Ψαλμοί 122

1

[Ὠιδή τῶν Ἀναβαθμῶν, τοῦ Δαβίδ.] Εὐφράνθην ὅτε μοὶ εἶπον, Ἄς ὑπάγωμεν εἰς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου·

2

Οἱ πόδες ἡμῶν θέλουσιν ἵστασθαι ἐν ταῖς πύλαις σου, Ἱερουσαλήμ·

3

Ἱερουσαλήμ, ἡ ᾠκοδομημένη ὡς πόλις συνηρμοσμένη ὁμοῦ.

4

Ἐκεῖ ἀναβαίνουσιν αἱ φυλαί, αἱ φυλαὶ τοῦ Κυρίου, κατὰ τὸ διατεταγμένον εἰς τὸν Ἰσραήλ, διὰ νὰ δοξολογήσωσι τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου.

5

Διότι ἐκεῖ ἐτέθησαν θρόνοι διὰ κρίσιν, οἱ θρόνοι τοῦ οἴκου τοῦ Δαβίδ.

6

Ζητεῖτε τὴν εἰρήνην τῆς Ἱερουσαλήμ· ἄς εὐτυχῶσιν οἱ ἀγαπῶντές σε.

7

Ἄς ἦναι εἰρήνη εἰς τὰ τείχη σου, ἀφθονία εἰς τὰ παλάτιά σου.

8

Ἕνεκεν τῶν ἀδελφῶν μου καὶ τῶν πλησίον μου, θέλω λέγει τώρα, Εἰρήνη εἰς σέ·

9

Ἕνεκεν τοῦ οἴκου Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, θέλω ζητεῖ τὸ καλὸν σου.