Ψαλμοί 79

1

[Ψαλμὸς τοῦ Ἀσάφ.] Θεέ, ἦλθον ἔθνη εἰς τὴν κληρονομίαν σου· ἐμίαναν τὸν ναὸν τὸν ἅγιόν σου· κατέστησαν τὴν Ἱερουσαλήμ εἰς σωροὺς ἐρειπίων·

2

ἔδωκαν τὰ πτώματα τῶν δούλων σου βρῶσιν εἰς τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ, τὴν σάρκα τῶν ὁσίων σου εἰς τὰ θηρία τῆς γῆς.

3

Ἐξέχεαν τὸ αἷμα αὐτῶν ὡς ὕδωρ κύκλῳ τῆς Ἱερουσαλήμ, καὶ δὲν ὑπῆρχεν ὁ θάπτων.

4

Ἐγείναμεν ὄνειδος εἰς τοὺς γείτονας ἡμῶν, κατάγελως καὶ χλευασμὸς εἰς τοὺς πέριξ ἡμῶν.

5

Ἕως πότε, Κύριε; θέλεις ὀργίζεσθαι διαπαντός; θέλει καίει ὡς πῦρ ἡ ζηλοτυπία σου;

6

Ἔκχεον τὴν ὀργήν σου ἐπὶ τὰ ἔθνη τὰ μή γνωρίζοντά σε καὶ ἐπὶ τὰ βασίλεια τὰ μή ἐπικαλεσθέντα τὸ ὄνομά σου·

7

διότι κατέφαγον τὸν Ἰακώβ, καὶ τὸ κατοικητήριον αὐτοῦ ἠρήμωσαν.

8

Μή ἐνθυμηθῇς καθ᾿ ἡμῶν τὰς ἀνομίας τῶν ἀρχαίων· ταχέως ἄς προφθάσωσιν ἡμᾶς οἱ οἰκτιρμοὶ σου, διότι ἐταπεινώθημεν σφόδρα.

9

Βοήθησον ἡμᾶς, Θεὲ τῆς σωτηρίας ἡμῶν, ἕνεκεν τῆς δόξης τοῦ ὀνόματός σου· καὶ ἐλευθέρωσον ἡμᾶς καὶ γενοῦ ἵλεως εἰς τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου.

10

Διὰ τί νὰ εἴπωσι τὰ ἔθνη, Ποῦ εἶναι ὁ Θεὸς αὐτῶν; Ἄς γνωρισθῇ εἰς τὰ ἔθνη ἔμπροσθεν ἡμῶν, ἡ ἐκδίκησις τοῦ ἐκχυθέντος αἵματος τῶν δούλων σου.

11

Ἄς ἔλθῃ ἐνώπιόν σου ὁ στεναγμὸς τῶν δεσμίων· κατὰ τὴν μεγαλωσύνην τοῦ βραχίονός σου σῶσον τοὺς καταδεδικασμένους εἰς θάνατον·

12

καὶ ἀπόδος εἰς τοὺς γείτονας ἡμῶν ἑπταπλάσια εἰς τὸν κόλπον αὐτῶν τὸν ὀνειδισμὸν αὐτῶν, μὲ τὸν ὁποῖον σὲ νείδισαν, Κύριε.

13

Ἡμεῖς δὲ ὁ λαὸς σου καὶ τὰ πρόβατα τῆς βοσκῆς σου Θέλομεν σὲ δοξολογεῖ εἰς τὸν αἰῶνα· ἀπὸ γενεᾶς εἰς γενεάν θέλομεν ἀναγγέλλει τὴν αἴνεσίν σου.