4 Βασιλειῶν 1

1

Μετὰ δὲ τὸν θάνατον τοῦ Ἀχαάβ, ἐπανεστάτησεν ὁ Μωὰβ ἐναντίον τοῦ Ἰσραήλ.

2

Καὶ ἔπεσεν ὁ Ὀχοζίας διὰ τοῦ δρυφράκτου τοῦ ὑπερῴου αὑτοῦ, τὸ ὁποῖον ἦτο ἐν Σαμαρείᾳ, καὶ ἠρρώστησε· καὶ ἀπέστειλε μηνυτάς, εἰπὼν πρὸς αὐτούς, Ὑπάγετε, ἐρωτήσατε τὸν Βέελ-ζεβούλ, τὸν θεὸν τῆς Ἀκκαρών, ἄν ἔχω νὰ ἀναλάβω ἀπὸ τῆς ἀρρωστίας ταύτης.

3

Ἀλλ᾿ ὁ ἄγγελος Κυρίου εἶπε πρὸς Ἠλίαν τὸν Θεσβίτην, Σηκώθητι, ἀνάβα εἰς συνάντησιν τῶν μηνυτῶν τοῦ βασιλέως τῆς Σαμαρείας καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτούς, Ἐπειδή δὲν εἶναι Θεὸς ἐν τῷ Ἰσραήλ, διὰ τοῦτο ὑπάγετε νὰ ἐρωτήσητε τὸν Βέελ-ζεβούλ, τὸν θεὸν τῆς Ἀκκαρών;

4

Τώρα λοιπὸν οὕτω λέγει ὁ Κύριος· Δὲν θέλεις καταβῆ ἀπὸ τῆς κλίνης, εἰς τὴν ὁποίαν ἀνέβης, ἀλλ᾿ ἐξάπαντος θέλεις ἀποθάνει. Καὶ ἀνεχώρησεν ὁ Ἠλίας.

5

Καὶ ἐπέστρεψαν οἱ μηνυταὶ πρὸς αὐτόν· ὁ δὲ εἶπε πρὸς αὐτούς, Διὰ τί ἐπεστρέψατε;

6

Καὶ εἶπον πρὸς αὐτόν, Ἄνθρωπός τις ἀνέβη εἰς συνάντησιν ἡμῶν καὶ εἶπε πρὸς ἡμᾶς, Ὑπάγετε, ἐπιστρέψατε πρὸς τὸν βασιλέα, ὅστις σᾶς ἀπέστειλε, καὶ εἴπατε πρὸς αὐτόν, οὕτω λέγει Κύριος· Ἐπειδή δὲν εἶναι Θεὸς ἐν τῷ Ἰσραήλ, διὰ τοῦτο στέλλεις νὰ ἐρωτήσῃς τὸν Βέελ-ζεβούλ, τὸν θεὸν τῆς Ἀκκαρών; δὲν θέλεις λοιπὸν καταβῆ ἀπὸ τῆς κλίνης, εἰς τὴν ὁποίαν ἀνέβης, ἀλλ᾿ ἐξάπαντος θέλεις ἀποθάνει.

7

Καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Ὁποία ἦτο ἡ μορφή τοῦ ἀνθρώπου, ὅστις ἀνέβη εἰς συνάντησίν σας καὶ ἐλάλησε πρὸς ἐσᾶς τοὺς λόγους τούτους;

8

Καὶ ἀπεκρίθησαν πρὸς αὐτόν, Ἄνθρωπος δασύτριχος καὶ περιεζωσμένος τὴν ὀσφὺν αὑτοῦ μὲ ζώνην δερματίνην. Καὶ εἶπεν, Ἠλίας ὁ Θεσβίτης εἶναι.

9

Τότε ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς πρὸς αὐτὸν πεντηκόνταρχον μετὰ τῶν πεντήκοντα αὐτοῦ. Καὶ ἀνέβη πρὸς αὐτόν· καὶ ἰδού, ἐκάθητο ἐπὶ τῆς κορυφῆς τοῦ ὄρους. Καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Ἄνθρωπε τοῦ Θεοῦ, ὁ βασιλεὺς εἶπε, Κατάβα.

10

Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἠλίας εἶπε πρὸς τὸν πεντηκόνταρχον, Ἐὰν ἐγὼ ἦμαι ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ, ἄς καταβῇ πῦρ ἐξ οὐρανοῦ καὶ ἄς καταφάγῃ σὲ καὶ τοὺς πεντήκοντά σου. Καὶ κατέβη πῦρ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ κατέφαγεν αὐτὸν καὶ τοὺς πεντήκοντα αὐτοῦ.

11

Καὶ ἀπέστειλε πρὸς αὐτὸν πάλιν ἄλλον πεντηκόνταρχον μετὰ τῶν πεντήκοντα αὐτοῦ. Καὶ ἐλάλησε καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Ἄνθρωπε τοῦ Θεοῦ, οὕτω λέγει ὁ βασιλεύς· Ταχέως κατάβα.

12

Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἠλίας εἶπε πρὸς αὐτούς, Ἐὰν ἐγὼ ἦμαι ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ, ἄς καταβῇ πῦρ ἐξ οὐρανοῦ καὶ ἄς καταφάγῃ σὲ καὶ τοὺς πεντήκοντά σου. Καὶ κατέβη πῦρ Θεοῦ ἐξ οὐρανοῦ καὶ κατέφαγεν αὐτὸν καὶ τοὺς πεντήκοντα αὐτοῦ.

13

Καὶ πάλιν ἀπέστειλε τρίτον πεντηκόνταρχον μετὰ τῶν πεντήκοντα αὐτοῦ. Καὶ ἀναβὰς ὁ τρίτος πεντηκόνταρχος ἦλθε καὶ ἐγονάτισεν ἔμπροσθεν τοῦ Ἠλία καὶ παρεκάλεσεν αὐτὸν καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Ἄνθρωπε τοῦ Θεοῦ, ἄς σταθῇ, δέομαι, ἀξιοτίμητος εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς σου ζωή μου καὶ ἡ ζωή τῶν δούλων σου τούτων τῶν πεντήκοντα·

14

ἰδού, κατέβη πῦρ ἐξ οὐρανοῦ καὶ κατέκαυσε τοὺς δύο πρώτους πεντηκοντάρχους μετὰ τῶν πεντήκοντα αὐτῶν· ἄς σταθῇ λοιπὸν ἡ ζωή μου ἀξιοτίμητος εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς σου.

15

Καὶ εἶπεν ὁ ἄγγελος τοῦ Κυρίου πρὸς τὸν Ἠλίαν, Κατάβα μετ᾿ αὐτοῦ· μή φοβηθῇς ἀπ᾿ αὐτοῦ. Καὶ ἐσηκώθη καὶ κατέβη μετ᾿ αὐτοῦ πρὸς τὸν βασιλέα.

16

Καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Οὕτω λέγει Κύριος· Ἐπειδή ἀπέστειλας μηνυτὰς νὰ ἐρωτήσωσι τὸν Βέελ-ζεβούλ, τὸν θεὸν τῆς Ἀκκαρών, ὡς ἐὰν δὲν ἦτο Θεὸς ἐν τῷ Ἰσραήλ διὰ νὰ ζητήσῃς τὸν λόγον αὐτοῦ, διὰ τοῦτο δὲν θέλεις καταβῆ ἀπὸ τῆς κλίνης, εἰς τὴν ὁποίαν ἀνέβης, ἀλλ᾿ ἐξάπαντος θέλεις ἀποθάνει.

17

Καὶ ἀπέθανε κατὰ τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, τὸν ὁποῖον ἐλάλησεν ὁ Ἠλίας· ἐβασίλευσε δὲ ἀντ᾿ αὐτοῦ ὁ Ἰωράμ, ἐν τῷ δευτέρῳ ἔτει τοῦ Ἰωράμ, υἱοῦ τοῦ Ἰωσαφάτ, βασιλέως τοῦ Ἰούδα· ἐπειδή δὲν εἶχεν υἱόν.

18

Αἱ δὲ λοιπαὶ τῶν πράξεων τοῦ Ὀχοζίου, ὅσας ἔκαμε, δὲν εἶναι γεγραμμέναι ἐν τῷ βιβλίῳ τῶν χρονικῶν τῶν βασιλέων τοῦ Ἰσραήλ;