸς σὲ καὶ θέλω σὲ εὐλογεῖ·

25

ἐὰν δὲ ἐκ λίθων κάμῃς θυσιαστήριον εἰς ἐμέ, δὲν θέλεις οἰκοδομήσει αὐτὸ ἐκ πέτρας πελεκητῆς· διότι ἐὰν περάσῃς ἐπάνω αὐτοῦ τὸ ἐργαλεῖόν σου, θέλεις μολύνει αὐτὸ·

26

καὶ μή ἀναβῇς δι᾿ ἀναβαθμίδων ἐπὶ τὸ θυσιαστήριόν μου, διὰ νὰ μή ἀποκαλυφθῇ ἐπ᾿ αὐτοῦ ἡ γυμνωσίς σου.