Γένεσις 41

1

Καὶ μετὰ παρέλευσιν δύο ἐτῶν ὁ Φαραὼ εἶδεν ἐνύπνιον· καὶ ἰδού, ἵστατο πλησίον τοῦ ποταμοῦ.

2

καὶ ἰδού, ἑπτὰ δαμάλια εὔμορφα καὶ παχύσαρκα ἀνέβαινον ἐκ τοῦ ποταμοῦ καὶ ἐβόσκοντο εἰς τὸ λιβάδιον.

3

καὶ ἰδού, ἄλλα ἑπτὰ δαμάλια ἀνέβαινον μετ᾿ ἐκεῖνα ἐκ τοῦ ποταμοῦ, ἄσχημα καὶ λεπτόσαρκα, καὶ ἵσταντο πλησίον τῶν ἄλλων δαμαλίων ἐπὶ τὸ χεῖλος τοῦ ποταμοῦ·

4

καὶ τὰ δαμάλια τὰ ἄσχημα καὶ λεπτόσαρκα κατέφαγον τὰ ἑπτὰ δαμάλια τὰ εὔμορφα καὶ παχύσαρκα. Τότε ἐξύπνησεν ὁ Φαραώ.

5

Καὶ ἀποκοιμηθεὶς ἐνυπνιάσθη δευτέραν φοράν· καὶ ἰδού, ἑπτὰ ἀστάχυα παχέα καὶ καλὰ ἀνέβαινον ἐκ τοῦ αὐτοῦ κορμοῦ·

6

καὶ ἰδού, ἄλλα ἑπτὰ ἀστάχυα λεπτὰ καὶ κεκαυμένα ὑπὸ τοῦ ἀνατολικοῦ ἀνέμου ἀνεφύοντο μετ᾿ ἐκεῖνα·

7

καὶ τὰ ἀστάχυα τὰ λεπτὰ κατέπιον τὰ ἑπτὰ ἀστάχυα τὰ παχέα καὶ μεστά. Καὶ ἐξύπνησεν ὁ Φαραὼ καὶ ἰδού, ἦτο ὄνειρον.

8

Καὶ τὸ πρωΐ τὸ πνεῦμα αὐτοῦ ἦτο τεταραγμένον· καὶ ἀποστείλας ἐκάλεσε πάντας τοὺς μάγους τῆς Αἰγύπτου καὶ πάντας τοὺς σοφοὺς αὐτῆς· καὶ διηγήθη πρὸς αὐτοὺς ὁ Φαραὼ τὰ ἐνύπνια αὐτοῦ· ἀλλὰ δὲν ἦτο οὐδεὶς ὅστις νὰ ἐξηγήσῃ αὐτὰ πρὸς τὸν Φαραώ.

9

Τότε ὁ ἀρχιοινοχόος ἐλάλησε πρὸς τὸν Φαραὼ λέγων, τὴν ἁμαρτίαν μου ἐνθυμοῦμαι σήμερον·

10

ὁ Φαραὼ εἶχεν ὀργισθῆ ἐναντίον τῶν δούλων αὑτοῦ καὶ μὲ ἔβαλεν εἰς φυλακήν ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ ἄρχοντος τῶν σωματοφυλάκων, ἐμὲ καὶ τὸν ἀρχισιτοποιόν·

11

καὶ εἴδομεν ἐνύπνιον κατὰ τὴν αὐτήν νύκτα, ἐγὼ καὶ ἐκεῖνος· ἐνυπνιάσθημεν ἕκαστος κατὰ τὴν ἐξήγησιν τοῦ ἐνυπνίου αὑτοῦ·

12

καὶ ἦτο ἐκεῖ μεθ᾿ ἡμῶν νέος τις Ἑβραῖος, δοῦλος τοῦ ἄρχοντος τῶν σωματοφυλάκων· καὶ διηγήθημεν πρὸς αὐτὸν καὶ ἐξήγησεν εἰς ἡμᾶς τὰ ἐνύπνια ἡμῶν· εἰς ἕκαστον κατὰ τὸ ἐνύπνιον αὐτοῦ ἔκαμε τὴν ἐξήγησιν·

13

καὶ καθὼς ἐξήγησεν εἰς ἡμᾶς, οὕτω καὶ συνέβη· ἐμὲ μὲν ἀποκατέστησεν εἰς τὸ ὑπούργημά μου, ἐκεῖνον δὲ ἐκρέμασε.

14

Τότε ἀποστείλας ὁ Φαραώ, ἐκάλεσε τὸν Ἰωσήφ, καὶ ἐξήγαγον αὐτὸν μετὰ σπουδῆς ἐκ τῆς φυλακῆς· καὶ ἐξυρίσθη καὶ ἤλλαξε τὴν στολήν αὑτοῦ καὶ ἦλθε πρὸς τὸν Φαραώ.

15

Καὶ εἶπεν ὁ Φαραὼ πρὸς τὸν Ἰωσήφ, Εἶδον ἐνύπνιον, καὶ δὲν εἶναι οὐδεὶς ὅστις νὰ ἐξηγήσῃ αὐτό· καὶ ἐγὼ ἤκουσα περὶ σοῦ νὰ λέγωσιν ὅτι ἐννοεῖς τὰ ὄνειρα ὥστε νὰ ἐξηγῇς αὐτά.

16

Καὶ ἀπεκρίθη ὁ Ἰωσήφ πρὸς τὸν Φαραὼ λέγων, Οὐχὶ ἐγώ· ὁ Θεὸς θέλει δώσει εἰς τὸν Φαραὼ σωτήριον ἀπόκρισιν.

17

Καὶ εἶπεν ὁ Φαραὼ πρὸς τὸν Ἰωσήφ, Εἰς τὸ ὄνειρόν μου, ἰδού, ἱστάμην ἐπὶ τὸ χεῖλος τοῦ ποταμοῦ·

18

καὶ ἰδού, ἑπτὰ δαμάλια παχύσαρκα καὶ εὔμορφα ἀνέβαινον ἐκ τοῦ ποταμοῦ καὶ ἑβόσκοντο εἰς τὸ λιβάδιον·

19

καὶ ἰδού, ἄλλα ἑπτὰ δαμάλια ἀνέβαινον κατόπιν ἐκείνων ἀδύνατα καὶ πολύ ἄσχημα καὶ λεπτόσαρκα, ὁποῖα δὲν εἶδον ποτὲ ἀσχημότερα καθ᾿ ὅλην τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου·

20

καὶ τὰ δαμάλια τὰ λεπτὰ καὶ ἄσχημα κατέφαγον τὰ πρῶτα ἑπτὰ δαμάλια τὰ παχέα·

21

καὶ ἀφοῦ εἰσῆλθον εἰς τὰς κοιλίας αὐτῶν, δὲν διεκρίνετο ὅτι εἰσῆλθον εἰς τὰς κοιλίας αὐτῶν, ἀλλ᾿ ἡ θεωρία αὐτῶν ἦτο ἄσχημος καθὼς καὶ πρότερον· τότε ἐξύπνησα.

22

Ἔπειτα εἶδον εἰς τὸ ὄνειρόν μου καὶ ἰδού, ἑπτὰ ἀστάχυα ἀνέβαινον ἐκ τοῦ αὐτοῦ κορμοῦ μεστὰ καὶ καλά·

23

καὶ ἰδού, ἄλλα ἑπτὰ ἀστάχυα ξηρά, λεπτά, κεκαυμένα ὑπὸ τοῦ ἀνατολικοῦ ἀνέμου, ἀνεφύοντο κατόπιν αὐτῶν·

24

καὶ τὰ ἀστάχυα τὰ λεπτὰ κατέπιον τὰ ἑπτὰ ἀστάχυα τὰ καλά· καὶ εἶπον ταῦτα πρὸς τοὺς μάγους, ἀλλὰ δὲν ἦτο οὐδεὶς ὅστις νὰ μοὶ ἐξηγήσῃ αὐτά.

25

Καὶ εἶπεν ὁ Ἰωσήφ πρὸς τὸν Φαραώ, Τὸ ἐνύπνιον τοῦ Φαραὼ ἕν εἶναι· ὁ Θεὸς ἐφανέρωσεν εἰς τὸν Φαραὼ ὅσα μέλλει νὰ κάμῃ.

26

Τὰ ἑπτὰ δαμάλια τὰ καλὰ εἶναι ἑπτὰ ἔτη· καὶ τὰ ἑπτὰ ἀστάχυα τὰ καλὰ εἶναι ἑπτὰ ἔτη· τὸ ἐνύπνιον ἕν εἶναι.

27

Καὶ τὰ ἑπτὰ δαμάλια τὰ λεπτὰ καὶ ἄσχημα, τὰ ὁποῖα ἀνέβαινον κατόπιν αὐτῶν, εἶναι ἑπτὰ ἔτη· καὶ τὰ ἑπτὰ ἀστάχυα τὰ ἄμεστα, τὰ κεκαυμένα ὑπὸ τοῦ ἀνατολικοῦ ἀνέμου, θέλουσιν εἶσθαι ἑπτὰ ἔτη πείνης.

28

Τοῦτο εἶναι τὸ πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἶπα πρὸς τὸν Φαραώ· ὁ Θεὸς ἐφανέρωσεν εἰς τὸν Φαραὼ ὅσα μέλλει νὰ κάμῃ.

29

Ἰδού, ἔρχονται ἑπτὰ ἔτη μεγάλης ἀφθονίας καθ᾿ ὅλην τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου·

30

καὶ θέλουσιν ἐπέλθει μετὰ ταῦτα ἑπτὰ ἔτη πείνης· καὶ ὅλη ἡ ἀφθονία θέλει λησμονηθῇ ἐν τῇ γῇ τῆς Αἰγύπτου καὶ ἡ πεῖνα θέλει καταφθείρει τὴν γῆν·

31

καὶ δὲν θέλει γνωρισθῆ ἡ ἀφθονία ἐπὶ τῆς γῆς ἐξ αἰτίας ἐκείνης τῆς πείνης, ἥτις μέλλει νὰ ἀκολουθήσῃ· διότι θέλει εἶσθαι βαρεῖα σφόδρα.

32

Τὸ δὲ ὅτι ἐδευτερώθη τὸ ἐνύπνιον εἰς τὸν Φαραὼ δίς, φανερόνει ὅτι τὸ πρᾶγμα εἶναι ἀποφασισμένον παρὰ τοῦ Θεοῦ καὶ ὅτι ὁ Θεὸς θέλει ταχύνει νὰ ἐκτελέσῃ αὐτὸ.

33

Τώρα λοιπὸν ἄς προβλέψῃ ὁ Φαραὼ ἄνθρωπον συνετὸν καὶ φρόνιμον καὶ ἄς καταστήσῃ αὐτὸν ἐπὶ τῆς γῆς τῆς Αἰγύπτου·

34

ἄς κάμῃ ὁ Φαραὼ καὶ ἄς διορίσῃ ἐπιστάτας ἐπὶ τῆς γῆς· καὶ ἄς λαμβάνῃ τὸ πέμπτον ἀπὸ τῆς γῆς Αἰγύπτου εἰς τὰ ἑπτὰ ἔτη τῆς ἀφθονίας·

35

καὶ ἄς συνάξωσι πάσας τὰς τροφὰς τούτων τῶν ἐρχομένων καλῶν ἐτῶν, καὶ ἄς ἀποταμιεύσωσι σῖτον ὑπὸ τὴν χεῖρα τοῦ Φαραὼ διὰ τροφὰς εἰς τὰς πόλεις, καὶ ἄς φυλάττωσιν αὐτόν·

36

καὶ αἱ τροφαὶ θέλουσι μένει πεφυλαγμέναι διὰ τὴν γῆν εἰς τὰ ἑπτὰ ἔτη τῆς πείνης, τὰ ὁποῖα θέλουσιν ἀκολουθήσει ἐν τῇ γῇ τῆς Αἰγύπτου, διὰ νὰ μή ἀπολεσθῇ ὁ τόπος ὑπὸ τῆς πείνης.

37

Καὶ ἤρεσεν ὁ λόγος εἰς τὸν Φαραὼ καὶ εἰς πάντας τοὺς δούλους αὐτοῦ.

38

Καὶ εἶπεν ὁ Φαραὼ πρὸς τοὺς δούλους αὑτοῦ, Δυνάμεθα νὰ εὕρωμεν καθὼς τοῦτον, ἄνθρωπον εἰς τὸν ὁποῖον ὑπάρχει τὸ πνεῦμα τοῦ Θεοῦ;

39

Καὶ εἶπεν ὁ Φαραὼ πρὸς τὸν Ἰωσήφ, Ἐπειδή ὁ Θεὸς ἔδειξεν εἰς σὲ πάντα ταῦτα, δὲν εἶναι οὐδεὶς τόσον συνετὸς καὶ φρόνιμος ὅσον σύ.

40

Σὺ θέλεις εἶσθαι ἐπὶ τοῦ οἴκου μου καὶ εἰς τὸν λόγον τοῦ στόματός σου θέλει ὑπακούει πᾶς ὁ λαὸς μου· μόνον κατὰ τὸν θρόνον θέλω εἶσθαι ἀνώτερός σου.

41

Καὶ εἶπεν ὁ Φαραὼ πρὸς τὸν Ἰωσήφ, Ἰδού, σὲ κατέστησα ἐφ᾿ ὅλης τῆς γῆς Αἰγύπτου.

42

Καὶ ἐκβαλὼν ὁ Φαραὼ τὸ δακτυλίδιον αὑτοῦ ἐκ τῆς χειρὸς αὑτοῦ, ἔβαλεν αὐτὸ εἰς τὴν χεῖρα τοῦ Ἰωσήφ καὶ ἐνέδυσεν αὐτὸν ἱμάτια βύσσινα, καὶ περιέβαλε χρυσοῦν περιδέρραιον περὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ.

43

Καὶ ἀνεβίβασεν αὐτὸν ἐπὶ τὴν ἅμαξαν αὑτοῦ τὴν δευτέραν· καὶ ἐκήρυττον ἔμπροσθεν αὐτοῦ, Γονατίσατε· καὶ κατέστησεν αὐτὸν ἐφ᾿ ὅλης τῆς γῆς Αἰγύπτου.

44

Καὶ εἶπεν ὁ Φαραὼ πρὸς τὸν Ἰωσήφ, Ἐγὼ εἶμαι ὁ Φαραώ, καὶ χωρὶς σοῦ οὐδεὶς θέλει σηκώσει τὴν χεῖρα αὑτοῦ ἤ τὸν πόδα αὑτοῦ καθ᾿ ὅλην τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου.

45

Καὶ νόμασεν ὁ Φαραὼ τὸν Ἰωσήφ Zαφνὰθ-πανεάχ· καὶ ἔδωκεν εἰς αὐτὸν διὰ γυναῖκα Ἀσενέθ, τὴν θυγατέρα τοῦ Ποτιφερὰ ἱερέως τῆς Ὤν. Καὶ ἐξῆλθεν ὁ Ἰωσήφ εἰς τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου.

46

Ἦτο δὲ ὁ Ἰωσήφ τριάκοντα ἐτῶν, ὅτε παρεστάθη ἔμπροσθεν τοῦ Φαραὼ βασιλέως τῆς Αἰγύπτου· καὶ ἐξῆλθεν ὁ Ἰωσήφ ἀπ᾿ ἔμπροσθεν τοῦ Φαραώ, καὶ διῆλθεν ὅλην τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου.

47

Καὶ ἐκαρποφόρησεν ἡ γῆ πλουσιοπαρόχως εἰς τὰ ἑπτὰ ἔτη τῆς ἀφθονίας·

48

καὶ συνήγαγε πάσας τὰς τροφὰς τῶν ἑπτὰ ἐτῶν τῶν γενομένων ἐν τῇ γῇ τῆς Αἰγύπτου· καὶ ἐναπέθεσε τὰς τροφὰς ἐν ταῖς πόλεσι· τὰς τροφὰς τῶν ἀγρῶν τῶν πέριξ ἑκάστης πόλεως ἔθεσεν ἐν αὐτῇ.

49

Καὶ συνήγαγεν ὁ Ἰωσήφ σῖτον ὡς τὴν ἄμμον τῆς θαλάσσης πολὺν σφόδρα, ὥστε ἔπαυσε νὰ μετρῇ αὐτόν· διότι ἦτο ἀμέτρητος.

50

Ἐγεννήθησαν δὲ δύο υἱοὶ εἰς τὸν Ἰωσήφ, πρὶν ἔλθωσι τὰ ἔτη τῆς πείνης· τοὺς ὁποίους ἐγέννησεν εἰς αὐτὸν Ἀσενέθ, ἡ θυγάτηρ τοῦ Ποτιφερὰ ἱερέως τῆς Ὤν.

51

Καὶ ἐκάλεσεν ὁ Ἰωσήφ τὸ ὄνομα τοῦ πρωτοτόκου Μανασσῆ· διότι εἶπεν, Ὁ Θεὸς μὲ ἔκαμε νὰ λησμονήσω πάντας τοὺς πόνους μου καὶ πάντα τὸν οἶκον τοῦ πατρὸς μου.

52

Τὸ δὲ ὄνομα τοῦ δευτέρου ἐκάλεσεν Ἐφραΐμ· διότι εἶπεν, Ὁ Θεὸς μὲ ηὔξησεν ἐν τῇ γῇ τῆς θλίψεώς μου.

53

Καὶ παρῆλθον τὰ ἑπτὰ ἔτη τῆς ἀφθονίας, τῆς γενομένης ἐν τῇ γῇ τῆς Αἰγύπτου.

54

Καὶ ἤρχισαν νὰ ἔρχωνται τὰ ἑπτὰ ἔτη τῆς πείνης, καθὼς εἶπεν ὁ Ἰωσήφ· καὶ ἔγεινεν ἡ πεῖνα εἰς πάντας τοὺς τόπους· καθ᾿ ὅλην ὅμως τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου ἦτο ἄρτος.

55

Καὶ ὅτε ἐπείνασε πᾶσα ἡ γῆ τῆς Αἰγύπτου, ἐβόησεν ὁ λαὸς πρὸς τὸν Φαραὼ διὰ ἄρτον. Καὶ εἶπεν ὁ Φαραὼ πρὸς πάντας τοὺς Αἰγυπτίους, Ὑπάγετε πρὸς τὸν Ἰωσήφ· ὅ, τι σᾶς εἴπῃ, κάμετε.

56

Καὶ ἦτο ἡ πεῖνα ἐπὶ πᾶν τὸ πρόσωπον τῆς γῆς. Ἤνοιξε δὲ ὁ Ἰωσήφ πάσας τὰς ἀποθήκας καὶ ἐπώλει σῖτον εἰς τοὺς Αἰγυπτίους· καὶ ἡ πεῖνα ἐπεβάρυνεν ἐπὶ τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου.

57

Καὶ πάντες οἱ τόποι ἤρχοντο εἰς τὴν Αἴγυπτον πρὸς τὸν Ἰωσήφ διὰ νὰ ἀγοράζωσι σῖτον· διότι ἡ πεῖνα ἐπεβάρυνεν ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν.