2 Βασιλειῶν 24

1

Καὶ ἐξήφθη πάλιν ἡ ὀργή τοῦ Κυρίου ἐναντίον τοῦ Ἰσραήλ, καὶ διήγειρε τὸν Δαβὶδ ἐναντίον αὐτῶν νὰ εἴπῃ, Ὕπαγε, ἀρίθμησον τὸν Ἰσραήλ καὶ τὸν Ἰούδαν.

2

Καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς τὸν Ἰωάβ, τὸν ἀρχηγὸν τοῦ στρατεύματος, ὅστις ἦτο μετ᾿ αὐτοῦ· Δίελθε τώρα πάσας τὰς φυλὰς τοῦ Ἰσραήλ, ἀπὸ Δὰν ἕως Βήρ-σαβεέ, καὶ ἀπαρίθμησον τὸν λαόν, διὰ νὰ μάθω τὸν ἀριθμὸν τοῦ λαοῦ.

3

Καὶ εἶπεν ὁ Ἰωὰβ πρὸς τὸν βασιλέα, Εἴθε Κύριος ὁ Θεὸς σου νὰ προσθέσῃ εἰς τὸν λαὸν ἑκατονταπλάσιον ἀφ᾿ ὅ, τι εἶναι, καὶ νὰ ἴδωσιν οἱ ὀφθαλμοὶ τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέως· πλήν διὰ τί ὁ κύριός μου ὁ βασιλεὺς ἐπιθυμεῖ τὸ πρᾶγμα τοῦτο;

4

Ὁ λόγος ὅμως τοῦ βασιλέως ὑπερίσχυσεν ἐπὶ τὸν Ἰωὰβ καὶ ἐπὶ τοὺς ἀρχηγοὺς τοῦ στρατεύματος· καὶ ἦλθεν ὁ Ἰωὰβ καὶ οἱ ἀρχηγοὶ τοῦ στρατεύματος ἀπ᾿ ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως, διὰ νὰ ἀπαριθμήσωσι τὸν λαὸν τὸν Ἰσραήλ.

5

Καὶ διέβησαν τὸν Ἰορδάνην καὶ ἐστρατοπέδευσαν ἐν Ἀροήρ, ἐκ τῶν δεξιῶν τῆς πόλεως, τῆς ἐν μέσῳ τῆς φάραγγος Γάδ, καὶ πρὸς Ἰαζήρ.

6

Ἔπειτα ἦλθον εἰς Γαλαὰδ καὶ εἰς τὴν γῆν Ταχτὶμ-ὀδσεί· καὶ ἦλθον εἰς Δὰν-ἰαὰν καὶ πέριξ, ἕως τῆς Σιδῶνος·

7

καὶ ἦλθον εἰς τὸ φρούριον τῆς Τύρου καὶ εἰς πάσας τὰς πόλεις τῶν Εὐαίων καὶ τῶν Χαναναίων· καὶ ἐξῆλθον κατὰ τὸ νότιον τοῦ Ἰούδα εἰς Βήρ-σαβεέ.

8

Ἀφοῦ δὲ περιώδευσαν πᾶσαν τὴν γῆν, ἦλθον εἰς Ἱερουσαλήμ, εἰς τὸ τέλος ἐννέα μηνῶν καὶ εἴκοσι ἡμερῶν.

9

Καὶ ἔδωκεν ὁ Ἰωὰβ εἰς τὸν βασιλέα τὸ κεφάλαιον τῆς ἀπαριθμήσεως τοῦ λαοῦ· καὶ ἦσαν ὁ Ἰσραήλ ὀκτακόσιαι χιλιάδες ἄνδρες δυνάμεως σύροντες ῥομφαίαν· καὶ οἱ ἄνδρες τοῦ Ἰούδα πεντακόσιαι χιλιάδες.

10

Καὶ ἡ καρδία τοῦ Δαβὶδ ἐκτύπησεν αὐτόν, ἀφοῦ ἀπηρίθμησε τὸν λαόν. Καὶ εἶπεν ὁ Δαβὶδ πρὸς τὸν Κύριον, Ἡμάρτησα σφόδρα, πράξας τοῦτο· καὶ τώρα, δέομαί σου, Κύριε, ἀφαίρεσον τὴν ἀνομίαν τοῦ δούλου σου, ὅτι ἐμωράνθην σφόδρα.

11

Καὶ ὅτε ἐσηκώθη ὁ Δαβὶδ τὸ πρωΐ, ὁ λόγος τοῦ Κυρίου ἦλθε πρὸς τὸν Γὰδ τὸν προφήτην, τὸν βλέποντα τοῦ Δαβίδ, λέγων,

12

Ὕπαγε καὶ εἰπὲ πρὸς τὸν Δαβίδ, οὕτω λέγει Κύριος· Τρία πράγματα ἐγὼ προβάλλω εἰς σέ· ἔκλεξον εἰς σεαυτὸν ἕν ἐκ τούτων, καὶ θέλω σοὶ κάμει αὐτό.

13

Ἦλθε λοιπὸν ὁ Γὰδ πρὸς τὸν Δαβὶδ καὶ ἀνήγγειλε πρὸς αὐτὸν καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Θέλεις νὰ ἐπέλθωσιν εἰς σὲ ἑπτὰ ἔτη πείνης ἐπὶ τὴν γῆν σου; ἤ τρεῖς μῆνας νὰ φεύγῃς ἀπ᾿ ἔμπροσθεν τῶν ἐχθρῶν σου καὶ νὰ σὲ διώκωσιν; ἤ τρεῖς ἡμέρας νὰ ἦναι θανατικὸν ἐν τῇ γῇ σου; τώρα συλλογίσθητι, καὶ ἰδὲ ποίαν ἀπόκρισιν θέλω φέρει πρὸς τὸν ἀποστείλαντά με.

14

Καὶ εἶπεν ὁ Δαβὶδ πρὸς τὸν Γάδ, Στενὰ μοι πανταχόθεν σφόδρα· ἄς πέσω λοιπὸν εἰς τὴν χεῖρα τοῦ Κυρίου, διότι εἶναι πολλοὶ οἱ οἰκτιρμοὶ αὐτοῦ· εἰς χεῖρα δὲ ἀνθρώπου ἄς μή πέσω.

15

Ἀπέστειλε λοιπὸν ὁ Κύριος θανατικὸν ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ, ἀπὸ πρωΐας μέχρι τοῦ διωρισμένου καιροῦ· καὶ ἀπέθανον ἐκ τοῦ λαοῦ, ἀπὸ Δάν ἕως Βήρ-σαβεέ, ἑβδομήκοντα χιλιάδες ἀνδρῶν.

16

Καὶ ὅτε ὁ ἄγγελος ἐξέτεινε τὴν χεῖρα αὑτοῦ κατὰ τῆς Ἱερουσαλήμ, διὰ νὰ ἀπολέσῃ αὐτήν, μετεμελήθη ὁ Κύριος περὶ τοῦ κακοῦ, καὶ εἶπε πρὸς τὸν ἄγγελον, ὅστις ἔκαμεν ἐν τῷ λαῷ τὴν φθοράν, Ἀρκεῖ ἤδη· σύρε τὴν χεῖρά σου. Ἦτο δὲ ὁ ἄγγελος τοῦ Κυρίου πλησίον τοῦ ἁλωνίου τοῦ Ὀρνὰ τοῦ Ἰεβουσαίου.

17

Καὶ ἐλάλησεν ὁ Δαβὶδ πρὸς τὸν Κύριον, ὅτε εἶδε τὸν ἄγγελον τὸν θανατόνοντα τὸν λαόν, καὶ εἶπεν, Ἰδού, ἐγὼ ἥμαρτον καὶ ἐγὼ ἠνόμησα· ταῦτα δὲ τὰ πρόβατα τί ἔπραξαν; κατ᾿ ἐμοῦ λοιπὸν ἔστω ἡ χεὶρ σου καὶ κατὰ τοῦ οἴκου τοῦ πατρὸς μου.

18

Καὶ ἦλθεν ὁ Γὰδ τὴν ἡμέραν ἐκείνην πρὸς τὸν Δαβὶδ καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Ἀνάβα, στῆσον θυσιαστήριον εἰς τὸν Κύριον ἐν τῷ ἁλωνίῳ Ὀρνὰ τοῦ Ἰεβουσαίου.

19

Καὶ ἀνέβη ὁ Δαβὶδ κατὰ τὸν λόγον τοῦ Γάδ, ὡς προσέταξεν ὁ Κύριος.

20

Καὶ ἀνέβλεψεν ὁ Ὀρνὰ καὶ εἶδε τὸν βασιλέα καὶ τοὺς δούλους αὑτοῦ ἐρχομένους πρὸς αὐτόν· καὶ ἐξῆλθεν ὁ Ὀρνὰ καὶ προσεκύνησε τὸν βασιλέα κατὰ πρόσωπον αὑτοῦ ἕως ἐδάφους.

21

Καὶ εἶπεν ὁ Ὀρνά, Διὰ τί ἦλθεν ὁ κύριός μου ὁ βασιλεὺς πρὸς τὸν δοῦλον αὑτοῦ; Καὶ εἶπεν ὁ Δαβίδ, Διὰ νὰ ἀγοράσω τὸ ἁλώνιον παρὰ σοῦ, διὰ νὰ οἰκοδομήσω θυσιαστήριον εἰς τὸν Κύριον, καὶ νὰ σταθῇ ἡ πληγή ἀπὸ τοῦ λαοῦ.

22

Καὶ εἶπεν ὁ Ὀρνὰ πρὸς τὸν Δαβίδ, Ἄς λάβῃ ὁ κύριός μου ὁ βασιλεὺς καὶ ἄς προσφέρῃ εἰς θυσίαν ὅ, τι φαίνεται ἀρεστὸν εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς αὑτοῦ· ἰδού, οἱ βόες εἰς ὁλοκαύτωμα καὶ τὰ ἁλωνικὰ ἐργαλεῖα καὶ τὰ ἐργαλεῖα τῶν βοῶν διὰ ξύλα.

23

Τὰ πάντα ἔδωκεν ὁ Ὀρνά, ὡς βασιλεύς, εἰς τὸν βασιλέα. Καὶ εἶπεν ὁ Ὀρνὰ πρὸς τὸν βασιλέα, Κύριος ὁ Θεὸς σου νὰ εὐαρεστηθῇ εἰς σέ.

24

Καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς τὸν Ὀρνά, Οὐχί, ἀλλὰ θέλω ἐξάπαντος ἀγοράσει αὐτὸ παρὰ σοῦ διὰ ἀντιπληρωμῆς· διότι δὲν θέλω προσφέρει ὁλοκαυτώματα εἰς Κύριον τὸν Θεὸν μου δωρεάν. Καὶ ἠγόρασεν ὁ Δαβὶδ τὸ ἁλώνιον καὶ τοὺς βόας διὰ πεντήκοντα σίκλων ἀργυρίου.

25

Καὶ ᾠκοδόμησεν ὁ Δαβὶδ ἐκεῖ θυσιαστήριον εἰς τὸν Κύριον, καὶ προσέφερεν ὁλοκαυτώματα καὶ εἰρηνικὰς προσφοράς. Καὶ ἐξιλεώθη ὁ Κύριος πρὸς τὴν γῆν, καὶ ἐστάθη ἡ πληγή ἀπὸ τοῦ Ἰσραήλ.