Ιώβ 35

1

Καὶ ἐπανέλαβεν ὁ Ἐλιοὺ καὶ εἶπε·

2

Στοχάζεσαι ὅτι εἶναι ὀρθὸν τοῦτο, τὸ ὁποῖον εἶπας, Εἶμαι δικαιότερος τοῦ Θεοῦ;

3

Διότι εἶπας, Τίς φέλεια θέλει εἶσθαι εἰς σέ; Τί κέρδος θέλω λάβει ἐκ τούτου μᾶλλον παρὰ ἐκ τῆς ἁμαρτίας μου;

4

Ἐγὼ θέλω ἀποκριθῆ πρὸς σὲ καὶ πρὸς τοὺς φίλους σου μετὰ σοῦ.

5

Ἀνάβλεψον εἰς τοὺς οὐρανοὺς καὶ ἰδέ· καὶ θεώρησον τὰ νέφη, πόσον ὑψηλότερά σου εἶναι.

6

Ἐὰν ἁμαρτάνῃς, τί πράττεις κατ᾿ αὐτοῦ; ἤ ἄν αἱ παραβάσεις σου πολλαπλασιασθῶσι, τί κατορθόνεις κατ᾿ αὐτοῦ;

7

Ἐὰν ἦσαι δίκαιος, τί θέλεις δώσει εἰς αὐτὸν; ἤ τί θέλει λάβει ἐκ τῆς χειρὸς σου;

8

Ἡ ἀσέβειά σου δύναται νὰ βλάψῃ ἄνθρωπον ὡς σέ· καὶ ἡ δικαιοσύνη σου δύναται νὰ φελήσῃ υἱὸν ἀνθρώπου.

9

Ἐκ τοῦ πλήθους τῶν καταθλιβόντων καταβοῶσι· κραυγάζουσιν ἕνεκεν τοῦ βραχίονος τῶν ἰσχυρῶν·

10

Ἀλλ᾿ οὐδεὶς λέγει, ποῦ εἶναι ὁ Θεὸς ὁ Ποιητής μου, ὅστις δίδει σματα εἰς τὴν νύκτα,

11

Ὅστις συνετίζει ἡμᾶς ὑπὲρ τὰ κτήνη τῆς γῆς, καὶ σοφίζει ἡμᾶς ὑπὲρ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ;

12

Ἐκεῖ βοῶσι διὰ τὴν ὑπερηφανίαν τῶν πονηρῶν, δὲν θέλει ὅμως ἀποκριθῆ.

13

Ὁ Θεὸς βεβαίως δὲν θέλει εἰσακούσει τῆς ματαιολογίας, οὐδὲ θέλει ἐπιβλέψει ὁ Παντοδύναμος εἰς αὐτήν·

14

πόσον ὀλιγώτερον ὅταν σὺ λέγῃς, ὅτι δὲν θέλεις ἰδεῖ αὐτόν· ἡ κρίσις ὅμως εἶναι ἐνώπιον αὐτοῦ· ὅθεν ἔχε τὸ θάρρος σου ἐπ᾿ αὐτόν.

15

Ἀλλὰ τώρα, ἐπειδή δὲν ἐπεσκέφθη ἐν τῷ θυμῷ αὑτοῦ καὶ δὲν παρετήρησε μετὰ μεγάλης αὐστηρότητος,

16

διὰ τοῦτο ὁ Ἰὼβ ἀνοίγει τὸ στόμα αὑτοῦ ματαίως· ἐπισωρεύει λόγους ἐν ἀγνωσίᾳ.