Ψαλμοί 64

1

[Εἰς τὸν πρῶτον μουσικόν. Ψαλμὸς τοῦ Δαβίδ.] Ἄκουσον, Θεέ, τῆς φωνῆς μου ἐν τῇ δεήσει μου· ἀπὸ τοῦ φόβου τοῦ ἐχθροῦ φύλαξον τὴν ζωήν μου.

2

Σκέπασόν με ἀπὸ συμβουλίου πονηρῶν, ἀπὸ φρυάγματος ἐργαζομένων ἀνομίαν·

3

οἵτινες ἀκονῶσιν ὡς ῥομφαίαν τὴν γλῶσσαν αὑτῶν· ἑτοιμάζουσιν ὡς βέλη λόγους πικρούς,

4

διὰ νὰ τοξεύωσι κρυφίως τὸν ἄμεμπτον· ἐξαίφνης τοξεύουσιν αὐτὸν καὶ δὲν φοβοῦνται.

5

Στερεοῦνται ἐπὶ πονηροῦ πράγματος· μελετῶσι νὰ κρύπτωσι παγίδας, λέγοντες, Τίς θέλει ἰδεῖ αὐτούς;

6

Ἀνιχνεύουσιν ἀνομίας· ἀπέκαμον ἀνιχνεύοντες ἐπιμελῶς· ἑκάστου δὲ τὰ ἐντὸς καὶ ἡ καρδία εἶναι βυθός.

7

Ἀλλ᾿ ὁ Θεὸς θέλει τοξεύσει αὐτούς· ἀπὸ αἰφνιδίου βέλους θέλουσιν εἶσθαι αἱ πληγαὶ αὐτῶν.

8

Καὶ οἱ λόγοι τῆς γλώσσης αὐτῶν θέλουσι πέσει ἐπ᾿ αὐτούς· θέλουσι φεύγει πάντες οἱ βλέποντες αὐτούς.

9

Καὶ θέλει φοβηθῆ πᾶς ἄνθρωπος, καὶ θέλουσι διηγηθῆ τὸ ἔργον τοῦ Θεοῦ καὶ ἐννοήσει τὰς ἐργασίας αὐτοῦ.

10

Ὁ δίκαιος θέλει εὐφρανθῆ εἰς τὸν Κύριον καὶ θέλει ἐλπίζει ἐπ᾿ αὐτόν· καὶ θέλουσι καυχᾶσθαι πάντες οἱ εὐθεῖς τὴν καρδίαν.