Γένεσις 40

1

Καὶ μετὰ τὰ πράγματα ταῦτα, ὁ οἰνοχόος τοῦ βασιλέως τῆς Αἰγύπτου καὶ ὁ ἀρτοποιὸς ἡμάρτησαν εἰς τὸν κύριον αὑτῶν τὸν βασιλέα τῆς Αἰγύπτου.

2

Καὶ ὠργίσθη ὁ Φαραὼ κατὰ τῶν δύο αὐλικῶν αὑτοῦ, κατὰ τοῦ ἀρχιοινοχόου, καὶ κατὰ τοῦ ἀρχισιτοποιοῦ.

3

Καὶ ἔβαλεν αὐτοὺς ὑπὸ φύλαξιν ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ ἄρχοντος τῶν σωματοφυλάκων, εἰς τὴν ὀχυρὰν φυλακήν, εἰς τὸν τόπον ὅπου ὁ Ἰωσήφ ἦτο πεφυλακισμένος.

4

Ὁ δὲ ἄρχων τῶν σωματοφυλάκων ἐνεπιστεύθη αὐτοὺς εἰς τὸν Ἰωσήφ καὶ οὗτος ὑπηρέτει αὐτούς· ἦσαν δὲ καιρὸν τινα ἐν τῇ φυλακῇ·

5

καὶ ὁ οἰνοχόος καὶ ὁ ἀρτοποιὸς τοῦ βασιλέως τῆς Αἰγύπτου, οἵτινες ἦσαν πεφυλακισμένοι ἐν τῇ ὀχυρᾷ φυλακῇ, ἐνυπνιάσθησαν ἐνύπνιον ἀμφότεροι, ἕκαστος τὸ ἐνύπνιον αὑτοῦ κατὰ τὴν αὐτήν νύκτα, ἕκαστος κατὰ τὴν ἐξήγησιν τοῦ ἐνυπνίου αὐτοῦ.

6

Ὁ δὲ Ἰωσήφ εἰσελθὼν πρὸς αὐτοὺς τὸ πρωΐ, εἶδεν αὐτούς· καὶ ἰδού, ἦσαν τεταραγμένοι.

7

Καὶ ἠρώτησε τοὺς αὐλικοὺς τοῦ Φαραώ, τοὺς ὄντας μετ᾿ αὐτοῦ ἐν τῇ φυλακῇ ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ κυρίου αὐτοῦ, λέγων, Διὰ τί τὰ πρόσωπά σας εἶναι σκυθρωπὰ σήμερον;

8

Οἱ δὲ εἶπον πρὸς αὐτόν, Ἐνυπνιάσθημεν ἐνύπνιον καὶ δὲν εἶναι οὐδεὶς ὅστις νὰ ἐξηγήσῃ αὐτό. Καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἰωσήφ, Δὲν ἀνήκουσιν εἰς τὸν Θεὸν αἱ ἐξηγήσεις; διηγήθητέ μοι, παρακαλῶ.

9

Καὶ διηγήθη ὁ ἀρχιοινοχόος τὸ ἐνύπνιον αὑτοῦ πρὸς τὸν Ἰωσήφ καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Εἶδον εἰς τὸ ὄνειρόν μου καὶ ἰδού, ἄμπελος ἔμπροσθέν μου·

10

καὶ εἰς τὴν ἄμπελον ἦσαν τρεῖς κλάδοι καὶ ἐφαίνετο ὡς βλαστάνουσα καὶ τὰ ἄνθη αὐτῆς ἐξήνθησαν καὶ οἱ βότρυες τῆς σταφυλῆς ὠρίμασαν·

11

τὸ δὲ ποτήριον τοῦ Φαραὼ ἦτο ἐν τῇ χειρὶ μου· καὶ ἔλαβον τὰ σταφύλια καὶ ἔθλιψα αὐτὰ εἰς τὸ ποτήριον τοῦ Φαραὼ καὶ ἔδωκα τὸ ποτήριον εἰς τὴν χεῖρα τοῦ Φαραώ.

12

Καὶ εἶπεν ὁ Ἰωσήφ πρὸς αὐτόν, Αὕτη εἶναι ἡ ἐξήγησις αὐτοῦ· οἱ τρεῖς κλάδοι εἶναι τρεῖς ἡμέραι·

13

μετὰ τρεῖς ἡμέρας, ὁ Φαραὼ θέλει ὑψώσει τὴν κεφαλήν σου καὶ θέλει σὲ ἀποκαταστήσει εἰς τὸ ὑπούργημά σου· καὶ θέλεις δώσει τὸ ποτήριον τοῦ Φαραὼ εἰς τὴν χεῖρα αὐτοῦ κατὰ τὴν προτέραν συνήθειαν, ὅτε ἦσο οἰνοχόος αὐτοῦ·

14

πλήν ἐνθυμήθητί με, ὅταν γείνῃ εἰς σὲ τὸ καλόν· καὶ κάμε, παρακαλῶ, ἔλεος πρὸς ἐμὲ καὶ ἀνάφερε περὶ ἐμοῦ πρὸς τὸν Φαραὼ καὶ ἐξάγαγέ με ἐκ τοῦ οἴκου τούτου·

15

ἐπειδή τῇ ἀληθείᾳ ἐκλέφθην ἐκ τῆς γῆς τῶν Ἑβραίων· καὶ ἐδὼ πάλιν δὲν ἔπραξα οὐδέν, ὥστε νὰ μὲ βάλωσιν εἰς τὸν λάκκον τοῦτον.

16

Καὶ ἰδὼν ὁ ἀρχισιτοποιὸς ὅτι ἡ ἐξήγησις ἦτο καλή, εἶπε πρὸς τὸν Ἰωσήφ, Καὶ ἐγὼ εἶδον εἰς τὸ ὄνειρόν μου καὶ ἰδού, τρία κάνιστρα λευκὰ ἐπὶ τῆς κεφαλῆς μου·

17

ἐν δὲ τῷ κανίστρῳ τῷ ἀνωτέρῳ ἦσαν ἐκ πάντων τῶν φαγητῶν τοῦ Φαραώ, τῆς τέχνης τοῦ ἀρτοποιοῦ· καὶ τὰ πτηνὰ ἔτρωγον αὐτὰ ἐκ τοῦ κανίστρου ἐπάνωθεν τῆς κεφαλῆς μου.

18

Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰωσήφ εἶπεν, Αὕτη εἶναι ἡ ἐξήγησις τούτου· τὰ τρία κάνιστρα εἶναι τρεῖς ἡμέραι·

19

μετὰ τρεῖς ἡμέρας ὁ Φαραὼ θέλει ὑψώσει τὴν κεφαλήν σου ἐπάνωθέν σου καὶ θέλει σὲ κρεμάσει εἰς ξύλον καὶ τὰ πτηνὰ θέλουσι φάγει τὴν σάρκα σου ἐπάνωθέν σου.

20

Καὶ τὴν τρίτην ἡμέραν, ἡμέραν τῶν γενεθλίων τοῦ Φαραώ, ἔκαμε συμπόσιον εἰς πάντας τοὺς δούλους αὑτοῦ· καὶ ὕψωσε τὴν κεφαλήν τοῦ ἀρχιοινοχόου καὶ τὴν κεφαλήν τοῦ ἀρχισιτοποιοῦ μεταξὺ τῶν δούλων αὑτοῦ.

21

Καὶ τὸν μὲν ἀρχιοινοχόον ἀποκατέστησεν εἰς τὴν οἰνοχοΐαν αὐτοῦ, καὶ ἔδωκε τὸ ποτήριον εἰς τὴν χεῖρα τοῦ Φαραώ·

22

τὸν δὲ ἀρχισιτοποιὸν ἐκρέμασε, καθὼς ἐξήγησεν ὁ Ἰωσήφ εἰς αὐτούς.

23

Ὁ ἀρχιοινοχόος ὅμως δὲν ἐνεθυμήθη τὸν Ἰωσήφ, ἀλλὰ ἐλησμόνησεν αὐτόν.