Ἐσθήρ 6

1

Ἐν ἐκείνῃ τῇ νυκτὶ ὁ ὕπνος ἔφυγεν ἀπὸ τοῦ βασιλέως· καὶ προσέταξε νὰ φέρωσι τὸ βιβλίον τῶν ὑπομνημάτων τῶν χρονικῶν· καὶ ἀνεγινώσκοντο ἐνώπιον τοῦ βασιλέως.

2

Καὶ εὑρέθη γεγραμμένον ὅτι ὁ Μαροδοχαῖος ἀπήγγειλε περὶ τοῦ Βιχθὰν καὶ Θερές, δύο ἐκ τῶν εὐνούχων τοῦ βασιλέως, θυρωρῶν, οἵτινες ἐζήτησαν νὰ ἐπιβάλωσι χεῖρα ἐπὶ τὸν βασιλέα Ἀσσουήρην.

3

Καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς, Ποία τιμή καὶ ἀξιοπρέπεια ἔγεινεν εἰς τὸν Μαροδοχαῖον διὰ τοῦτο; Καὶ εἶπον οἱ δοῦλοι τοῦ βασιλέως οἱ ὑπηρετοῦντες αὐτόν, Δὲν ἔγεινεν οὐδὲν εἰς αὐτόν.

4

Καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς, Τίς εἶναι ἐν τῇ αὐλῇ; εἶχε δὲ ἐλθεῖ ὁ Ἀμὰν εἰς τὴν ἐξωτέραν αὐλήν τοῦ βασιλικοῦ οἴκου, διὰ νὰ εἴπῃ πρὸς τὸν βασιλέα νὰ κρεμάσῃ τὸν Μαροδοχαῖον εἰς τὸ ξύλον τὸ ὁποῖον ἡτοίμασε δι᾿ αὐτόν.

5

Καὶ εἶπον πρὸς αὐτὸν οἱ δοῦλοι τοῦ βασιλέως, Ἰδού, ὁ Ἀμὰν ἵσταται ἐν τῇ αὐλῇ. Καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς, Ἄς εἰσέλθῃ.

6

Καὶ ὅτε εἰσῆλθεν ὁ Ἀμάν, εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ βασιλεύς, Τί πρέπει νὰ γείνῃ εἰς τὸν ἄνθρωπον, τὸν ὁποῖον εὐαρεστεῖται ὁ βασιλεὺς νὰ τιμήσῃ; Ὁ δὲ Ἀμὰν ἐστοχάσθη ἐν τῇ καρδίᾳ αὑτοῦ, εἰς ποῖον ἄλλον ὁ βασιλεὺς ἤθελεν εὐαρεστηθῆ νὰ κάμῃ τιμήν, παρὰ εἰς ἐμέ;

7

Ἀπεκρίθη λοιπὸν ὁ Ἀμὰν πρὸς τὸν βασιλέα, Περὶ τοῦ ἀνθρώπου, τὸν ὁποῖον ὁ βασιλεὺς εὐαρεστεῖται νὰ τιμήσῃ,

8

ἄς φέρωσι τὴν βασιλικήν στολήν, τὴν ὁποίαν ὁ βασιλεὺς ἐνδύεται, καὶ τὸν ἵππον ἐπὶ τοῦ ὁποίου ὁ βασιλεὺς ἱππεύει, καὶ νὰ τεθῇ τὸ βασιλικὸν διάδημα ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ·

9

καὶ ἡ στολή αὕτη καὶ ὁ ἵππος ἄς δοθῶσιν εἰς τὴν χεῖρα τινὸς ἐκ τῶν μεγαλητέρων ἀρχόντων τοῦ βασιλέως, διὰ νὰ στολίσῃ τὸν ἄνθρωπον τὸν ὁποῖον ὁ βασιλεὺς εὐαρεστεῖται νὰ τιμήσῃ· καὶ φέρων αὐτὸν ἔφιππον διὰ τῶν ὁδῶν τῆς πόλεως ἄς κηρύττῃ ἔμπροσθεν αὐτοῦ, οὕτω θέλει γίνεσθαι εἰς τὸν ἄνθρωπον, τὸν ὁποῖον ὁ βασιλεὺς εὐαρεστεῖται νὰ τιμήσῃ.

10

Καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς τὸν Ἀμάν, Σπεῦσον, λάβε τὴν στολήν καὶ τὸν ἵππον, ὡς εἶπας, καὶ κάμε οὕτως εἰς τὸν Μαροδοχαῖον τὸν Ἰουδαῖον τὸν καθήμενον ἐν τῇ βασιλικῇ πύλῃ· ἄς μή λείψῃ μηδὲν ἐκ πάντων ὅσα εἶπας.

11

Καὶ ἔλαβεν ὁ Ἀμὰν τὴν στολήν καὶ τὸν ἵππον, καὶ ἐστόλισε τὸν Μαροδοχαῖον καὶ ἔφερεν αὐτὸν ἔφιππον διὰ τῶν ὁδῶν τῆς πόλεως, κηρύττων ἔμπροσθεν αὐτοῦ, οὕτω θέλει γίνεσθαι εἰς τὸν ἄνθρωπον, τὸν ὁποῖον ὁ βασιλεὺς εὐαρεστεῖται νὰ τιμήσῃ.

12

Καὶ ἐπανῆλθεν ὁ Μαροδοχαῖος εἰς τὴν πύλην τοῦ βασιλέως· ὁ δὲ Ἀμὰν ἔσπευσε πρὸς τὸν οἶκον αὑτοῦ περίλυπος καὶ ἔχων τὴν κεφαλήν αὑτοῦ κεκαλυμμένην.

13

Καὶ διηγήθη ὁ Ἀμὰν πρὸς Ζερὲς τὴν γυναῖκα αὑτοῦ καὶ πρὸς πάντας τοὺς φίλους αὑτοῦ πᾶν ὅ, τι συνέβη εἰς αὐτόν. Καὶ εἶπον πρὸς αὐτὸν οἱ σοφοὶ αὐτοῦ καὶ Ζερὲς ἡ γυνή αὐτοῦ, Ἐὰν ὁ Μαροδοχαῖος, ἔμπροσθεν τοῦ ὁποίου ἤρχισας νὰ ἐκπίπτῃς, ἦναι ἐκ τοῦ σπέρματος τῶν Ἰουδαίων, δὲν θέλεις κατισχύσει ἐναντίον αὐτοῦ, ἀλλ᾿ ἐξάπαντος θέλεις πέσει ἔμπροσθεν αὐτοῦ.

14

Ἐνῷ ἐλάλουν ἔτι μετ᾿ αὐτοῦ, ἔφθασαν οἱ εὐνοῦχοι τοῦ βασιλέως καὶ ἔσπευσαν νὰ φέρωσι τὸν Ἀμὰν εἰς τὸ συμπόσιον, τὸ ὁποῖον ἡτοίμασεν ἡ Ἐσθήρ.