Ἔξοδος 10

1

Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Εἴσελθε πρὸς τὸν Φαραώ· διότι ἐγὼ ἐσκλήρυνα τὴν καρδίαν αὐτοῦ καὶ τὴν καρδίαν τῶν θεραπόντων αὐτοῦ, διὰ νὰ δείξω τὰ σημεῖά μου ταῦτα ἐν μέσῳ αὐτῶν·

2

καὶ διὰ νὰ διηγῆσαι εἰς τὰ ὦτα τοῦ υἱοῦ σου καὶ εἰς τὸν υἱὸν τοῦ υἱοῦ σου, τὰ ὅσα ἔπραξα εἰς τοὺς Αἰγυπτίους καὶ τὰ σημεῖά μου ὅσα ἔκαμα ἐν μέσῳ αὐτῶν, καὶ νὰ γνωρίσητε ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.

3

Εἰσῆλθον δὲ ὁ Μωϋσῆς καὶ ὁ Ἀαρὼν πρὸς τὸν Φαραὼ καὶ εἶπον πρὸς αὐτόν, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τῶν Ἑβραίων· Ἕως πότε ἀρνεῖσαι νὰ ταπεινωθῇς ἔμπροσθέν μου; ἐξαπόστειλον τὸν λαὸν μου διὰ νὰ μὲ λατρεύσῃ·

4

διότι ἐὰν δὲν θέλῃς νὰ ἐξαποστείλῃς τὸν λαὸν μου, ἰδού, αὔριον θέλω φέρει ἀκρίδα ἐπὶ τὰ ὅριά σου·

5

καὶ θέλει σκεπάσει τὸ πρόσωπον τῆς γῆς, ὥστε νὰ μή δύναταί τις νὰ ἴδῃ τὴν γῆν· καὶ θέλει καταφάγει τὸ ἐπίλοιπον τὸ διασωθέν, ὅσον ἀφῆκεν εἰς ἐσᾶς ἡ χάλαζα, καὶ θέλει καταφάγει πάντα τὰ δένδρα τὰ φυόμενα εἰς ἐσᾶς ἐκ τῶν ἀγρῶν·

6

καὶ θέλουσι γεμισθῆ αἱ οἰκίαι σου καὶ αἱ οἰκίαι πάντων τῶν θεραπόντων σου καὶ αἱ οἰκίαι πάντων τῶν Αἰγυπτίων· τὸ ὁποῖον δὲν εἶδον οἱ πατέρες σου οὔτε οἱ πατέρες τῶν πατέρων σου, ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας ὑπῆρξαν ἐπὶ τῆς γῆς μέχρι τῆς σήμερον. Ἔπειτα στραφεὶς ἐξῆλθεν ἀπὸ τοῦ Φαραώ.

7

Καὶ εἶπον οἱ θεράποντες τοῦ Φαραὼ πρὸς αὐτόν, Ἕως πότε οὗτος θέλει εἶσθαι πρόσκομμα εἰς ἡμᾶς; ἐξαπόστειλον τοὺς ἀνθρώπους, διὰ νὰ λατρεύσωσι Κύριον τὸν Θεὸν αὑτῶν· ἀκόμη δὲν ἐξεύρεις ὅτι ἠφανίσθη ἡ Αἴγυπτος;

8

Τότε ἔφεραν πάλιν τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἀαρὼν πρὸς τὸν Φαραώ· καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Ὑπάγετε, λατρεύσατε τὸν Κύριον τὸν Θεὸν σας· ἀλλὰ ποῖοι καὶ ποῖοι θέλουσιν ὑπάγει;

9

Καὶ εἶπεν ὁ Μωϋσῆς· μετὰ τῶν νέων ἡμῶν καὶ μετὰ τῶν γερόντων ἡμῶν θέλομεν ὑπάγει, μετὰ τῶν υἱῶν ἡμῶν καὶ μετὰ τῶν θυγατέρων ἡμῶν, μετὰ τῶν προβάτων ἡμῶν καὶ μετὰ τῶν βοῶν ἡμῶν θέλομεν ὑπάγει διότι ἔχομεν ἑορτήν εἰς τὸν Κύριον.

10

Ὁ δὲ εἶπε πρὸς αὐτούς, Οὕτως ἄς ἦναι ὁ Κύριος μεθ᾿ ὑμῶν, καθὼς ἐγὼ θέλω σᾶς ἐξαποστείλει μετὰ τῶν τέκνων σας· ἴδετε· διότι κακὸν πρόκειται ἔμπροσθέν σας·

11

οὐχὶ οὕτως, οἱ ἄνδρες ὑπάγετε τώρα, καὶ λατρεύσατε τὸν Κύριον, διότι τοῦτο ζητεῖτε. Καὶ ἐξέβαλεν αὐτοὺς ὁ Φαραὼ ἀπ᾿ ἔμπροσθεν αὐτοῦ.

12

Εἶπε δὲ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Ἔκτεινον τὴν χεῖρά σου ἐπὶ τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου διὰ τὴν ἀκρίδα, διὰ νὰ ἀναβῇ ἐπὶ τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου καὶ νὰ καταφάγῃ πάντα τὸν χόρτον τῆς γῆς, πᾶν ὅ, τι ἡ χάλαζα ἀφῆκε.

13

Καὶ ἐξέτεινεν ὁ Μωϋσῆς τὴν ῥάβδον αὑτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου, καὶ ὁ Κύριος ἐπέφερεν ἐπὶ τὴν γῆν ὅλην τὴν ἡμέραν ἐκείνην καὶ ὅλην τὴν νύκτα ἀνατολικὸν ἄνεμον· καὶ τὸ πρωΐ ὁ ἄνεμος ὁ ἀνατολικὸς ἔφερε τὴν ἀκρίδα.

14

Καὶ ἀνέβη ἡ ἀκρὶς ἐφ᾿ ὅλην τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου καὶ ἐκάθισεν ἐπὶ πάντα τὰ ὅρια τῆς Αἰγύπτου, πολλή σφόδρα· πρότερον αὐτῆς δὲν ὑπῆρξε τοιαύτη ἀκρίς, οὐδὲ θέλει ὑπάρξει τοιαύτη μετ᾿ αὐτήν·

15

καὶ ἐκάλυψε τὸ πρόσωπον ὅλης τῆς γῆς καὶ ἐσκοτίσθη ἡ γῆ· καὶ κατέφαγε πάντα τὸν χόρτον τῆς γῆς καὶ πάντας τοὺς καρποὺς τῶν δένδρων, ὅσους ἡ χάλαζα ἀφῆκε, καὶ δὲν ἔμεινεν οὐδὲν χλωρὸν οὔτε εἰς τὰ δένδρα οὔτε εἰς τὰ χόρτα τοῦ ἀγροῦ καθ᾿ ὅλην τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου.

16

Τότε ἔσπευσεν ὁ Φαραὼ νὰ καλέσῃ τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἀαρὼν καὶ εἶπεν, Ἡμάρτησα εἰς Κύριον τὸν Θεὸν σας καὶ εἰς ἐσᾶς·

17

πλήν τώρα συγχωρήσατέ μοι, παρακαλῶ, τὸ ἁμάρτημά μου, μόνον ταύτην τὴν φοράν, καὶ δεήθητε Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν διὰ νὰ σηκώσῃ ἀπ᾿ ἐμοῦ τὸν θάνατον τοῦτον μόνον.

18

Καὶ ἐξῆλθεν ὁ Μωϋσῆς ἀπὸ τοῦ Φαραὼ καὶ ἐδεήθη τοῦ Κυρίου.

19

Καὶ μετέφερεν ὁ Κύριος σφοδρότατον δυτικὸν ἄνεμον, ὅστις ἐσήκωσε τὴν ἀκρίδα καὶ ἔρριψεν αὐτήν εἰς τὴν Ἐρυθρὰν θάλασσαν· δὲν ἔμεινεν οὐδεμία ἀκρὶς ἐπὶ πάντα τὰ ὅρια τῆς Αἰγύπτου.

20

Πλήν ὁ Κύριος ἐσκλήρυνε τὴν καρδίαν τοῦ Φαραώ, καὶ δὲν ἐξαπέστειλε τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ.

21

Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Ἔκτεινον τὴν χεῖρά σου πρὸς τὸν οὐρανὸν καὶ θέλει γείνει σκότος ἐπὶ τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου καὶ σκότος ψηλαφητόν.

22

Καὶ ἐξέτεινεν ὁ Μωϋσῆς τὴν χεῖρα αὑτοῦ πρὸς τὸν οὐρανόν, καὶ ἔγεινε σκότος πυκνὸν ἐφ᾿ ὅλην τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου τρεῖς ἡμέρας.

23

Δὲν ἔβλεπεν ὁ εἷς τὸν ἄλλον· οὐδὲ ἐσηκώθη τις ἀπὸ τοῦ τόπου αὑτοῦ τρεῖς ἡμέρας· εἰς πάντας δὲ τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ ἦτο φῶς ἐν ταῖς κατοικίαις αὐτῶν.

24

Τότε ἐκάλεσεν ὁ Φαραὼ τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπεν, Ὑπάγετε, λατρεύσατε τὸν Κύριον· μόνον τὰ πρόβατά σας καὶ οἱ βόες σας ἄς μείνωσι καὶ τὰ τέκνα σας ἄς ἔλθωσι μεθ᾿ ὑμῶν.

25

Καὶ εἶπεν ὁ Μωϋσῆς, Ἀλλὰ καὶ θυσίας καὶ ὁλοκαυτώματα πρέπει σὺ νὰ μᾶς δώσῃς, διὰ νὰ θυσιάσωμεν εἰς Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν·

26

τὰ κτήνη ἡμῶν ὁμοίως θέλουσιν ὑπάγει μεθ᾿ ἡμῶν· δὲν θέλει μείνει ὀπίσω οὐδὲ ὀνύχιον· διότι ἐκ τούτων πρέπει νὰ λάβωμεν, διὰ νὰ λατρεύσωμεν Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν· καὶ ἡμεῖς δὲν ἐξεύρομεν μὲ τί ἔχομεν νὰ λατρεύσωμεν τὸν Κύριον, ἑωσοῦ νὰ φθάσωμεν ἐκεῖ.

27

Ἀλλ᾿ ὁ Κύριος ἐσκλήρυνε τὴν καρδίαν τοῦ Φαραώ, καὶ δὲν ἠθέλησε νὰ ἐξαποστείλῃ αὐτούς.

28

Καὶ εἶπεν ὁ Φαραὼ πρὸς αὐτόν, Φύγε ἀπ᾿ ἐμοῦ· πρόσεχε εἰς σεαυτόν, νὰ μή ἴδῃς πλέον τὸ πρόσωπόν μου· διότι εἰς ὁποίαν ἡμέραν ἴδῃς τὸ πρόσωπόν μου, θέλεις ἀποθάνει.

29

Καὶ εἶπεν ὁ Μωϋσῆς, Καθὼς εἶπας, δὲν θέλω ἰδεῖ πλέον τὸ πρόσωπόν σου.