Ψαλμοί 4

1

[Εἰς τὸν πρῶτον μουσικόν, ἐπὶ Νεγινώθ. Ψαλμὸς τοῦ Δαβίδ.] Ὅταν ἐπικαλῶμαι, εἰσάκουέ μου Θεὲ τῆς δικαιοσύνης μου· ἐν στενοχωρίᾳ μὲ ἐπλάτυνας· ἐλέησόν με καὶ εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου.

2

Υἱοὶ ἀνθρώπων, ἕως πότε μετατρέπετε τὴν δόξαν μου εἰς καταισχύνην, ἀγαπᾶτε ματαιότητα καὶ ζητεῖτε ψεῦδος; Διάψαλμα.

3

Ἀλλὰ μάθετε ὅτι ἐξέλεξεν ὁ Κύριος τὸν ὅσιον αὑτοῦ· ὁ Κύριος θέλει ἀκούσει, ὅταν κράζω πρὸς αὐτόν.

4

Ὀργίζεσθε καὶ μή ἁμαρτάνετε· λαλεῖτε ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν ἐπὶ τῆς κλίνης ὑμῶν καὶ ἡσυχάζετε. Διάψαλμα.

5

Θυσιάσατε θυσίας δικαιοσύνης καὶ ἐλπίσατε ἐπὶ τὸν Κύριον.

6

Πολλοὶ λέγουσι, Τίς θέλει δείξει εἰς ἡμᾶς τὸ ἀγαθόν; Ὕψωσον ἐφ᾿ ἡμᾶς τὸ φῶς τοῦ προσώπου σου, Κύριε.

7

Ἔδωκας μεγαλητέραν εὐφροσύνην εἰς τὴν καρδίαν μου, παρ᾿ ὅσην ἀπολαμβάνουσιν αὐτοί, ὅταν πληθύνηται ὁ σῖτος αὐτῶν καὶ ὁ οἶνος αὐτῶν.

8

Ἐν εἰρήνῃ θέλω καὶ πλαγιάσει καὶ κοιμηθῆ· διότι σὺ μόνος, Κύριε, μὲ κατοικίζεις ἐν ἀσφαλείᾳ.