Ψαλμοί 149

1

Αἰνεῖτε τὸν Κύριον. Ψάλατε εἰς τὸν Κύριον ᾠδήν νέαν, τὴν αἴνεσιν αὐτοῦ ἐν τῇ συνάξει τῶν ὁσίων.

2

Ἄς εὐφραίνεται ὁ Ἰσραήλ εἰς τὸν Ποιητήν αὑτοῦ· οἱ υἱοὶ τῆς Σιὼν ἄς ἀγάλλωνται εἰς τὸν Βασιλέα αὑτῶν.

3

Ἄς αἰνῶσι τὸ ὄνομα αὐτοῦ χοροστατοῦντες· ἐν τυμπάνῳ καὶ κιθάρᾳ ἄς ψαλμῳδῶσιν εἰς αὐτόν.

4

Διότι ὁ Κύριος εὐδοκεῖ εἰς τὸν λαὸν αὑτοῦ· θέλει δοξάσει τοὺς πράους ἐν σωτηρίᾳ.

5

Οἱ ὅσιοι θέλουσιν ἀγάλλεσθαι ἐν δόξῃ· θέλουσιν ἀγάλλεσθαι ἐπὶ τὰς κλίνας αὑτῶν.

6

Αἱ ἐξυμνήσεις τοῦ Θεοῦ θέλουσιν εἶσθαι ἐν τῷ λάρυγγι αὐτῶν, καὶ ῥομφαία δίστομος ἐν τῇ χειρὶ αὐτῶν·

7

διὰ νὰ κάμνωσιν ἐκδίκησιν εἰς τὰ ἔθνη, παιδείαν εἰς τοὺς λαούς·

8

διὰ νὰ δέσωσι τοὺς βασιλεῖς αὐτῶν μὲ ἁλύσεις· καὶ τοὺς ἐνδόξους αὐτῶν μὲ δεσμὰ σιδηρά·

9

διὰ νὰ κάμωσιν ἐπ᾿ αὐτοὺς τὴν γεγραμμένην κρίσιν. Ἡ δόξα αὕτη θέλει εἶσθαι εἰς πάντας τοὺς ὁσίους αὐτοῦ. Ἀλληλούϊα.