Ψαλμοί 42

1

[Εἰς τὸν πρῶτον μουσικόν, Μασχίλ, διὰ τοὺς υἱοὺς Κορέ.] Καθὼς ἐπιποθεῖ ἡ ἔλαφος τοὺς ῥύακας τῶν ὑδάτων, οὕτως ἡ ψυχή μου σὲ ἐπιποθεῖ, Θεέ.

2

Διψᾷ ἡ ψυχή μου τὸν Θεόν, τὸν Θεὸν τὸν ζῶντα· πότε θέλω ἐλθεῖ καὶ θέλω φανῆ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ;

3

Τὰ δάκρυά μου ἔγειναν τροφή μου ἡμέραν καὶ νύκτα, ὅταν μοὶ λέγωσι καθ᾿ ἡμέραν, Ποῦ εἶναι ὁ Θεὸς σου;

4

Ταῦτα ἐνεθυμήθην καὶ ἐξέχεα τὴν ψυχήν μου ἐντὸς μου, ὅτι διέβαινον μετὰ τοῦ πλήθους καὶ περιεπάτουν μετ᾿ αὐτοῦ ἕως τοῦ οἴκου τοῦ Θεοῦ, ἐν φωνῇ χαρᾶς καὶ αἰνέσεως, μετὰ πλήθους ἑορτάζοντος.

5

Διὰ τί εἶσαι περίλυπος, ψυχή μου; καὶ διὰ τί ταράττεσαι ἐντὸς μου; ἔλπισον ἐπὶ τὸν Θεόν· ἐπειδή ἔτι θέλω ὑμνεῖ αὐτόν· τὸ πρόσωπον αὐτοῦ εἶναι σωτηρία.

6

Θεὲ μου, ἡ ψυχή μου εἶναι περίλυπος ἐντὸς μου· διὰ τοῦτο θέλω σὲ ἐνθυμεῖσθαι ἐκ γῆς Ἰορδάνου καὶ Ἐρμωνεὶμ ἐκ τοῦ ὄρους Μισάρ.

7

Ἄβυσσος προσκαλεῖ ἄβυσσον εἰς τὸν ἦχον τῶν καταρρακτῶν σου· πάντα τὰ κύματά σου καὶ αἱ τρικυμίαι σου διῆλθον ἐπ᾿ ἐμέ.

8

Ἐν τῇ ἡμέρᾳ θέλει προστάξει ὁ Κύριος τὸ ἔλεος αὑτοῦ· ἐν δὲ τῇ νυκτὶ θέλει εἶσθαι μετ᾿ ἐμοῦ ἡ ᾠδή αὐτοῦ, ἡ προσευχή μου πρὸς τὸν Θεὸν τῆς ζωῆς μου.

9

Θέλω εἰπεῖ πρὸς τὸν Θεόν, τὴν πέτραν μου, Διὰ τί μὲ ἐλησμόνησας; διὰ τὶ περιπατῶ σκυθρωπὸς ἐκ τῆς καταθλίψεως τοῦ ἐχθροῦ;

10

Οἱ ἐχθροὶ μου ὀνειδίζοντές με συντρίβουσι τὰ ὀστᾶ μου, λέγοντές μοι καθ᾿ ἡμέραν, Ποῦ εἶναι ὁ Θεὸς σου;

11

Διὰ τί εἶσαι περίλυπος, ψυχή μου; καὶ διὰ τί ταράττεσαι ἐντὸς μου; ἔλπισον ἐπὶ τὸν Θεόν· ἐπειδή ἔτι θέλω ὑμνεῖ αὐτόν· αὐτὸς εἶναι ἡ σωτηρία τοῦ προσώπου μου καὶ ὁ Θεὸς μου.