1 Παραλειπομένων 22

1

Τότε εἶπεν ὁ Δαβίδ, Οὗτος εἶναι ὁ οἶκος Κυρίου τοῦ Θεοῦ, καὶ τοῦτο τὸ θυσιαστήριον τῆς ὁλοκαυτώσεως εἰς τὸν Ἰσραήλ.

2

Καὶ προσέταξεν ὁ Δαβὶδ νὰ συνάξωσι τοὺς ξένους τοὺς ἐν γῇ Ἰσραήλ· καὶ κατέστησε λιθοτόμους διὰ νὰ λατομήσωσι λίθους ξυστούς, πρὸς οἰκοδόμησιν τοῦ οἴκου τοῦ Θεοῦ.

3

Ὁ Δαβὶδ ἡτοίμασε καὶ σίδηρον πολύν, διὰ καρφία τῶν θυρωμάτων τῶν πυλῶν καὶ διὰ τὰς συναρθρώσεις· καὶ χαλκὸν ἄφθονον ἀζύγιστον·

4

καὶ ξύλα κέδρινα ἀναρίθμητα· διότι οἱ Σιδώνιοι καὶ οἱ Τύριοι ἔφερον πρὸς τὸν Δαβὶδ ἄφθονα κέδρινα ξύλα.

5

Καὶ εἶπεν ὁ Δαβίδ, Σολομὼν ὁ υἱὸς μου εἶναι νέος καὶ ἁπαλός· ὁ δὲ οἶκος ὅστις μέλλει νὰ οἰκοδομηθῇ εἰς τὸν Κύριον πρέπει νὰ ἦναι εἰς ἄκρον μεγαλοπρεπής, ὀνομαστὸς καὶ ἔνδοξος καθ᾿ ὅλην τὴν οἰκουμένην· θέλω λοιπὸν κάμει ἑτοιμασίαν δι᾿ αὐτόν. Καὶ ἔκαμεν ὁ Δαβὶδ ἄφθονον ἑτοιμασίαν πρὸ τοῦ θανάτου αὑτοῦ.

6

Τότε ἐκάλεσε Σολομῶντα τὸν υἱὸν αὑτοῦ καὶ προσέταξεν εἰς αὐτὸν νὰ οἰκοδομήσῃ οἶκον εἰς Κύριον τὸν Θεὸν τοῦ Ἰσραήλ.

7

Καὶ εἶπεν ὁ Δαβὶδ πρὸς τὸν Σολομῶντα, Υἱὲ μου, ἐγὼ μὲν ἐπεθύμησα ἐν τῇ καρδίᾳ μου νὰ οἰκοδομήσω οἶκον εἰς τὸ ὄνομα Κυρίου τοῦ Θεοῦ μου·

8

πλήν ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων, Αἷμα πολὺ ἔχυσας καὶ πολέμους μεγάλους ἔκαμες· δὲν θέλεις οἰκοδομήσει οἶκον εἰς τὸ ὄνομά μου, διότι αἵματα πολλὰ ἔχυσας ἐπὶ τῆς γῆς ἐνώπιόν μου·

9

ἰδού, θέλει γεννηθῆ εἰς σὲ υἱός, ὅστις θέλει εἶσθαι ἀνήρ ἀναπαύσεως· καὶ θέλω ἀναπαύσει αὐτὸν ἀπὸ πάντων τῶν ἐχθρῶν αὐτοῦ κύκλῳ· διότι Σολομὼν θέλει εἶσθαι τὸ ὄνομα αὐτοῦ, καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτοῦ θέλω δώσει εἰρήνην καὶ ἡσυχίαν εἰς τὸν Ἰσραήλ·

10

οὗτος θέλει οἰκοδομήσει οἶκον εἰς τὸ ὄνομά μου· καὶ οὗτος θέλει εἶσθαι εἰς ἐμὲ υἱός, καὶ ἐγὼ πατήρ εἰς αὐτόν· καὶ θέλω στερεώσει τὸν θρόνον τῆς βασιλείας αὐτοῦ ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ ἕως αἰῶνος.

11

Τώρα, υἱὲ μου, ὁ Κύριος ἔστω μετὰ σοῦ· καὶ εὐοδοῦ καὶ οἰκοδόμησον τὸν οἶκον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, καθὼς ἐλάλησε περὶ σοῦ.

12

Μόνον ὁ Κύριος νὰ σοὶ δώσῃ σοφίαν καὶ σύνεσιν καὶ νὰ σὲ καταστήσῃ ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ, διὰ νὰ φυλάττῃς τὸν νόμον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου.

13

Τότε θέλεις εὐοδωθῆ, ἐὰν προσέχῃς νὰ ἐκπληροῖς τὰ διατάγματα καὶ τὰς κρίσεις, τὰς ὁποίας ὁ Κύριος προσέταξεν εἰς τὸν Μωϋσῆν περὶ τοῦ Ἰσραήλ· ἐνδυναμοῦ καὶ ἀνδρίζου· μή φοβοῦ καὶ μή πτοηθῇς.

14

Καὶ ἰδού, ἐγὼ κατὰ τὴν πτωχείαν μου ἡτοίμασα διὰ τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου ἑκατὸν χιλιάδας ταλάντων χρυσίου καὶ χιλίας χιλιάδας ταλάντων ἀργυρίου· χαλκὸν δὲ καὶ σίδηρον ἀζύγιστον, διότι εἶναι ἄφθονος· ἡτοίμασα δὲ καὶ ξύλα καὶ λίθους· καὶ σὺ πρόσθες εἰς ταῦτα.

15

Ἔχεις δὲ ἐργάτας εἰς πλῆθος, λιθοτόμους καὶ κτίστας καὶ ξυλουργούς, καὶ παντὸς εἴδους σοφοὺς εἰς πᾶν ἔργον.

16

Τοῦ χρυσοῦ, τοῦ ἀργύρου καὶ τοῦ χαλκοῦ καὶ τοῦ σιδήρου ἀριθμὸς δὲν εἶναι. Σηκώθητι καὶ κάμνε· καὶ ὁ Κύριος ἔστω μετὰ σοῦ.

17

Ὁ Δαβὶδ προσέταξεν ἔτι εἰς πάντας τοὺς ἄρχοντας τοῦ Ἰσραήλ νὰ βοηθήσωσι τὸν Σολομῶντα τὸν υἱὸν αὐτοῦ, λέγων,

18

Δὲν εἶναι μὲ σᾶς Κύριος ὁ Θεὸς σας καὶ ἔδωκεν εἰς ἐσᾶς ἀνάπαυσιν πανταχόθεν; διότι παρέδωκεν εἰς τὴν χεῖρά μου τοὺς κατοικοῦντας τὴν γῆν· καὶ ἡ γῆ ὑπετάχθη ἔμπροσθεν τοῦ Κυρίου καὶ ἔμπροσθεν τοῦ λαοῦ αὐτοῦ.

19

Δότε λοιπὸν τὴν καρδίαν σας καὶ τὴν ψυχήν σας εἰς τὸ νὰ ζητῆτε Κύριον τὸν Θεὸν σας· καὶ σηκώθητε καὶ οἰκοδομήσατε τὸ ἁγιαστήριον Κυρίου τοῦ Θεοῦ, διὰ νὰ φέρητε τὴν κιβωτὸν τῆς διαθήκης τοῦ Κυρίου καὶ τὰ ἅγια σκεύη τοῦ Θεοῦ εἰς τὸν οἶκον, ὅστις μέλλει νὰ οἰκοδομηθῇ ἐπὶ τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου.