3 Βασιλειῶν 11

1

Ἠγάπησε δὲ ὁ βασιλεὺς Σολομὼν πολλὰς ξένας γυναῖκας, ἐκτὸς τῆς θυγατρὸς τοῦ Φαραὼ, Μωαβίτιδας, Ἀμμωνίτιδας, Ἰδουμαίας, Σιδωνίας, Χετταίας·

2

ἐκ τῶν ἐθνῶν περὶ τῶν ὁποίων ὁ Κύριος εἶπε πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ, Δὲν θέλετε εἰσέλθει πρὸς αὐτά, οὐδὲ αὐτὰ θέλουσιν εἰσέλθει πρὸς ἐσᾶς, μήποτε ἐκκλίνωσι τὰς καρδίας σας κατόπιν τῶν θεῶν αὑτῶν· εἰς αὐτὰ ὁ Σολομὼν προσεκολλήθη μὲ ἔρωτα.

3

Καὶ εἶχε γυναῖκας βασιλίδας ἑπτακοσίας καὶ παλλακὰς τριακοσίας· καὶ αἱ γυναῖκες αὐτοῦ ἐξέκλιναν τὴν καρδίαν αὐτοῦ.

4

Διότι ὅτε ἐγήρασεν ὁ Σολομών, αἱ γυναῖκες αὐτοῦ ἐξέκλιναν τὴν καρδίαν αὐτοῦ κατόπιν ἄλλων θεῶν· καὶ ἡ καρδία αὐτοῦ δὲν ἦτο τελεία μετὰ τοῦ Κυρίου τοῦ Θεοῦ αὐτοῦ, ὡς ἡ καρδία Δαβὶδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ.

5

Καὶ ἐπορεύθη ὁ Σολομὼν κατόπιν τῆς Ἀστάρτης, τῆς θεᾶς τῶν Σιδωνίων, καὶ κατόπιν τοῦ Μελχώμ, τοῦ βδελύγματος τῶν Ἀμμωνιτῶν.

6

Καὶ ἔπραξεν ὁ Σολομὼν πονηρὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καὶ δὲν ἐπορεύθη ἐντελῶς κατόπιν τοῦ Κυρίου, ὡς Δαβὶδ ὁ πατήρ αὐτοῦ.

7

Τότε ᾠκοδόμησεν ὁ Σολομὼν ὑψηλὸν τόπον εἰς τὸν Χεμώς, τὸ βδέλυγμα τοῦ Μωάβ, ἐν τῷ ὄρει τῷ ἀπέναντι τῆς Ἱερουσαλήμ, καὶ εἰς τὸν Μολόχ, τὸ βδέλυγμα τῶν υἱῶν Ἀμμών.

8

Καὶ οὕτως ἔκαμε δι᾿ ὅλας τὰς γυναῖκας αὑτοῦ τὰς ξένας, αἵτινες ἐθυμίαζον καὶ ἐθυσίαζον εἰς τοὺς θεοὺς αὑτῶν.

9

Καὶ ὠργίσθη ὁ Κύριος κατὰ τοῦ Σολομῶντος ἐπειδή ἡ καρδία αὐτοῦ ἐξέκλινεν ἀπὸ τοῦ Κυρίου τοῦ Θεοῦ τοῦ Ἰσραήλ, ὅστις ἐφανερώθη δὶς εἰς αὐτόν,

10

καὶ προσέταξεν εἰς αὐτὸν περὶ τοῦ πράγματος τούτου, νὰ μή ὑπάγῃ κατόπιν ἄλλων θεῶν· δὲν ἐφύλαξεν ὅμως ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὁ Κύριος προσέταξε.

11

Διὰ τοῦτο εἶπεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Σολομῶντα, Ἐπειδή τοῦτο εὑρέθη ἐν σοί, καὶ δὲν ἐφύλαξας τὴν διαθήκην μου καὶ τὰ διατάγματά μου, τὰ ὁποῖα προσέταξα εἰς σέ, θέλω ἐξάπαντος διαρρήξει τὴν βασιλείαν ἀπὸ σοῦ καὶ δώσει αὐτήν εἰς τὸν δοῦλόν σου·

12

πλήν ἐν ταῖς ἡμέραις σου δὲν θέλω κάμει τοῦτο, χάριν Δαβὶδ τοῦ πατρὸς σου· ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ υἱοῦ σου θέλω διαρρήξει αὐτήν·

13

δὲν θέλω ὅμως διαρρήξει πᾶσαν τὴν βασιλείαν· μίαν φυλήν θέλω δώσει εἰς τὸν υἱὸν σου, χάριν Δαβὶδ τοῦ δούλου μου, καὶ χάριν τῆς Ἱερουσαλήμ, τὴν ὁποίαν ἐξέλεξα.

14

Καὶ ἐσήκωσεν ὁ Κύριος ἀντίπαλον εἰς τὸν Σολομῶντα, τὸν Ἀδὰδ τὸν Ἰδουμαῖον· οὗτος ἦτο ἐκ τοῦ σπέρματος τῶν βασιλέων τῆς Ἰδουμαίας.

15

Διότι, ὅτε ἦτο ὁ Δαβὶδ ἐν τῇ Ἰδουμαίᾳ καὶ Ἰωὰβ ὁ ἀρχιστράτηγος ἀνέβη νὰ θάψῃ τοὺς θανατωθέντας καὶ ἐπάταξε πᾶν ἀρσενικὸν ἐν τῇ Ἰδουμαίᾳ,

16

ἐπειδή ἕξ μῆνας ἐκάθησεν ἐκεῖ ὁ Ἰωὰβ μετὰ παντὸς τοῦ Ἰσραήλ, ἑωσοῦ ἐξωλόθρευσε πᾶν ἀρσενικὸν ἐκ τῆς Ἰδουμαίας,

17

τότε ὁ Ἀδὰδ ἔφυγεν, αὐτὸς καὶ μετ᾿ αὐτοῦ τινές Ἰδουμαῖοι ἐκ τῶν δούλων τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, διὰ νὰ ὑπάγωσιν εἰς τὴν Αἴγυπτον· ἦτο δὲ ὁ Ἀδὰδ μικρὸν παιδίον.

18

Καὶ ἐσηκώθησαν ἐκ τῆς Μαδιὰμ καὶ ἦλθον εἰς Φαράν· καὶ ἔλαβον μεθ᾿ ἑαυτῶν ἄνδρας ἐκ Φαρὰν καὶ ἦλθον εἰς Αἴγυπτον πρὸς τὸν Φαραὼ βασιλέα τῆς Αἰγύπτου· ὅστις ἔδωκεν εἰς αὐτὸν οἰκίαν καὶ διέταξεν εἰς αὐτὸν τροφὰς καὶ γῆν ἔδωκεν εἰς αὐτόν.

19

Καὶ εὕρηκεν ὁ Ἀδὰδ μεγάλην χάριν ἐνώπιον τοῦ Φαραώ, ὥστε ἔδωκεν εἰς αὐτὸν γυναῖκα τὴν ἀδελφήν τῆς γυναικὸς αὑτοῦ, τὴν ἀδελφήν τῆς Ταχπενὲς τῆς βασιλίσσης.

20

Καὶ ἐγέννησεν εἰς αὐτὸν ἡ ἀδελφή τῆς Ταχπενὲς τὸν Γενουβὰθ τὸν υἱὸν αὐτοῦ, τὸν ὁποῖον ἡ Ταχπενὲς ἀπεγαλάκτισεν ἐντὸς τοῦ οἴκου τοῦ Φαραώ· καὶ ἦτο ὁ Γενουβὰθ ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Φαραώ, μεταξὺ τῶν υἱῶν τοῦ Φαραώ.

21

Καὶ ὅτε ἤκουσεν ὁ Ἀδὰδ ἐν Αἰγύπτῳ ὅτι ἐκοιμήθη ὁ Δαβὶδ μετὰ τῶν πατέρων αὑτοῦ καὶ ὅτι ἀπέθανεν Ἰωὰβ ὁ ἀρχιστράτηγος, εἶπεν ὁ Ἀδὰδ πρὸς τὸν Φαραώ, Ἐξαπόστειλόν με, διὰ νὰ ἀπέλθω εἰς τὴν γῆν μου.

22

Καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Φαραώ, Ἀλλὰ τί σοί λείπει πλησίον μου, καὶ ἰδού, σὺ ζητεῖς νὰ ἀπέλθῃς εἰς τὴν γῆν σου; Καὶ ἀπεκρίθη, Οὐδέν· ἀλλ᾿ ἐξαπόστειλόν με, παρακαλῶ.

23

Καὶ ἐσήκωσεν ὁ Θεὸς εἰς αὐτὸν καὶ ἄλλον ἀντίπαλον, τὸν Ῥεζών, υἱὸν τοῦ Ἐλιαδά, ὅστις εἶχε φύγει ἀπὸ τοῦ κυρίου αὑτοῦ Ἀδαδέζερ, βασιλέως τῆς Σωβά·

24

καὶ συναθροίσας εἰς ἑαυτὸν ἄνδρας, ἔγεινεν ἀρχηγὸς συμμορίας, ὅτε ἐπάταξεν ὁ Δαβὶδ τοὺς ἀπὸ Σωβά· καὶ ὑπῆγαν εἰς Δαμασκὸν καὶ κατῴκησαν ἐκεῖ καὶ ἐβασίλευσαν ἐν Δαμασκῷ·

25

καὶ ἦτο ἀντίπαλος τοῦ Ἰσραήλ πάσας τὰς ἡμέρας τοῦ Σολομῶντος, ἐκτὸς τῶν κακῶν, τὰ ὁποῖα ἔκαμεν ὁ Ἀδάδ· καὶ ἐπηρέαζε τὸν Ἰσραήλ, βασιλεύων ἐπὶ τῆς Συρίας.

26

Καὶ ὁ Ἱεροβοάμ, υἱὸς τοῦ Ναβάτ, Ἐφραθαῖος ἀπὸ Σαρηδά, δοῦλος τοῦ Σολομῶντος, τοῦ ὁποίου ἡ μήτηρ νομάζετο Σερουά, γυνή χήρα, καὶ οὗτος ἐσήκωσε χεῖρα κατὰ τοῦ βασιλέως.

27

Αὕτη δὲ ἦτο ἡ αἰτία, διὰ τὴν ὁποίαν ἐσήκωσε χεῖρα κατὰ τοῦ βασιλέως· ὁ Σολομὼν ᾠκοδόμει τὴν Μιλλὼ καὶ ἔκλεισε τὸ χάλασμα τῆς πόλεως Δαβὶδ τοῦ πατρὸς αὑτοῦ·

28

καὶ ἦτο ὁ ἄνθρωπος Ἱεροβοὰμ δυνατὸς ἐν ἰσχύϊ· καὶ εἶδεν ὁ Σολομὼν τὸν νέον ὅτι ἦτο φίλεργος καὶ κατέστησεν αὐτὸν ἐπιστάτην ἐπὶ πάντα τὰ φορτία τοῦ οἴκου Ἰωσήφ.

29

Καὶ κατ᾿ ἐκεῖνον τὸν καιρόν, ὅτε ὁ Ἱεροβοὰμ ἐξῆλθεν ἐξ Ἱερουσαλήμ, εὕρηκεν αὐτὸν καθ᾿ ὁδὸν ὁ προφήτης Ἀχιὰ ὁ Σηλωνίτης, ἐνδεδυμένος ἱμάτιον νέον· καὶ ἦσαν οἱ δύο μόνοι ἐν τῇ πεδιάδι.

30

Καὶ ἐπίασεν ὁ Ἀχιὰ τὸ νέον ἱμάτιον, τὸ ὁποῖον ἐφόρει, καὶ ἔσχισεν αὐτὸ εἰς δώδεκα τμήματα·

31

καὶ εἶπε πρὸς τὸν Ἱεροβοάμ, Λάβε εἰς σεαυτὸν δέκα τμήματα· διότι οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ· Ἰδού, θέλω διαρρήξει τὴν βασιλείαν ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ Σολομῶντος καὶ δώσει τὰς δέκα φυλὰς εἰς σέ·

32

θέλει μένει ὅμως εἰς αὐτὸν μία φυλή, χάριν τοῦ δούλου μου Δαβὶδ καὶ χάριν τῆς Ἱερουσαλήμ, τῆς πόλεως, τὴν ὁποίαν ἐξέλεξα ἐκ πασῶν τῶν φυλῶν τοῦ Ἰσραήλ·

33

διότι μὲ ἐγκατέλιπον καὶ ἐλάτρευσαν Ἀστάρτην τὴν θεὰν τῶν Σιδωνίων, Χεμὼς τὸν θεὸν τῶν Μωαβιτῶν καὶ Μελχὼμ τὸν θεὸν τῶν υἱῶν Ἀμμών· καὶ δὲν περιεπάτησαν εἰς τὰς ὁδοὺς μου διὰ νὰ πράττωσι τὸ εὐθὲς ἐνώπιόν μου, καὶ νὰ φυλάττωσι τὰ διατάγματά μου καὶ τὰς κρίσεις μου, ὡς Δαβὶδ ὁ πατήρ αὐτοῦ·

34

δὲν θέλω ὅμως λάβει πᾶσαν τὴν βασιλείαν ἐκ τῆς χειρὸς αὐτοῦ, ἀλλὰ θέλω διατηρήσει αὐτὸν ἡγεμόνα πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς αὐτοῦ, χάριν Δαβὶδ τοῦ δούλου μου, τὸν ὁποῖον ἐξέλεξα, διότι ἐφύλαττε τὰς ἐντολὰς μου καὶ τὰ διατάγματά μου·

35

θέλω ὅμως λάβει τὴν βασιλείαν ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ καὶ δώσει αὐτήν εἰς σέ, τὰς δέκα φυλάς·

36

εἰς δὲ τὸν υἱὸν αὐτοῦ θέλω δώσει μίαν φυλήν, διὰ νὰ ἔχῃ Δαβὶδ ὁ δοῦλός μου λύχνον πάντοτε ἔμπροσθέν μου ἐν Ἱερουσαλήμ, τῇ πόλει τὴν ὁποίαν ἐξέλεξα εἰς ἐμαυτὸν διὰ νὰ θέσω τὸ ὄνομά μου ἐκεῖ·

37

καὶ σὲ θέλω λάβει, καὶ θέλεις βασιλεύσει κατὰ πάντα ὅσα ἡ ψυχή σου ἐπιθυμεῖ καὶ θέλεις εἶσθαι βασιλεὺς ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ·

38

καὶ ἐὰν εἰσακούσῃς εἰς πάντα ὅσα σὲ προστάζω καὶ περιπατῇς εἰς τὰς ὁδοὺς μου καὶ πράττῃς τὸ εὐθὲς ἐνώπιόν μου, φυλάττων τὰ διατάγματά μου καὶ τὰς ἐντολὰς μου, καθὼς ἔκαμνε Δαβὶδ ὁ δοῦλός μου, τότε θέλω εἶσθαι μετὰ σοῦ καὶ θέλω οἰκοδομήσει εἰς σὲ οἶκον ἀσφαλῆ, καθὼς ᾠκοδόμησα εἰς τὸν Δαβίδ, καὶ θέλω δώσει τὸν Ἰσραήλ εἰς σέ·

39

καὶ θέλω κακουχήσει τὸ σπέρμα τοῦ Δαβὶδ διὰ τοῦτο, πλήν οὐχὶ διὰ παντός.

40

Ὅθεν ἐζήτησεν ὁ Σολομὼν νὰ θανατώσῃ τὸν Ἱεροβοάμ. Καὶ σηκωθεὶς ὁ Ἱεροβοάμ, ἔφυγεν εἰς Αἴγυπτον πρὸς Σισὰκ τὸν βασιλέα τῆς Αἰγύπτου, καὶ ἦτο ἐν Αἰγύπτῳ ἑωσοῦ ἀπέθανεν ὁ Σολομών.

41

Αἱ δὲ λοιπαὶ τῶν πράξεων τοῦ Σολομῶντος καὶ πάντα ὅσα ἔκαμε, καί ἡ σοφία αὐτοῦ, δὲν εἶναι γεγραμμένα ἐν τῷ βιβλίῳ τῶν πράξεων τοῦ Σολομῶντος;

42

Αἱ δὲ ἡμέραι, ὅσας ἐβασίλευσεν ὁ Σολομὼν ἐν Ἱερουσαλήμ ἐπὶ πάντα τὸν Ἰσραήλ, ἦσαν τεσσαράκοντα ἔτη.

43

Καὶ ἐκοιμήθη ὁ Σολομὼν μετὰ τῶν πατέρων αὑτοῦ καὶ ἐτάφη ἐν τῇ πόλει Δαβὶδ τοῦ πατρὸς αὑτοῦ· καὶ ἐβασίλευσεν ἀντ᾿ αὐτοῦ Ῥοβοὰμ ὁ υἱὸς αὐτοῦ.