Ψαλμοί 108

1

[Ὠιδή Ψαλμοῦ τοῦ Δαβίδ.] Ἑτοίμη εἶναι ἡ καρδία μου, Θεέ· θέλω ψάλλει καὶ θέλω ψαλμῳδεῖ ἐν τῇ δόξῃ μου.

2

Ἐξεγέρθητι, ψαλτήριον, καὶ κιθάρα· θέλω ἐξεγερθῆ τὸ πρωΐ.

3

Θέλω σὲ ἐπαινέσει, Κύριε, μεταξὺ λαῶν, καὶ θέλω ψαλμῳδεῖ εἰς σὲ μεταξὺ ἐθνῶν·

4

διότι ἐμεγαλύνθη ἕως τῶν οὐρανῶν τὸ ἔλεός σου καὶ ἕως τῶν νεφελῶν ἡ ἀλήθειά σου.

5

Ὑψώθητι, Θεέ, ἐπὶ τοὺς οὐρανούς· καὶ ἡ δόξα σου ἄς ἦναι ἐφ᾿ ὅλην τὴν γῆν·

6

διὰ νὰ ἐλευθερόνωνται οἱ ἀγαπητοὶ σου· σῶσον διὰ τῆς δεξιᾶς σου καὶ ἐπάκουσόν μου.

7

Ὁ Θεὸς ἐλάλησεν ἐν τῷ ἁγιαστηρίῳ αὑτοῦ· θέλω χαίρει, θέλω μοιράσει τὴν Συχὲμ καὶ τὴν κοιλάδα Σοκχὼθ θέλω διαμετρήσει·

8

Ἐμοῦ εἶναι ὁ Γαλαάδ, ἐμοῦ ὁ Μανασσῆς· ὁ μὲν Ἐφραΐμ εἶναι ἡ δύναμις τῆς κεφαλῆς μου· ὁ δὲ Ἰούδας ὁ νομοθέτης μου·

9

Ὁ Μωὰβ εἶναι ἡ λεκάνη τοῦ πλυσίματός μου· ἐπὶ τὸν Ἐδὼμ θέλω ῥίψει τὸ ὑπόδημά μου· θέλω ἀλαλάξει ἐπὶ τὴν Παλαιστίνην.

10

Τίς θέλει μὲ φέρει εἰς τὴν περιτετειχισμένην πόλιν; τίς θέλει μὲ ὁδηγήσει ἕως Ἐδώμ;

11

οὐχὶ σύ, Θεέ, ὁ ἀπορρίψας ἡμᾶς; καὶ δὲν θέλεις ἐξέλθει, Θεέ, μετὰ τῶν στρατευμάτων ἡμῶν;

12

Βοήθησον ἡμᾶς ἀπὸ τῆς θλίψεως, διότι ματαία εἶναι ἡ παρὰ τῶν ἀνθρώπων σωτηρία.

13

Διὰ τοῦ Θεοῦ θέλομεν κάμει ἀνδραγαθίας· καὶ αὐτὸς θέλει καταπατήσει τοὺς ἐχθροὺς ἡμῶν.