1 Παραλειπομένων 16

1

Καὶ ἔφεραν τὴν κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ καὶ ἔθεσαν αὐτήν ἐν τῷ μέσῳ τῆς σκηνῆς, τὴν ὁποίαν ἔστησε δι᾿ αὐτήν ὁ Δαβίδ· καὶ προσέφεραν ὁλοκαυτώματα καὶ εἰρηνικὰς προσφορὰς ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ.

2

Καὶ ἀφοῦ ἐτελείωσεν ὁ Δαβὶδ προσφέρων τὰ ὁλοκαυτώματα καὶ τὰς εἰρηνικὰς προσφοράς, εὐλόγησε τὸν λαὸν ἐν ὀνόματι Κυρίου.

3

Καὶ διεμοίρασεν εἰς πάντα ἄνθρωπον ἐκ τοῦ Ἰσραήλ, ἀπὸ ἀνδρὸς ἕως γυναικός, εἰς ἕκαστον ἕν ψωμίον καὶ ἕν τμῆμα κρέατος καὶ μίαν φιάλην οἴνου.

4

Καὶ διώρισεν ἐκ τῶν Λευϊτῶν διὰ νὰ λειτουργῶσιν ἔμπροσθεν τῆς κιβωτοῦ τοῦ Κυρίου, καὶ νὰ μνημονεύωσι καὶ νὰ εὐχαριστῶσι καὶ νὰ ὑμνῶσι Κύριον τὸν Θεὸν τοῦ Ἰσραήλ·

5

τὸν Ἀσὰφ πρῶτον, καὶ δεύτερον αὐτοῦ τὸν Ζαχαρίαν, ἔπειτα τὸν Ἰεϊήλ καὶ Σεμιραμὼθ καὶ Ἰεχιήλ καὶ Ματταθίαν καὶ Ἐλιὰβ καὶ Βεναΐαν καὶ Ὠβήδ-ἐδώμ· καὶ ὁ μὲν Ἰεϊήλ ἤχει ἐν ψαλτηρίοις καὶ κιθάραις, ὁ δὲ Ἀσὰφ ἐν κυμβάλοις·

6

ὁ Βεναΐας δὲ καὶ ὁ Ἰααζιήλ, οἱ ἱερεῖς, ἐν σάλπιγξι πάντοτε ἔμπροσθεν τῆς κιβωτοῦ τῆς διαθήκης τοῦ Θεοῦ.

7

Τότε πρῶτον τὴν ἡμέραν ἐκείνην παρέδωκεν ὁ Δαβὶδ εἰς τὴν χεῖρα τοῦ Ἀσὰφ καὶ τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ τὸν ψαλμὸν τοῦτον, διὰ νὰ δοξολογήσῃ τὸν Κύριον·

8

Δοξολογεῖτε τὸν Κύριον· ἐπικαλεῖσθε τὸ ὄνομα αὐτοῦ· κάμετε γνωστὰ εἰς τὰ ἔθνη τὰ ἔργα αὐτοῦ.

9

Ψάλλετε εἰς αὐτόν· ψαλμῳδεῖτε εἰς αὐτόν· λαλεῖτε περὶ πάντων τῶν θαυμασίων αὐτοῦ.

10

Καυχᾶσθε εἰς τὸ ἅγιον αὐτοῦ ὄνομα· ἄς εὐφραίνηται ἡ καρδία τῶν ἐκζητούντων τὸν Κύριον.

11

Ζητεῖτε τὸν Κύριον καὶ τὴν δύναμιν αὐτοῦ· ἐκζητεῖτε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ διαπαντός.

12

Μνημονεύετε τῶν θαυμασίων αὐτοῦ τὰ ὁποῖα ἔκαμε, τῶν τεραστίων αὐτοῦ καὶ τῶν κρίσεων τοῦ στόματος αὐτοῦ,

13

Σπέρμα Ἰσραήλ τοῦ δούλου αὐτοῦ, υἱοὶ Ἰακώβ, οἱ ἐκλεκτοὶ αὐτοῦ.

14

Αὐτὸς εἶναι Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν· ἐν πάσῃ τῇ γῇ εἶναι αἱ κρίσεις αὐτοῦ.

15

Μνημονεύετε πάντοτε τῆς διαθήκης αὐτοῦ, τοῦ λόγου τὸν ὁποῖον προσέταξεν εἰς χιλίας γενεάς·

16

τῆς διαθήκης τὴν ὁποίαν ἔκαμε πρὸς τὸν Ἀβραάμ, καὶ τὸν ὅρκον αὐτοῦ πρὸς τὸν Ἰσαάκ·

17

Καὶ ἐβεβαίωσεν αὐτὸν πρὸς τὸν Ἰακὼβ διὰ νόμον, πρὸς τὸν Ἰσραήλ διὰ διαθήκην αἰώνιον.

18

Λέγων, εἰς σὲ θέλω δώσει τὴν γῆν Χαναάν, μερίδα τῆς κληρονομίας σας.

19

Ἐνῷ σεῖς ἦσθε ὀλιγοστοὶ τὸν ἀριθμόν, ὀλίγοι καὶ πάροικοι ἐν αὐτῇ,

20

καὶ διήρχοντο ἀπὸ ἔθνους εἰς ἔθνος καὶ ἀπὸ βασιλείου εἰς ἄλλον λαόν,

21

δὲν ἀφῆκεν ἄνθρωπον νὰ ἀδικήσῃ αὐτούς· μάλιστα ὑπὲρ αὐτῶν ἤλεγξε βασιλεῖς,

22

λέγων, Μή ἐγγίσητε τοὺς κεχρισμένους μου, καὶ μή κακοποιήσητε τοὺς προφήτας μου.

23

Ψάλλετε εἰς τὸν Κύριον, πᾶσα ἡ γῆ· κηρύττετε ἀπὸ ἡμέρας εἰς ἡμέραν τὴν σωτηρίαν αὐτοῦ.

24

Ἀναγγείλατε εἰς τὰ ἔθνη τὴν δόξαν αὐτοῦ, εἰς πάντας τοὺς λαοὺς τὰ θαυμάσια αὐτοῦ.

25

Διότι μέγας εἶναι ὁ Κύριος καὶ ἀξιμνητος σφόδρα, καὶ εἶναι φοβερὸς ὑπὲρ πάντας τοὺς θεούς.

26

Διότι πάντες οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν εἶναι εἴδωλα· ὁ δὲ Κύριος τοὺς οὐρανοὺς ἐποίησε.

27

Δόξα καὶ μεγαλοπρέπεια εἶναι ἐνώπιον αὐτοῦ· ἰσχὺς καὶ ἀγαλλίασις ἐν τῷ τόπῳ αὐτοῦ.

28

Ἀπόδοτε εἰς τὸν Κύριον, πατριαὶ τῶν λαῶν, ἀπόδοτε εἰς τὸν Κύριον δόξαν καὶ κράτος.

29

Ἀπόδοτε εἰς τὸν Κύριον τὴν δόξαν τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ· λάβετε προσφορὰς καὶ ἔλθετε ἐνώπιον αὐτοῦ· προσκυνήσατε τὸν Κύριον ἐν τῷ μεγαλοπρεπεῖ ἁγιαστηρίῳ αὐτοῦ.

30

Φοβεῖσθε ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ, πᾶσα ἡ γῆ· ἡ οἰκουμένη θέλει βεβαίως εἶσθαι ἐστερεωμένη, δὲν θέλει σαλευθῆ.

31

Ἄς εὐφραίνωνται οἱ οὐρανοί, καὶ ἄς ἀγάλλεται ἡ γῆ· καὶ ἄς λέγωσι μεταξὺ τῶν ἐθνῶν, Ὁ Κύριος βασιλεύει.

32

Ἄς ἠχῇ ἡ θάλασσα καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς· ἄς χαίρωσιν αἱ πεδιάδες καὶ πάντα τὰ ἐν αὐταῖς.

33

Τότε θέλουσιν ἀγάλλεσθαι τὰ δένδρα τοῦ δάσους ἐν τῇ παρουσίᾳ τοῦ Κυρίου· διότι ἔρχεται διὰ νὰ κρίνῃ τὴν γῆν.

34

Δοξολογεῖτε τὸν Κύριον· διότι εἶναι ἀγαθός· διότι τὸ ἔλεος αὐτοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα.

35

Καὶ εἴπατε, Σῶσον ἡμᾶς, Θεὲ τῆς σωτηρίας ἡμῶν, καὶ συνάγαγε ἡμᾶς καὶ ἐλευθέρωσον ἡμᾶς ἐκ τῶν ἐθνῶν, διὰ νὰ δοξολογῶμεν τὸ ὄνομά σου τὸ ἅγιον, καὶ νὰ καυχώμεθα εἰς τὴν αἴνεσίν σου.

36

Εὐλογητὸς Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ ἀπ᾿ αἰῶνος καὶ ἕως αἰῶνος. Καὶ πᾶς ὁ λαὸς εἶπεν, Ἀμήν, καὶ •νεσε τὸν Κύριον.

37

Τότε ἀφῆκεν ἐκεῖ ἔμπροσθεν τῆς κιβωτοῦ τῆς διαθήκης τοῦ Κυρίου τὸν Ἀσὰφ καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ, διὰ νὰ λειτουργῶσιν ἔμπροσθεν τῆς κιβωτοῦ πάντοτε, κατὰ τὸ ἀπαιτούμενον ἑκάστης ἡμέρας·

38

καὶ τὸν Ὠβήβ-ἐδὼμ καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ, ἑξήκοντα ὀκτὼ· καὶ τὸν Ὠβήδ-ἐδὼμ τὸν υἱὸν τοῦ Ἰεδουθούν, καὶ τὸν Ὡσά, διὰ πυλωρούς·

39

καὶ τὸν Σαδὼκ τὸν ἱερέα καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ τοὺς ἱερεῖς, ἔμπροσθεν τῆς σκηνῆς τοῦ Κυρίου ἐν τῷ ὑψηλῷ τόπῳ τῷ ἐν Γαβαών,

40

διὰ νὰ προσφέρωσιν ὁλοκαυτώματα πρὸς τὸν Κύριον ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων πάντοτε πρωΐ καὶ ἑσπέρας, καὶ νὰ κάμνωσι κατὰ πάντα τὰ γεγραμμένα ἐν τῷ νόμῳ τοῦ Κυρίου, τὸν ὁποῖον προσέταξεν εἰς τὸν Ἰσραήλ·

41

καὶ μετ᾿ αὐτῶν τὸν Αἰμὰν καὶ Ἰεδουθοὺν καὶ τοὺς λοιποὺς τοὺς ἐκλελεγμένους, οἵτινες διωρίσθησαν κατ᾿ ὄνομα, διὰ νὰ δοξολογῶσι τὸν Κύριον, διότι τὸ ἔλεος αὐτοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα·

42

καὶ μετ᾿ αὐτῶν τὸν Αἰμὰν καὶ Ἰεδουθούν, μὲ σάλπιγγας καὶ κύμβαλα, διὰ ἐκείνους οἵτινες ἔπρεπε νὰ ἠχῶσι, καὶ μὲ ὄργανα μουσικὰ τοῦ Θεοῦ. Οἱ δὲ υἱοὶ τοῦ Ἰεδουθοὺν ἦσαν πυλωροί.

43

Καὶ ἀπῆλθε πᾶς ὁ λαός, ἕκαστος εἰς τὴν οἰκίαν αὑτοῦ· καὶ ἐπέστρεψεν ὁ Δαβίδ, διὰ νὰ εὐλογήσῃ τὸν οἶκον αὑτοῦ.