2 Παραλειπομένων 9

1

Ἀκούσασα δὲ ἡ βασίλισσα τῆς Σεβὰ τὴν φήμην τοῦ Σολομῶντος, ἦλθεν εἰς Ἱερουσαλήμ, διὰ νὰ δοκιμάσῃ τὸν Σολομῶντα δι᾿ αἰνιγμάτων, ἔχουσα συνοδίαν μεγάλην σφόδρα καὶ καμήλους φορτωμένας ἀρώματα καὶ χρυσὸν ἄφθονον καὶ λίθους πολυτίμους· καί, ὅτε ἦλθε πρὸς τὸν Σολομῶντα, ἐλάλησε μετ᾿ αὐτοῦ περὶ πάντων ὅσα εἶχεν ἐν τῇ καρδίᾳ αὑτῆς.

2

Καὶ ἐξήγησεν εἰς αὐτήν ὁ Σολομὼν πάντα τὰ ἐρωτήματα αὐτῆς· καὶ δὲν ἐστάθη οὐδὲν κεκρυμμένον ἀπὸ τοῦ Σολομῶντος, τὸ ὁποῖον δὲν ἐξήγησεν εἰς αὐτήν.

3

Καὶ ἰδοῦσα ἡ βασίλισσα τῆς Σεβὰ τὴν σοφίαν τοῦ Σολομῶντος καὶ τὸν οἶκον, τὸν ὁποῖον ᾠκοδόμησε,

4

καὶ τὰ φαγητὰ τῆς τραπέζης αὐτοῦ, καὶ τὴν καθεδρίασιν τῶν δούλων αὐτοῦ, καὶ τὴν στάσιν τῶν ὑπουργῶν αὐτοῦ καὶ τὸν ἱματισμὸν αὐτῶν, καὶ τοὺς οἰνοχόους αὐτοῦ καὶ τὸν ἱματισμὸν αὐτῶν, καὶ τὴν ἀνάβασιν αὐτοῦ δι᾿ ἧς ἀνέβαινεν εἰς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου, ἔγεινεν ἔκθαμβος·

5

καὶ εἶπε πρὸς τὸν βασιλέα, Ἀληθής ὁ λόγος, τὸν ὁποῖον ἤκουσα ἐν τῇ γῇ μου, περὶ τῶν ἔργων σου καὶ περὶ τῆς σοφίας σου·

6

ἀλλὰ δὲν ἐπίστευον εἰς τοὺς λόγους αὐτῶν, ἑωσοῦ ἦλθον καὶ εἶδον οἱ ὀφθαλμοὶ μου· καὶ ἰδού, τὸ ἥμισυ τοῦ πλήθους τῆς σοφίας σου δὲν ἀπηγγέλθη πρὸς ἐμέ· σὺ ὑπερβαίνεις τὴν φήμην τὴν ὁποίαν ἤκουσα·

7

μακάριοι οἱ ἄνδρες σου καὶ μακάριοι οἱ δοῦλοί σου οὗτοι, οἱ ἱστάμενοι πάντοτε ἐνώπιόν σου καὶ ἀκούοντες τὴν σοφίαν σου·

8

ἔστω Κύριος ὁ Θεὸς σου εὐλογημένος, ὅστις εὐηρεστήθη εἰς σέ, διὰ νὰ σὲ θέσῃ ἐπὶ τοῦ θρόνου αὑτοῦ, νὰ ἦσαι βασιλεὺς εἰς Κύριον τὸν Θεὸν σου· ἐπειδή ὁ Θεὸς σου ἠγάπησε τὸν Ἰσραήλ, ὥστε νὰ στερεώσῃ αὐτοὺς εἰς τὸν αἰῶνα, διὰ τοῦτο σὲ κατέστησε βασιλέα ἐπ᾿ αὐτούς, διὰ νὰ κάμνῃς κρίσιν καὶ δικαιοσύνην.

9

Καὶ ἔδωκεν εἰς τὸν βασιλέα ἑκατὸν εἴκοσι τάλαντα χρυσίου καὶ ἀρώματα πολλὰ σφόδρα καὶ λίθους πολυτίμους· καὶ δὲν ἐστάθησαν ποτὲ τοιαῦτα ἀρώματα, ὁποῖα ἡ βασίλισσα τῆς Σεβὰ ἔδωκεν εἰς τὸν βασιλέα Σολομῶντα.

10

Καὶ οἱ δοῦλοι δὲ τοῦ Χουρὰμ καὶ οἱ δοῦλοι τοῦ Σολομῶντος, οἵτινες ἔφερον χρυσίον ἀπὸ Ὀφείρ, ἔφερον καὶ ξύλον ἀλγουμεὶμ καὶ λίθους πολυτίμους.

11

Καὶ ἔκαμεν ὁ βασιλεὺς ἐκ τῶν ξύλων ἀλγουμεὶμ ἀναβάσεις εἰς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου καὶ εἰς τὸν οἶκον τοῦ βασιλέως, καὶ κιθάρας καὶ ψαλτήρια διὰ τοὺς μουσικούς· καὶ τοιαῦτα δὲν ἐφάνησαν πρότερον ἐν τῇ γῇ Ἰούδα.

12

Καὶ ἔδωκεν ὁ βασιλεὺς Σολομὼν εἰς τὴν βασίλισσαν τῆς Σεβὰ πάντα ὅσα ἠθέλησεν, ὅσα ἐζήτησε, πλειότερα τῶν ὅσα ἔφερε πρὸς τὸν βασιλέα. Καὶ ἐπέστρεψε καὶ ἀνεχώρησεν εἰς τὴν γῆν αὑτῆς, αὐτή καὶ οἱ δοῦλοι αὐτῆς.

13

Τὸ βάρος δὲ τοῦ χρυσίου, τὸ ὁποῖον ἤρχετο εἰς τὸν Σολομῶντα κατ᾿ ἔτος, ἦτο ἑξακόσια ἑξήκοντα ἕξ τάλαντα χρυσίου,

14

ἐκτὸς τοῦ συναγομένου ἐκ τῶν τελωνῶν καὶ τῶν ἐμπόρων καὶ πάντων τῶν βασιλέων τῆς Ἀραβίας καὶ τῶν σατραπῶν τῆς γῆς, οἵτινες ἔφερον χρυσίον καὶ ἀργύριον πρὸς τὸν Σολομῶντα.

15

Καὶ ἔκαμεν ὁ βασιλεὺς Σολομὼν διακοσίους θυρεοὺς ἐκ χρυσίου σφυρηλάτου· ἑξακόσιοι σίκλοι χρυσίου σφυρηλάτου ἐξωδεύθησαν εἰς ἕκαστον θυρεόν·

16

καὶ τριακοσίας ἀσπίδας ἐκ χρυσίου σφυρηλάτου· τριακόσιοι σίκλοι χρυσίου ἐξωδεύθησαν εἰς ἑκάστην ἀσπίδα. Καὶ ἔθεσεν αὐτὰς ὁ βασιλεὺς ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ δάσους τοῦ Λιβάνου.

17

Ἔκαμεν ἔτι ὁ βασιλεύς, θρόνον μέγαν ἐλεφάντινον καὶ ἐσκέπασεν αὐτὸν μὲ καθαρὸν χρυσίον.

18

εἶχε δὲ ὁ θρόνος ἕξ βαθμίδας καὶ ὑποπόδιον χρυσοῦν, συνδεδεμένα μὲ τὸν θρόνον, καὶ ἀγκῶνας ἐντεῦθεν καὶ ἐντεῦθεν τῆς καθέδρας, καὶ δύο λέοντας ἱσταμένους εἰς τὰ πλάγια τῶν ἀγκώνων·

19

καὶ δώδεκα λέοντες ἵσταντο ἐκεῖ, ἑκατέρωθεν ἐπὶ τῶν ἕξ βαθμίδων. Παρόμοιον δὲν κατεσκευάσθη εἰς οὐδὲν βασίλειον.

20

Καὶ πάντα τὰ σκεύη τοῦ ποτοῦ τοῦ βασιλέως Σολομῶντος ἦσαν ἐκ χρυσίου, καὶ πάντα τὰ σκεύη τοῦ οἴκου τοῦ δάσους τοῦ Λιβάνου ἐκ χρυσίου καθαροῦ· οὐδὲν ἐξ ἀργυρίου· τὸ ἀργύριον ἐλογίζετο εἰς οὐδὲν ἐν ταῖς ἡμέραις τοῦ Σολομῶντος.

21

Διότι εἶχε πλοῖα ὁ βασιλεὺς πορευόμενα εἰς Θαρσεὶς μετὰ τῶν δούλων τοῦ Χουράμ· ἅπαξ κατὰ τριετίαν ἤρχοντο τὰ πλοῖα ἀπὸ Θαρσείς, φέροντα χρυσὸν καὶ ἄργυρον, ὁδόντας ἐλέφαντος καὶ πιθήκους καὶ παγώνια.

22

Καὶ ἐμεγαλύνθη ὁ βασιλεὺς Σολομὼν ὑπὲρ πάντας τοὺς βασιλεῖς τῆς γῆς εἰς πλοῦτον καὶ εἰς σοφίαν.

23

Καὶ πάντες οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς ἐζήτουν τὸ πρόσωπον τοῦ Σολομῶντος, διὰ νὰ ἀκούσωσι τὴν σοφίαν αὐτοῦ, τὴν ὁποίαν ὁ Θεὸς ἔθεσεν εἰς τὴν καρδίαν αὐτοῦ.

24

Καὶ ἔφερον ἕκαστος αὐτῶν τὸ δῶρον αὑτοῦ, σκεύη ἀργυρὰ καὶ σκεύη χρυσὰ καὶ στολάς, πανοπλίας καὶ ἀρώματα, ἵππους καὶ ἡμιόνους, κατ᾿ ἔτος.

25

Καὶ εἶχεν ὁ Σολομὼν τέσσαρας χιλιάδας σταύλους ἵππων καὶ ἁμαξῶν καὶ δώδεκα χιλιάδας ἱππέων, τοὺς ὁποίους ἔθεσεν ὁ βασιλεὺς εἰς τὰς πόλεις τῶν ἁμαξῶν καὶ πλησίον ἑαυτοῦ ἐν Ἱερουσαλήμ.

26

Καὶ ἐβασίλευεν ἐπὶ πάντας τοὺς βασιλεῖς ἀπὸ τοῦ ποταμοῦ ἕως τῆς γῆς τῶν Φιλισταίων καὶ τῶν ὁρίων τῆς Αἰγύπτου.

27

Καὶ κατέστησεν ὁ βασιλεὺς τὸν ἄργυρον ἐν Ἱερουσαλήμ ὡς λίθους, καὶ τὰς κέδρους κατέστησεν ὡς τὰς ἐν τῇ πεδιάδι συκαμίνους, διὰ τὴν ἀφθονίαν.

28

Καὶ ἔφερον πρὸς τὸν Σολομῶντα ἵππους ἐξ Αἰγύπτου καὶ ἐκ πάντων τῶν τόπων.

29

αἱ δὲ λοιπαὶ πράξεις τοῦ Σολομῶντος, αἱ πρῶται καὶ αἱ ἔσχαται, δὲν εἶναι γεγραμμέναι ἐν τῷ βιβλίῳ Νάθαν τοῦ προφήτου καὶ ἐν τῇ προφητείᾳ Ἀχιὰ τοῦ Σηλωνίτου καὶ ἐν τοῖς ὀράμασιν Ἰδδὼ τοῦ βλέποντος, τοῖς γενομένοις ἐναντίον Ἱεροβοὰμ υἱοῦ τοῦ Ναβάτ;

30

Ἐβασίλευσε δὲ ὁ Σολομὼν ἐν Ἱερουσαλήμ, ἐπὶ πάντα τὸν Ἰσραήλ, τεσσαράκοντα ἔτη.

31

Καὶ ἐκοιμήθη ὁ Σολομὼν μετὰ τῶν πατέρων αὑτοῦ· καὶ ἔθαψαν αὐτὸν ἐν τῇ πόλει Δαβὶδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ· ἐβασίλευσε δὲ ἀντ᾿ αὐτοῦ Ῥοβοὰμ ὁ υἱὸς αὐτοῦ.