Ἔξοδος 17

1

Καὶ ἐσηκώθη πᾶσα ἡ συναγωγή τῶν υἱῶν Ἰσραήλ ἐκ τῆς ἐρήμου Σίν, ἀκολουθοῦντες τὰς ὁδοιπορείας αὑτῶν κατὰ τὴν προσταγήν τοῦ Κυρίου, καὶ ἐστρατοπέδευσαν ἐν Ῥαφιδείν· ὅπου δὲν ἦτο ὕδωρ διὰ νὰ πίῃ ὁ λαός.

2

Καὶ ἐλοιδόρει ὁ λαὸς κατὰ τοῦ Μωϋσέως, λέγοντες, Δὸς εἰς ἡμᾶς ὕδωρ διὰ νὰ πίωμεν. Καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς ὁ Μωϋσῆς, Διὰ τί λοιδορεῖτε κατ᾿ ἐμοῦ; διὰ τί πειράζετε τὸν Κύριον;

3

Καὶ ἐδίψησεν ὁ λαὸς ἐκεῖ διὰ ὕδωρ· καὶ ἐγόγγυζεν ὁ λαὸς κατὰ τοῦ Μωϋσέως, λέγοντες, Διὰ τί τοῦτο; ἀνεβίβασας ἡμᾶς ἐξ Αἰγύπτου, διὰ νὰ θανατώσῃς ἡμᾶς καὶ τὰ τέκνα ἡμῶν καὶ τὰ κτήνη ἡμῶν μὲ τὴν δίψαν;

4

Καὶ ἐβόησεν ὁ Μωϋσῆς πρὸς τὸν Κύριον, λέγων, Τί νὰ κάμω εἰς τοῦτον τὸν λαὸν; ὀλίγον λείπει νὰ μὲ λιθοβολήσωσι.

5

Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Διάβα ἔμπροσθεν τοῦ λαοῦ, καὶ λάβε μετὰ σεαυτοῦ ἐκ τῶν πρεσβυτέρων τοῦ Ἰσραήλ· καὶ τὴν ῥάβδον, σου, μὲ τὴν ὁποίαν ἐκτύπησας τὸν ποταμόν, λάβε ἐν τῇ χειρὶ σου καὶ ὕπαγε·

6

ἰδού, ἐγὼ θέλω σταθῆ ἐκεῖ ἔμπροσθέν σου ἐπὶ τῆς πέτρας ἐν Χωρήβ, καὶ θέλεις κτυπήσει τὴν πέτραν καὶ θέλει ἐξέλθει ὕδωρ ἐξ αὐτῆς διὰ νὰ πίῃ ὁ λαός. Καὶ ἔκαμεν οὕτως ὁ Μωϋσῆς ἐνώπιον τῶν πρεσβυτέρων τοῦ Ἰσραήλ.

7

Καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα τοῦ τόπου Μασσά, καὶ Μεριβά, διὰ τὴν λοιδορίαν τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, καὶ διότι ἐπείρασαν τὸν Κύριον, λέγοντες, Εἶναι ὁ Κύριος μεταξὺ ἡμῶν ἤ οὐχί;

8

Τότε ἦλθεν ὁ Ἀμαλήκ καὶ ἐπολέμησε μὲ τὸν Ἰσραήλ ἐν Ῥαφιδείν.

9

Καὶ εἶπεν ὁ Μωϋσῆς πρὸς τὸν Ἰησοῦν, Ἔκλεξον εἰς ἡμᾶς ἄνδρας καὶ ἐξελθὼν πολέμησον μὲ τὸν Ἀμαλήκ· αὔριον ἐγὼ θέλω σταθῆ ἐπὶ τῆς κορυφῆς τοῦ βουνοῦ, κρατῶν ἐν τῇ χειρὶ μου τὴν ῥάβδον τοῦ Θεοῦ.

10

Καὶ ἔκαμεν ὁ Ἰησοῦς καθὼς εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Μωϋσῆς καὶ ἐπολέμησε μὲ τὸν Ἀμαλήκ· ὁ δὲ Μωϋσῆς, ὁ Ἀαρὼν καὶ ὁ Ὤρ ἀνέβησαν ἐπὶ τὴν κορυφήν τοῦ βουνοῦ.

11

Καὶ ὁπότε ὁ Μωϋσῆς ὕψονε τὴν χεῖρα αὑτοῦ, ἐνίκα ὁ Ἰσραήλ· ὁπότε δὲ κατεβίβαζε τὴν χεῖρα αὑτοῦ, ἐνίκα ὁ Ἀμαλήκ.

12

Αἱ χεῖρες δὲ τοῦ Μωϋσέως ἦσαν βεβαρημέναι· ὅθεν λαβόντες λίθον, ἔθεσαν ὑποκάτω αὐτοῦ καὶ ἐκάθισεν ἐπ᾿ αὐτοῦ· ὁ δὲ Ἀαρὼν καὶ ὁ Ὤρ, εἷς ἐκ τοῦ ἑνὸς μέρους καὶ εἷς ἐκ τοῦ ἄλλου, ὑπεστήριζον τὰς χεῖρας αὐτοῦ· καὶ αἱ χεῖρες αὐτοῦ ἔμενον ἐστηριγμέναι μέχρι δύσεως ἡλίου.

13

Καὶ κατέστρεψεν ὁ Ἰησοῦς τὸν Ἀμαλήκ καὶ τὸν λαὸν αὐτοῦ, ἐν στόματι μαχαίρας.

14

Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Γράψον τοῦτο ἐν βιβλίῳ πρὸς μνημόσυνον, καὶ παράδος εἰς τὰ ὦτα τοῦ Ἰησοῦ· ὅτι θέλω ἐξαλείψει ἐξάπαντος τὴν μνήμην τοῦ Ἀμαλήκ ἐκ τῆς ὑπὸ τὸν οὐρανόν.

15

Καὶ ᾠκοδόμησεν ἐκεῖ ὁ Μωϋσῆς θυσιαστήριον καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰεοβὰ-Νισσί·

16

καὶ εἶπεν, Ἐπειδή χεὶρ ὑψώθη κατὰ τοῦ θρόνου τοῦ Κυρίου, θέλει εἶσθαι πόλεμος τοῦ Κυρίου πρὸς τὸν Ἀμαλήκ ἀπὸ γενεᾶς εἰς γενεάν.