Ψαλμοί 71

1

Ἐπὶ σέ, Κύριε, ἤλπισα· ἄς μή καταισχυνθῶ ποτέ.

2

Διὰ τὴν δικαιοσύνην σου λύτρωσόν με καὶ ἐλευθέρωσόν με· Κλῖνον πρὸς ἐμὲ τὸ τίον σου καὶ σῶσόν με.

3

Γενοῦ εἰς ἐμὲ τόπος ὀχυρός, διὰ νὰ καταφεύγω πάντοτε· σὺ διέταξας νὰ μὲ σώσῃς, διότι πέτρα μου καὶ φρούριόν μου εἶσαι.

4

Θεὲ μου, λύτρωσόν με ἐκ δυνάμεως ἀσεβοῦς, ἐκ χειρὸς παρανόμου καὶ ἀδίκου.

5

Διότι σὺ εἶσαι ἡ ἐλπὶς μου, Κύριε Θεέ· τὸ θάρρος μου ἐκ νεότητός μου.

6

Ἐπὶ σὲ ἐπεστηρίχθην ἐκ τῆς κοιλίας· σὺ εἶσαι σκέπη μου ἐκ τῶν σπλάγχνων τῆς μητρὸς μου· εἰς σὲ θέλει εἶσθαι πάντοτε ὁ ὕμνος μου.

7

Ὡς τέρας κατεστάθην εἰς τοὺς πολλούς· ἀλλὰ σὺ εἶσαι τὸ δυνατὸν καταφύγιόν μου,

8

Ἄς ἐμπλησθῇ τὸ στόμα μου ἀπὸ τοῦ ὕμνου σου, ἀπὸ τῆς δόξης σου, ὅλην τὴν ἡμέραν.

9

Μή μὲ ἀπόρρίψῃς ἐν καιρῷ γήρατος· ὅταν ἐκλείπῃ ἡ δύναμίς μου, μή μὲ ἐγκαταλίπῃς.

10

Διότι οἱ ἐχθροὶ μου λαλοῦσι περὶ ἐμοῦ· καὶ οἱ παραφυλάττοντες τὴν ψυχήν μου συμβουλεύονται ὁμοῦ,

11

Λέγοντες, Ὁ Θεὸς ἐγκατέλιπεν αὐτόν· καταδιώξατε καὶ πιάσατε αὐτόν, διότι δὲν ὑπάρχει ὁ σώζων.

12

Θεέ, μή μακρυνθῇς ἀπ᾿ ἐμοῦ· Θεὲ μου, τάχυνον εἰς βοήθειάν μου.

13

Ἄς αἰσχυνθῶσιν, ἄς ἐξαλειφθῶσιν οἱ ἐχθροὶ τῆς ψυχῆς μου· ἄς σκεπασθῶσι ἀπὸ ὀνείδους καὶ ἐντροπῆς οἱ ζητοῦντες τὸ κακὸν μου.

14

Ἐγὼ δὲ πάντοτε θέλω ἐλπίζει, καὶ θέλω προσθέτει ἐπὶ πάντας τοὺς ἐπαίνους σου.

15

Τὸ στόμα μου θέλει κηρύττει τὴν δικαιοσύνην σου καὶ τὴν σωτηρίαν σου ὅλην τὴν ἡμέραν· διότι δὲν δύναμαι νὰ ἀπαριθμήσω αὐτάς.

16

Θέλω περιπατεῖ ἐν τῇ δυνάμει Κυρίου τοῦ Θεοῦ· θέλω μνημονεύει τὴν δικαιοσύνην σου, σοῦ μόνου.

17

Θεέ, σὺ μὲ ἐδίδαξας ἐκ νεότητός μου· καὶ μέχρι τοῦ νῦν ἐκήρυττον τὰ θαυμάσιά σου.

18

Μή μὲ ἐγκαταλίπῃς μηδὲ μέχρι τοῦ γήρατος καὶ πολιᾶς, Θεέ, ἑωσοῦ κηρύξω τὸν βραχίονά σου εἰς ταύτην τὴν γενεάν, τὴν δύναμίν σου εἰς πάντας τους μεταγενεστέρους.

19

Διότι ἡ δικαιοσύνη σου, Θεέ, εἶναι ὑπερυψωμένη· διότι ἔκαμες μεγαλεῖα Θεέ, τίς ὅμοιός σου,

20

ὅστις ἔδειξας εἰς ἐμὲ θλίψεις πολλὰς καὶ ταλαιπωρίας, καὶ πάλιν μὲ ἀνεζωοποίησας καὶ ἐκ τῶν ἀβύσσων τῆς γῆς πάλιν ἀνήγαγές με;

21

Ηὔξησας τὸ μεγαλεῖόν μου καὶ ἐπιστρέψας μὲ παρηγόρησας.

22

Καὶ ἐγὼ, Θεὲ μου, θέλω δοξολογεῖ ἐν τῷ ὀργάνῳ τοῦ ψαλτηρίου σὲ καὶ τὴν ἀλήθειάν σου· εἰς σὲ θέλω ψαλμῳδεῖ ἐν κιθάρᾳ, Ἃγιε τοῦ Ἰσραήλ.

23

Θέλουσιν ἀγάλλεσθαι τὰ χείλη μου, ὅταν εἰς σὲ ψαλμῳδῶ· καὶ ἡ ψυχή μου, τὴν ὁποίαν ἐλύτρωσας.

24

Ἔτι δὲ ἡ γλῶσσά μου ὅλην τὴν ἡμέραν θέλει μελετᾷ τὴν δικαιοσύνην σου· διότι ἐνετράπησαν, διότι κατῃσχύνθησαν, οἱ ζητοῦντες τὸ κακὸν μου.