Ἔξοδος 18

1

Ἤκουσε δὲ ὁ Ἰοθόρ, ὁ ἱερεὺς τῆς Μαδιάμ, ὁ πενθερὸς τοῦ Μωϋσέως, πάντα ὅσα ἔκαμεν ὁ Θεὸς εἰς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἰς τὸν Ἰσραήλ τὸν λαὸν αὑτοῦ, ὅτι ἐξήγαγεν ὁ Κύριος τὸν Ἰσραήλ ἐξ Αἰγύπτου.

2

Καὶ ἔλαβεν ὁ Ἰοθόρ, ὁ πενθερὸς τοῦ Μωϋσέως, Σεπφώραν τὴν γυναῖκα τοῦ Μωϋσέως, τὴν ὁποίαν εἶχε πέμψει ὀπίσω,

3

καὶ τοὺς δύο αὐτῆς υἱούς, ἐκ τῶν ὁποίων τοῦ ἑνὸς τὸ ὄνομα ἦτο Γηρσώμ, Διότι πάροικος, εἶπεν, ἐστάθην ἐν ξένῃ γῇ·

4

τοῦ δὲ ἄλλου τὸ ὄνομα Ἐλιέζερ, Διότι ὁ Θεός, εἶπε, τοῦ πατρὸς μου ἐστάθη βοηθὸς μου καὶ μὲ ἔσωσεν ἐκ τῆς μαχαίρας τοῦ Φαραώ·

5

καὶ ἦλθεν ὁ Ἰοθὸρ ὁ πενθερὸς τοῦ Μωϋσέως πρὸς τὸν Μωϋσῆν μετὰ τῶν υἱῶν αὐτοῦ καὶ μετὰ τῆς γυναικὸς αὐτοῦ εἰς τὴν ἔρημον, ὅπου ἦτο ἐστρατοπεδευμένος εἰς τὸ ὄρος τοῦ Θεοῦ·

6

καὶ ἀνήγγειλε πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Ἐγὼ Ἰοθὸρ ὁ πενθερὸς σου ἔρχομαι πρὸς σὲ καὶ ἡ γυνή σου καὶ οἱ δύο υἱοὶ αὐτῆς μετ᾿ αὐτῆς.

7

Καὶ ἐξῆλθεν ὁ Μωϋσῆς εἰς συνάντησιν τοῦ πενθεροῦ αὑτοῦ καὶ προσεκύνησεν αὐτὸν καὶ ἐφίλησεν αὐτόν· καὶ ἠρώτησαν ὁ εἷς τὸν ἄλλον περὶ τῆς ὑγείας αὑτῶν, καὶ εἰσῆλθον εἰς τὴν σκηνήν.

8

Καὶ διηγήθη ὁ Μωϋσῆς πρὸς τὸν πενθερὸν αὑτοῦ πάντα ὅσα ὁ Κύριος ἔκαμεν εἰς τὸν Φαραὼ καὶ εἰς τοὺς Αἰγυπτίους ὑπὲρ τοῦ Ἰσραήλ, πάντας τοὺς μόχθους οἵτινες συνέβησαν εἰς αὐτοὺς καθ᾿ ὁδόν, καὶ ἠλευθέρωσεν αὐτοὺς ὁ Κύριος.

9

Ὑπερεχάρη δὲ ὁ Ἰοθὸρ διὰ πάντα τὰ ἀγαθὰ ὅσα ὁ Κύριος ἔκαμεν εἰς τὸν Ἰσραήλ, τὸν ὁποῖον ἠλευθέρωσεν ἐκ χειρὸς τῶν Αἰγυπτίων.

10

Καὶ εἶπεν ὁ Ἰοθόρ, Εὐλογητὸς Κύριος, ὅστις σᾶς ἠλευθέρωσεν ἐκ χειρὸς τῶν Αἰγυπτίων καὶ ἐκ χειρὸς τοῦ Φαραώ· ὅστις ἠλευθέρωσε τὸν λαὸν ὑποκάτωθεν τῆς χειρὸς τῶν Αἰγυπτίων·

11

τώρα γνωρίζω ὅτι ὁ Κύριος εἶναι μέγας ὑπὲρ πάντας τοὺς θεούς· διότι εἰς τὸ πρᾶγμα, εἰς τὸ ὁποῖον ὑπερηφανεύθησαν, ἐστάθη ἀνώτερος αὐτῶν.

12

Ἔλαβεν ἔπειτα ὁ Ἰοθόρ, ὁ πενθερὸς τοῦ Μωϋσέως, ὁλοκαυτώματα καὶ θυσίας διὰ νὰ προσφέρῃ εἰς τὸν Θεόν· καὶ ἦλθεν ὁ Ἀαρών, καὶ πάντες οἱ πρεσβύτεροι τοῦ Ἰσραήλ, νὰ φάγωσιν ἄρτον μετὰ τοῦ πενθεροῦ τοῦ Μωϋσέως, ἔμπροσθεν τοῦ Θεοῦ.

13

Καὶ τὴν ἐπαύριον ἐκάθισεν ὁ Μωϋσῆς διὰ νὰ κρίνῃ τὸν λαόν· καὶ παρίστατο ὁ λαὸς ἔμπροσθεν τοῦ Μωϋσέως ἀπὸ πρωΐας ἕως ἑσπέρας.

14

Καὶ ἰδὼν ὁ πενθερὸς τοῦ Μωϋσέως πάντα ὅσα ἔκαμνεν εἰς τὸν λαόν, εἶπε, Τί εἶναι τοῦτο τὸ πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον κάμνεις εἰς τὸν λαὸν; διὰ τί σὺ κάθησαι μόνος, ἅπας δὲ ὁ λαὸς παρίσταται ἔμπροσθέν σου ἀπὸ πρωΐας ἕως ἑσπέρας;

15

Καὶ εἶπεν ὁ Μωϋσῆς πρὸς τὸν πενθερὸν αὑτοῦ, διότι ὁ λαὸς ἔρχεται πρὸς ἐμὲ διὰ νὰ ἐρωτήσῃ τὸν Θεόν·

16

ὅταν ἔχωσιν ὑπόθεσίν τινα, ἔρχονται πρὸς ἐμὲ καὶ ἐγὼ κρίνω μεταξὺ τοῦ ἑνὸς καὶ τοῦ ἄλλου· καὶ δεικνύω εἰς αὐτοὺς τὰ προστάγματα τοῦ Θεοῦ καὶ τοὺς νόμους αὐτοῦ.

17

Καὶ εἶπεν ὁ πενθερὸς τοῦ Μωϋσέως πρὸς αὐτόν, Δὲν εἶναι καλὸν τὸ πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον κάμνεις·

18

βεβαίως καὶ σὺ θέλεις ἀποκάμει καὶ ὁ λαὸς οὗτος ὁ μετὰ σοῦ· διότι τὸ πρᾶγμα εἶναι πολὺ βαρὺ διὰ σέ· δὲν δύνασαι μόνος νὰ κάμνῃς τοῦτο.

19

Ἄκουσον λοιπὸν τὴν φωνήν μου· θέλω σὲ συμβουλεύσει καὶ ὁ Θεὸς θέλει εἶσθαι μετὰ σοῦ· σὺ μὲν ἔσο ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ὑπὲρ τοῦ λαοῦ, διὰ νὰ ἀναφέρῃς τὰς ὑποθέσεις πρὸς τὸν Θεόν·

20

καὶ δίδασκε αὐτοὺς τὰ προστάγματα καὶ τοὺς νόμους καὶ δείκνυε πρὸς αὐτοὺς τὴν ὁδὸν εἰς τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ περιπατῶσι, καὶ τὰ ἔργα τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ πράττωσι·

21

πλήν ἔκλεξον ἐκ παντὸς τοῦ λαοῦ ἄνδρας ἀξίους, φοβουμένους τὸν Θεόν, ἄνδρας φιλαλήθεις, μισοῦντας τὴν φιλαργυρίαν· καὶ κατάστησον αὐτοὺς ἐπ᾿ αὐτῶν χιλιάρχους, ἑκατοντάρχους, πεντηκοντάρχους καὶ δεκάρχους·

22

καὶ ἄς κρίνωσι τὸν λαὸν πάντοτε· καὶ πᾶσαν μὲν μεγάλην ὑπόθεσιν ἄς ἀναφέρωσι πρὸς σέ· πᾶσαν δὲ μικρὰν ὑπόθεσιν ἄς κρίνωσιν αὐτοί· οὕτω θέλεις ἀνακουφισθῆ, καὶ θέλουσι βαστάζει τὸ βάρος μετὰ σοῦ.

23

ἐὰν κάμῃς τοῦτο τὸ πρᾶγμα καὶ ὁ Θεὸς σὲ προστάζῃ οὕτω, τότε θέλεις δυνηθῆ νὰ ἀνθέξῃς, καὶ προσέτι πᾶς ὁ λαὸς οὗτος θέλει φθάσει εἰς τὸν τόπον αὑτοῦ ἐν εἰρήνῃ.

24

Καὶ ἤκουσεν ὁ Μωϋσῆς τὴν φωνήν τοῦ πενθεροῦ αὑτοῦ καὶ ἔκαμε πάντα ὅσα εἶπε.

25

Καὶ ἔκλεξεν ὁ Μωϋσῆς ἐκ παντὸς τοῦ Ἰσραήλ ἄνδρας ἀξίους καὶ κατέστησεν αὐτοὺς ἀρχηγοὺς ἐπὶ τοῦ λαοῦ, χιλιάρχους, ἑκατοντάρχους, πεντηκοντάρχους καὶ δεκάρχους·

26

καὶ ἔκρινον τὸν λαὸν ἐν παντὶ καιρῷ· τὰς μὲν ὑποθέσεις τὰς δυσκόλους ἀνέφερον πρὸς τὸν Μωϋσῆν, πᾶσαν δὲ μικρὰν ὑπόθεσιν ἔκρινον αὐτοί.

27

Ἔπειτα προέπεμψεν ὁ Μωϋσῆς τὸν πενθερὸν αὑτοῦ καὶ ἀπῆλθεν εἰς τὴν γῆν αὑτοῦ.