Ψαλμοί 101

1

[Ψαλμὸς τοῦ Δαβὶδ.] Ἔλεος καὶ κρίσιν θέλω ψάλλει· εἰς σέ, Κύριε, θέλω ψαλμῳδεῖ.

2

Θέλω εἶσθαι συνετὸς ἐν ὁδῷ ἀμώμῳ· πότε θέλεις ἐλθεῖ πρὸς ἐμέ; θέλω περιπατεῖ ἐν ἀκεραιότητι τῆς καρδίας μου ἐν μέσῳ τοῦ οἴκου μου.

3

Δὲν θέλω βάλει πρὸ ὀφθαλμῶν μου πρᾶγμα πονηρόν· μισῶ τοὺς ποιοῦντας παράνομα· οὐδὲν τούτων θέλει κολληθῆ εἰς ἐμέ.

4

Ἡ διεστραμμένη καρδία θέλει ἀποβληθῆ ἀπ᾿ ἐμοῦ· τὸν πονηρὸν δὲν θέλω γνωρίζει.

5

Τὸν καταλαλοῦντα κρυφίως τὸν πλησίον αὑτοῦ, τοῦτον θέλω ἐξολοθρεύει· τὸν ἔχοντα ὑπερήφανον βλέμμα καὶ ἐπηρμένην καρδίαν, τοῦτον δὲν θέλω ὑποφέρει.

6

Οἱ ὀφθαλμοὶ μου θέλουσιν εἶσθαι ἐπὶ τοὺς πιστοὺς τῆς γῆς, διὰ νὰ συγκατοικῶσι μετ᾿ ἐμοῦ· ὁ περιπατῶν ἐν ὁδῷ ἀμώμῳ, οὗτος θέλει μὲ ὑπηρετεῖ.

7

Δὲν θέλει κατοικεῖ ἐν μέσῳ τοῦ οἴκου μου ὁ ἐργαζόμενος ἀπάτην· ὁ λαλῶν ψεῦδος δὲν θέλει στερεωθῆ ἔμπροσθεν τῶν ὀφθαλμῶν μου.

8

Κατὰ πᾶσαν πρωΐαν θέλω ἐξολοθρεύει πάντας τοὺς ἀσεβεῖς τῆς γῆς, διὰ νὰ ἐκκόψω ἐκ τῆς πόλεως τοῦ Κυρίου πάντας τοὺς ἐργάτας τῆς ἀνομίας.