Ψαλμοί 75

1

[Εἰς τὸν πρῶτον μουσικόν, ἐπὶ Ἄλ-τασχέθ. Ψαλμὸς ᾠδῆς τοῦ Ἀσάφ.] Δοξολογοῦμέν σε, Θεέ, δοξολογοῦμεν, διότι πλησίον ἡμῶν εἶναι τὸ ὄνομά σου· κηρύττονται τὰ θαυμάσιά σου.

2

Ὅταν λάβω τὸν ὡρισμένον καιρόν, ἐγὼ θέλω κρίνει ἐν εὐθύτητι.

3

Διελύθη ἡ γῆ καὶ πάντες οἱ κάτοικοι αὐτῆς· ἐγὼ ἐστερέωσα τοὺς στύλους αὐτῆς. Διάψαλμα.

4

Εἶπα πρὸς τοὺς ἄφρονας, μή γίνεσθε ἄφρονες· καὶ πρὸς τοὺς ἀσεβεῖς, μή ὑψώνετε κέρας.

5

Μή ὑψόνετε εἰς ὕψος τὸ κέρας ὑμῶν· μή λαλεῖτε μὲ τράχηλον σκληρόν.

6

Διότι οὔτε ἐξ ἀνατολῶν, οὔτε ἐκ δυσμῶν, οὔτε ἐκ τῆς ἐρήμου, ἔρχεται ὕψωσις.

7

Ἀλλ᾿ ὁ Θεὸς εἶναι ὁ Κριτής· τοῦτον ταπεινόνει καὶ ἐκεῖνον ὑψόνει.

8

Διότι ἐν τῇ χειρὶ τοῦ Κυρίου εἶναι ποτήριον πλῆρες κεράσματος οἴνου ἀκράτου, καὶ ἐκ τούτου θέλει χύσει· πλήν τὴν τρυγίαν αὐτοῦ θέλουσι στραγγίσει πάντες οἱ ἀσεβεῖς τῆς γῆς καὶ θέλουσι πίει.

9

Ἐγὼ δὲ θέλω κηρύττει διαπαντός, θέλω ψαλμῳδεῖ εἰς τὸν Θεὸν τοῦ Ἰακώβ.

10

Καὶ πάντα τὰ κέρατα τῶν ἀσεβῶν θέλω συντρίψει· τὰ δὲ κέρατα τῶν δικαίων θέλουσιν ὑψωθῆ.