Ψαλμοί 137

1

Ἐπὶ τῶν ποταμῶν Βαβυλῶνος, ἐκεῖ ἐκαθίσαμεν καὶ ἐκλαύσαμεν, ὅτε ἐνεθυμήθημεν τὴν Σιών.

2

Ἐπὶ τὰς ἰτέας ἐν μέσῳ αὐτῆς ἐκρεμάσαμεν τὰς κιθάρας ἡμῶν.

3

Διότι οἱ αἰχμαλωτίσαντες ἡμᾶς ἐκεῖ ἐζήτησαν παρ᾿ ἡμῶν λόγους σμάτων· καὶ οἱ ἐρημώσαντες ἡμᾶς ὕμνον, λέγοντες, Ψάλατε εἰς ἡμᾶς ἐκ τῶν ᾠδῶν τῆς Σιών.

4

Πῶς νὰ ψάλωμεν τὴν ᾠδήν τοῦ Κυρίου ἐπὶ ξένης γῆς;

5

Ἐὰν σὲ λησμονήσω, Ἱερουσαλήμ, ἄς λησμονήση ἡ δεξιὰ μου!

6

Ἄς κολληθῆ ἡ γλῶσσά μου εἰς τὸν οὐρανίσκον μου, ἐὰν δὲν σὲ ἐνθυμῶμαι· ἐὰν δὲν προτάξω τὴν Ἱερουσαλήμ εἰς τὴν ἀρχήν τῆς εὐφροσύνης μου!

7

Μνήσθητι, Κύριε, τῶν υἱῶν Ἐδώμ, οἵτινες τὴν ἡμέραν τῆς Ἱερουσαλήμ ἔλεγον, Κατεδαφίσατε, κατεδαφίσατε αὐτήν ἕως τῶν θεμελίων αὐτῆς.

8

Θυγάτηρ Βαβυλῶνος, ἡ μέλλουσα νὰ ἐρημωθῇς, μακάριος ὅστις σοὶ ἀνταποδώσῃ τὴν ἀνταμοιβήν τῶν ὅσα ἔπραξας εἰς ἡμᾶς!

9

Μακάριος ὅστις πιάσῃ καὶ ῥίψῃ τὰ νήπιά σου ἐπὶ τὴν πέτραν!