4 Βασιλειῶν 7

1

Εἶπε δὲ ὁ Ἐλισσαιέ, Ἀκούσατε τὸν λόγον τοῦ Κυρίου· Οὕτω λέγει Κύριος· Αὔριον, περὶ τὴν ὥραν ταύτην, ἕν μέτρον σεμιδάλεως θέλει πωληθῆ δι᾿ ἕνα σίκλον καὶ δύο μέτρα κριθῆς δι᾿ ἕνα σίκλον, ἐν τῇ πύλῃ τῆς Σαμαρείας.

2

Καὶ ἀπεκρίθη πρὸς τὸν ἄνθρωπον τοῦ Θεοῦ ὁ ἄρχων, ἐπὶ τοῦ ὁποίου τὴν χεῖρα ἐστηρίζετο ὁ βασιλεύς, καὶ εἶπε, Καὶ ἐὰν ὁ Κύριος ἤθελε κάμει παράθυρα εἰς τὸν οὐρανόν, ἠδύνατο τὸ πρᾶγμα τοῦτο νὰ γείνῃ; Ὁ δὲ εἶπεν, Ἰδού, θέλεις ἰδεῖ μὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς σου, δὲν θέλεις ὅμως φάγει ἐξ αὐτοῦ.

3

Ἦσαν δὲ τέσσαρες ἄνδρες λεπροὶ ἐν τῇ εἰσόδῳ τῆς πύλης· καὶ εἶπον ὁ εἷς πρὸς τὸν ἄλλον, Διὰ τί ἡμεῖς καθήμεθα ἐδὼ ἑωσοῦ ἀποθάνωμεν;

4

ἐὰν εἴπωμεν, νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν πόλιν, ἡ πεῖνα εἶναι ἐν τῇ πόλει, καὶ θέλομεν ἀποθάνει ἐκεῖ· ἐὰν δὲ καθήμεθα ἐδώ, πάλιν θέλομεν ἀποθάνει· τώρα λοιπὸν ἔλθετε, καὶ ἄς πέσωμεν εἰς τὸ στρατόπεδον τῶν Συρίων· ἐὰν ἀφήσωσιν ἡμᾶς ζῶντας, θέλομεν ζήσει. καὶ ἐὰν θανατώσωσιν ἡμᾶς, θέλομεν ἀποθάνει.

5

Καὶ ἐσηκώθησαν ὅτε ἐσκόταζε, διὰ νὰ εἰσέλθωσιν εἰς τὸ στρατόπεδον τῶν Συρίων· καὶ ὅτε ἦλθον ἕως τοῦ ἄκρου τοῦ στρατοπέδου τῆς Συρίας, ἰδού, δὲν ἦτο ἄνθρωπος ἐκεῖ.

6

Διότι ὁ Κύριος εἶχε κάμει νὰ ἀκουσθῇ ἐν τῷ στρατοπέδῳ τῶν Συρίων κρότος ἁμαξῶν καὶ κρότος ἵππων, κρότος μεγάλου στρατεύματος· καὶ εἶπον πρὸς ἀλλήλους, Ἰδού, ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ ἐμίσθωσεν ἐναντίον ἡμῶν τοὺς βασιλεῖς τῶν Χετταίων καὶ τοὺς βασιλεῖς τῶν Αἰγυπτίων, διὰ νὰ ἔλθωσιν ἐφ᾿ ἡμᾶς.

7

Ὅθεν σηκωθέντες ἔφυγον ἐν τῷ σκότει, καὶ ἐγκατέλιπον τὰς σκηνὰς αὑτῶν καὶ τοὺς ἵππους αὑτῶν καὶ τοὺς ὄνους αὑτῶν, τὸ στρατόπεδον ὅπως ἦτο, καὶ ἔφυγον διὰ τὴν ζωήν αὑτῶν.

8

Καὶ ὅτε οἱ λεπροὶ οὗτοι ἦλθον ἕως τοῦ ἄκρου τοῦ στρατοπέδου, εἰσῆλθον εἰς μίαν σκηνήν καὶ ἔφαγον καὶ ἔπιον, καὶ λαβόντες ἐκεῖθεν ἀργύριον καὶ χρυσίον καὶ ἱμάτια, ὑπῆγαν καὶ ἔκρυψαν αὐτά· ἐπιστρέψαντες δὲ εἰσῆλθον εἰς ἄλλην σκηνήν, καὶ ἔλαβον ἄλλα ἐκεῖθεν καὶ ὑπῆγαν καὶ ἔκρυψαν καὶ ταῦτα.

9

Τότε εἶπον πρὸς ἀλλήλους, Ἡμεῖς δὲν κάμνομεν καλά· ἡ ἡμέρα αὕτη εἶναι ἡμέρα ἀγαθῶν ἀγγελιῶν, καὶ ἄν ἡμεῖς σιωπῶμεν καὶ περιμένωμεν μέχρι τοῦ φωτὸς τῆς αὐγῆς, συμφορὰ τις θέλει ἐπέλθει ἐφ᾿ ἡμᾶς· ἔλθετε λοιπόν, καὶ ἄς ὑπάγωμεν νὰ ἀναγγείλωμεν ταῦτα εἰς τὸν οἶκον τοῦ βασιλέως.

10

Ἦλθον λοιπὸν καὶ ἐβόησαν πρὸς τοὺς θυρωροὺς τῆς πόλεως· καὶ ἀνήγγειλαν πρὸς αὐτούς, λέγοντες, Ἤλθομεν εἰς τὸ στρατόπεδον τῶν Συρίων, καὶ ἰδού, δὲν ἦτο ἐκεῖ ἄνθρωπος οὐδὲ φωνή ἀνθρώπου, εἰμή ἵπποι δεδεμένοι καὶ ὄνοι δεδεμένοι καὶ σκηναὶ καθὼς εὑρίσκοντο.

11

Καὶ ἐβόησαν οἱ θυρωροὶ καὶ ἀνήγγειλαν τοῦτο ἔνδον εἰς τὸν οἶκον τοῦ βασιλέως.

12

Καὶ σηκωθεὶς ὁ βασιλεὺς τὴν νύκτα, εἶπε πρὸς τοὺς δούλους αὑτοῦ, Τώρα θέλω φανερώσει πρὸς ἐσᾶς τί ἔκαμον οἱ Σύριοι εἰς ἡμᾶς· ἐγνώρισαν ὅτι εἴμεθα πεινασμένοι καὶ ἐξῆλθον ἐκ τοῦ στρατοπέδου, διὰ νὰ κρυφθῶσιν ἐν τοῖς ἀγροῖς, λέγοντες, Ὅταν ἐξέλθωσιν ἐκ τῆς πόλεως, θέλομεν συλλάβει αὐτοὺς ζῶντας, καὶ εἰς τὴν πόλιν θέλομεν εἰσέλθει.

13

Ἀποκριθεὶς δὲ εἷς ἐκ τῶν δούλων αὐτοῦ εἶπεν, Ἄς λάβωσι, παρακαλῶ, πέντε ἐκ τῶν ὑπολειπομένων ἵππων, οἵτινες ἀπέμειναν ἐν τῇ πόλει, καὶ ἄς ἀποστείλωμεν διὰ νὰ ἴδωμεν.

14

Ἔλαβον λοιπὸν δύο ζεύγη ἵππων καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς ὀπίσω τοῦ στρατοπέδου τῶν Συρίων, λέγων, Ὑπάγετε καὶ ἰδέτε.

15

Καὶ ὑπῆγαν ὀπίσω αὐτῶν ἕως τοῦ Ἰορδάνου· καὶ ἰδού, πᾶσα ἡ ὁδὸς πλήρης ἱματίων καὶ σκευῶν, τὰ ὁποῖα οἱ Σύριοι εἶχον ῥίψει ἐκ τῆς βίας αὑτῶν. Καὶ ἐπιστρέψαντες οἱ μηνυταὶ ἀνήγγειλαν τοῦτο πρὸς τὸν βασιλέα.

16

Καὶ ἐξῆλθεν ὁ λαός, καὶ ἥρπασαν τὸ στρατόπεδον τῶν Συρίων. Καὶ ἐπωλήθη ἕν μέτρον σεμιδάλεως δι᾿ ἕνα σίκλον καὶ δύο μέτρα κριθῆς δι᾿ ἕνα σίκλον, κατὰ τὸν λόγον τοῦ Κυρίου.

17

Καὶ κατέστησεν ὁ βασιλεὺς ἐπὶ τῆς πύλης τὸν ἄρχοντα, ἐπὶ τοῦ ὁποίου τὴν χεῖρα ἐστηρίζετο· καὶ κατεπάτησεν ὁ λαὸς αὐτὸν ἐν τῇ πύλῃ, καὶ ἀπέθανε· καθὼς ἐλάλησεν ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ, ὅστις ἐλάλησεν ὅτε ὁ βασιλεὺς κατέβη πρὸς αὐτόν.

18

Καί, καθὼς ἐλάλησεν ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ πρὸς τὸν βασιλέα, λέγων, Δύο μέτρα κριθῆς δι᾿ ἕνα σίκλον καὶ ἕν μέτρον σεμιδάλεως δι᾿ ἕνα σίκλον θέλουσιν εἶσθαι αὔριον, περὶ τὴν ὥραν ταύτην, ἐν τῇ πύλῃ τῆς Σαμαρείας,

19

ὁ δὲ ἄρχων ἀπεκρίθη πρὸς τὸν ἄνθρωπον τοῦ Θεοῦ καὶ εἶπε, Καὶ ἄν τώρα ὁ Κύριος ἤθελε κάμει παράθυρα εἰς τὸν οὐρανόν, ἠδύνατο τοιοῦτον πρᾶγμα νὰ γείνῃ; καὶ ἐκεῖνος εἶπεν, Ἰδού, θέλεις ἰδεῖ τοῦτο μὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς σου· ἀλλὰ δὲν θέλεις φάγει ἐξ αὐτοῦ,

20

οὕτω καὶ ἔγεινεν εἰς αὐτόν· διότι ὁ λαὸς κατεπάτησεν αὐτὸν ἐν τῇ πύλῃ, καὶ ἀπέθανε.