4 Βασιλειῶν 12

1

Ἐν τῷ ἑβδόμῳ ἔτει τοῦ Ἰηοῦ ἐβασίλευσεν ὁ Ἰωάς· καὶ ἐβασίλευσε τεσσαράκοντα ἔτη ἐν Ἱερουσαλήμ· τὸ δὲ ὄνομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ ἦτο Σιβιὰ ἐκ Βήρ-σαβεέ.

2

Καὶ ἔπραττεν ὁ Ἰωὰς τὸ εὐθὲς ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, κατὰ πάσας τὰς ἡμέρας αὑτοῦ καθ᾿ ἄς ὡδήγει αὐτὸν Ἰωδαὲ ὁ ἱερεύς.

3

Οἱ ὑψηλοὶ ὅμως τόποι δὲν ἀφῃρέθησαν· ὁ λαὸς ἐθυσίαζεν ἔτι καὶ ἐθυμίαζεν ἐν τοῖς ὑψηλοῖς τόποις.

4

Καὶ εἶπεν ὁ Ἰωὰς πρὸς τοὺς ἱερεῖς, Πᾶν τὸ ἀργύριον τῶν ἀφιερωμάτων τὸ εἰσφερόμενον εἰς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου, τὸ ἀργύριον ἑκάστου διερχομένου εἰς τοὺς ἀπαριθμουμένους, τὸ ἀργύριον ἑκάστου κατὰ τὴν ἐκτίμησιν αὐτοῦ, πᾶν τὸ ἀργύριον τὸ ὁποῖον ἤθελεν ἐλθεῖ εἰς τὴν καρδίαν τινὸς νὰ προσφέρῃ εἰς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου,

5

οἱ ἱερεῖς ἄς λαμβάνωσιν αὐτὸ εἰς ἑαυτούς, ἕκαστος παρὰ τοῦ γνωστοῦ αὑτοῦ· καὶ ἄς ἐπισκευάζωσι τὰ χαλάσματα τοῦ οἴκου, πανταχοῦ ὅπου εὑρεθῇ χάλασμα.

6

Πλήν ἐν τῷ εἰκοστῷ τρίτῳ ἔτει τοῦ βασιλέως Ἰωὰς οἱ ἱερεῖς δὲν εἶχον ἐπισκευάσει τὰ χαλάσματα τοῦ οἴκου.

7

Ὅθεν ἐκάλεσεν ὁ βασιλεὺς Ἰωὰς τὸν Ἰωδαὲ τὸν ἱερέα καὶ τοὺς ἱερεῖς καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Διὰ τί δὲν ἐπεσκευάσατε τὰ χαλάσματα τοῦ οἴκου; τώρα λοιπὸν μή λαμβάνετε πλέον ἀργύριον παρὰ τῶν γνωστῶν σας, ἀλλὰ δίδετε αὐτὸ διὰ τὰ χαλάσματα τοῦ οἴκου.

8

Καὶ ἔστερξαν οἱ ἱερεῖς νὰ μή λαμβάνωσι πλέον ἀργύριον παρὰ τοῦ λαοῦ καὶ νὰ μή ἐπισκευάζωσι τὰ χαλάσματα τοῦ οἴκου.

9

Καὶ ἔλαβεν Ἰωδαὲ ὁ ἱερεὺς ἕν κιβώτιον καὶ ἤνοιξε τρύπαν ἐπὶ τοῦ σκεπάσματος αὐτοῦ, καὶ ἔθεσεν αὐτὸ πλησίον τοῦ θυσιαστηρίου, εἰς τὰ δεξιὰ τῆς εἰσόδου τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου· καὶ οἱ ἱερεῖς, οἱ φυλάττοντες τὴν θύραν, ἔβαλλον εἰς αὐτὸ πᾶν τὸ ἀργύριον, τὸ εἰσφερόμενον εἰς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου.

10

Καὶ ὅτε ἔβλεπον ὅτι ἦτο πολὺ τὸ ἀργύριον τὸ ἐν τῷ κιβωτίῳ, ὁ γραμματεύς τοῦ βασιλέως καὶ ὁ ἱερεὺς ὁ μέγας ἀνέβαινον καὶ ἔδενον εἰς σακκία καὶ ἐμέτρουν τὸ ἀργύριον τὸ εὑρεθὲν ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου.

11

Καὶ ἔδιδον τὸ ἀργύριον τὸ μετρηθὲν εἰς τὰς χεῖρας ἐκείνων οἵτινες ἔκαμνον τὸ ἔργον, οἵτινες εἶχον τὴν ἐπιστασίαν τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου· οἱ δὲ ἐξώδευον αὐτὸ εἰς τοὺς ξυλουργοὺς καὶ οἰκοδόμους, τοὺς δουλεύοντας ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου,

12

καὶ εἰς τοὺς κτίστας καὶ εἰς τοὺς λιθοτόμους, διὰ νὰ ἀγοράζωσι ξύλα καὶ λίθους λατομητούς, ὥστε νὰ ἐπισκευάζωσι τὰ χαλάσματα τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου, καὶ διὰ πάντα ὅσα ἐχρειάζοντο διὰ τὴν ἐπισκευήν τοῦ οἴκου.

13

Πλήν ἐκ τοῦ ἀργυρίου τοῦ εἰσφερομένου εἰς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου δὲν κατεσκευάσθησαν διὰ τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου φιάλαι ἀργυραί, λυχνοψάλιδα, λεκάναι, σάλπιγγες, οὐδὲν σκεῦος χρυσοῦν ἤ σκεῦος ἀργυροῦν·

14

ἀλλ᾿ ἔδιδον αὐτό εἰς τοὺς ἐργάτας, καὶ ἐπεσκεύαζον μὲ αὐτό τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου.

15

Καὶ δὲν ἐζήτουν λογαριασμὸν παρὰ τῶν ἀνθρώπων, εἰς τοὺς ὁποίους ἔδιδον τὸ ἀργύριον διὰ νὰ μοιρασθῇ εἰς τοὺς ἐργάτας· διότι εἰργάζοντο ἐν πίστει.

16

Τὸ ἀργύριον τὸ περὶ ἀνομίας καὶ τὸ ἀργύριον τὸ περὶ ἁμαρτίας δὲν ἐφέροντο εἰς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου· ταῦτα ἦσαν τῶν ἱερέων.

17

Τότε ἀνέβη Ἀζαήλ ὁ βασιλεὺς τῆς Συρίας καὶ ἐπολέμησεν ἐναντίον τῆς Γάθ, καὶ ἐκυρίευσεν αὐτήν· ἔπειτα ἔστησεν ὁ Ἀζαήλ τὸ πρόσωπον αὑτοῦ διὰ νὰ ἀναβῇ ἐναντίον τῆς Ἱερουσαλήμ.

18

Καὶ ἔλαβεν ὁ Ἰωὰς βασιλεὺς τοῦ Ἰούδα πάντα τὰ ἀφιερώματα ὅσα Ἰωσαφὰτ καὶ Ἰωρὰμ καὶ Ὀχοζίας, οἱ πατέρες αὐτοῦ, βασιλεῖς τοῦ Ἰούδα, εἶχον ἀφιερώσει, καὶ τὰ ἴδια αὑτοῦ ἀφιερώματα καὶ πᾶν τὸ χρυσίον τὸ εὑρεθὲν ἐν τοῖς θησαυροῖς τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου καὶ τοῦ οἴκου τοῦ βασιλέως, καὶ ἔστειλεν αὐτὰ πρὸς τὸν Ἀζαήλ βασιλέα τῆς Συρίας· καὶ ἀνεχώρησεν ἀπὸ τῆς Ἱερουσαλήμ.

19

Αἱ δὲ λοιπαὶ πράξεις τοῦ Ἰωὰς καὶ πάντα ὅσα ἔπραξε, δὲν εἶναι γεγραμμένα ἐν τῷ βιβλίῳ τῶν χρονικῶν τῶν βασιλέων τοῦ Ἰούδα;

20

Καὶ σηκωθέντες οἱ δοῦλοι αὐτοῦ, ἔκαμον συνωμοσίαν καὶ ἐπάταξαν τὸν Ἰωὰς ἐν τῷ οἴκῳ Μιλλώ, ἐν τῇ καταβάσει Σιλλά.

21

Διότι Ἰωζαχὰρ ὁ υἱὸς τοῦ Σιμεὰθ καὶ Ἰωζαβὰδ ὁ υἱὸς τοῦ Σωμήρ, οἱ δοῦλοι αὐτοῦ, ἐπάταξαν αὐτόν, καὶ ἀπέθανε· καὶ ἔθαψαν αὐτὸν μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ ἐν τῇ πόλει Δαβίδ· ἐβασίλευσε δὲ ἀντ᾿ αὐτοῦ Ἀμασίας ὁ υἱὸς αὐτοῦ.