Γένεσις 29

1

Καὶ ἐκίνησεν ὁ Ἰακὼβ καὶ ὑπῆγεν εἰς τὴν γῆν τῶν κατοίκων τῆς ἀνατολῆς.

2

Καὶ εἶδε, καὶ ἰδού, φρέαρ ἐν τῇ πεδιάδι καὶ ἰδού, ἐκεῖ τρία ποίμνια προβάτων ἀναπαυόμενα πλησίον αὐτοῦ, διότι ἐκ τοῦ φρέατος ἐκείνου ἐπότιζον τὰ ποίμνια· λίθος δὲ μέγας ἦτο ἐπὶ τὸ στόμιον τοῦ φρέατος.

3

Καὶ ὅτε συνήγοντο ἐκεῖ πάντα τὰ ποίμνια, ἀπεκύλιον τὸν λίθον ἀπὸ τοῦ στομίου τοῦ φρέατος, καὶ ἐπότιζον τὰ ποίμνια· ἔπειτα ἔθετον πάλιν τὸν λίθον ἐπὶ τὸ στόμιον τοῦ φρέατος εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ.

4

Καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἰακώβ, Ἀδελφοί, πόθεν εἶσθε; Οἱ δὲ εἶπον, Ἐκ τῆς Χαρρὰν εἴμεθα.

5

Καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Γνωρίζετε Λάβαν τὸν υἱὸν τοῦ Ναχώρ; οἱ δὲ εἶπον, Γνωρίζομεν.

6

Καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Ὑγιαίνει; Οἱ δὲ εἶπον, Ὑγιαίνει· καὶ ἰδού, Ῥαχήλ ἡ θυγάτηρ αὐτοῦ ἔρχεται μετὰ τῶν προβάτων.

7

Καὶ εἶπεν, Ἰδού, μένει ἀκόμη ἡμέρα πολλή, δὲν εἶναι ὥρα νὰ συρθῶσι τὰ κτήνη· ποτίσατε τὰ πρόβατα καὶ ὑπάγετε νὰ βοσκήσητε αὐτά.

8

Οἱ δὲ εἶπον, Δὲν δυνάμεθα, ἑωσοῦ συναχθῶσι πάντα τὰ ποίμνια, καὶ νὰ ἀποκυλίσωσι τὸν λίθον ἀπὸ τοῦ στομίου τοῦ φρέατος· τότε ποτίζομεν τὰ πρόβατα.

9

Καὶ ἐνῷ ἀκόμη ἐλάλει πρὸς αὐτούς, ἦλθεν ἡ Ῥαχήλ μετὰ τῶν προβάτων τοῦ πατρὸς αὑτῆς· διότι αὐτή ἔβοσκε.

10

Καὶ ὡς εἶδεν ὁ Ἰακὼβ τὴν Ῥαχήλ, θυγατέρα τοῦ Λάβαν τοῦ ἀδελφοῦ τῆς μητρὸς αὑτοῦ, καὶ τὰ πρόβατα τοῦ Λάβαν τοῦ ἀδελφοῦ τῆς μητρὸς αὑτοῦ, ἐπλησίασεν ὁ Ἰακὼβ καὶ ἀπεκύλισε τὸν λίθον ἀπὸ τοῦ στομίου τοῦ φρέατος, καὶ ἐπότισε τὰ πρόβατα τοῦ Λάβαν, τοῦ ἀδελφοῦ τῆς μητρὸς αὑτοῦ.

11

Καὶ ἐφίλησεν ὁ Ἰακὼβ τὴν Ῥαχήλ καὶ ὑψώσας τὴν φωνήν αὑτοῦ ἔκλαυσε.

12

Καὶ ἀπήγγειλεν ὁ Ἰακὼβ πρὸς τὴν Ῥαχήλ, ὅτι εἶναι ἀδελφὸς τοῦ πατρὸς αὐτῆς, καὶ ὅτι εἶναι υἱὸς τῆς Ῥεβέκκας· καὶ ἐκείνη δραμοῦσα ἀπήγγειλε τοῦτο εἰς τὸν πατέρα αὑτῆς.

13

Καὶ ὡς ἤκουσεν ὁ Λάβαν τὸ ὄνομα τοῦ Ἰακὼβ τοῦ υἱοῦ τῆς ἀδελφῆς αὑτοῦ, ἔδραμεν εἰς συνάντησιν αὐτοῦ· καὶ ἐναγκαλισθεὶς αὐτόν, ἐφίλησεν αὐτὸν καὶ ἔφερεν αὐτὸν εἰς τὴν οἰκίαν αὑτοῦ· καὶ διηγήθη ὁ Ἰακὼβ πρὸς τὸν Λάβαν πάντα τὰ γενόμενα.

14

Καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Λάβαν, Βέβαια ὀστοῦν μου καὶ σὰρξ μου εἶσαι. Καὶ κατῴκησε μετ᾿ αὐτοῦ ἕνα μῆνα.

15

Καὶ εἶπεν ὁ Λάβαν πρὸς τὸν Ἰακώβ, Ἐπειδή εἶσαι ἀδελφὸς μου, διὰ τοῦτο θέλεις μὲ δουλεύει δωρεάν; εἰπέ μοι, τίς θέλει εἶσθαι ὁ μισθὸς σου;

16

Εἶχε δὲ Λάβαν δύο θυγατέρας· τὸ ὄνομα τῆς πρεσβυτέρας, Λεία, καὶ τὸ ὄνομα τῆς μικροτέρας Ῥαχήλ.

17

Καὶ τῆς μὲν Λείας οἱ ὀφθαλμοὶ ἦσαν ἀσθενεῖς· ἡ δὲ Ῥαχήλ ἦτο εὐειδής καὶ ὡραία τὴν ὄψιν.

18

Καὶ ἠγάπησεν ὁ Ἰακὼβ τὴν Ῥαχήλ· καὶ εἶπε, Θέλω σὲ δουλεύει ἑπτὰ ἔτη διὰ τὴν Ῥαχήλ, τὴν θυγατέρα σου τὴν μικροτέραν.

19

Καὶ εἶπεν ὁ Λάβαν, Καλήτερα νὰ δώσω αὐτήν εἰς σέ, παρὰ νὰ δώσω αὐτήν εἰς ἄλλον ἄνδρα· κατοίκησον μετ᾿ ἐμοῦ.

20

Καὶ ἐδούλευσεν ὁ Ἰακὼβ διὰ τὴν Ῥαχήλ ἑπτὰ ἔτη· καὶ ἐφαίνοντο εἰς αὐτὸν ὡς ἡμέραι ὀλίγαι, διὰ τὴν πρὸς αὐτήν ἀγάπην αὐτοῦ.

21

Καὶ εἶπεν ὁ Ἰακὼβ πρὸς τὸν Λάβαν, Δὸς μοι τὴν γυναῖκά μου, διότι ἐπληρώθησαν αἱ ἡμέραι μου, διὰ νὰ εἰσέλθω πρὸς αὐτήν.

22

Καὶ συνήγαγεν ὁ Λάβαν πάντας τοὺς ἀνθρώπους τοῦ τόπου καὶ ἔκαμε συμπόσιον.

23

Καὶ τὸ ἑσπέρας, λαβὼν τὴν Λείαν τὴν θυγατέρα αὑτοῦ, ἔφερεν αὐτήν πρὸς αὐτόν· καὶ εἰσῆλθε πρὸς αὐτήν.

24

Καὶ ἔδωκεν ὁ Λάβαν εἰς Λείαν τὴν θυγατέρα αὑτοῦ, διὰ θεράπαιναν αὐτῆς, Ζελφὰν τὴν θεράπαιναν αὑτοῦ.

25

Καὶ τὸ πρωΐ, ἰδού, αὕτη ἦτο ἡ Λεία· καὶ εἶπε πρὸς τὸν Λάβαν, Τί τοῦτο τὸ ὁποῖον ἔπραξας εἰς ἐμέ; δὲν σὲ ἐδούλευσα διὰ τὴν Ῥαχήλ; καὶ διὰ τί μὲ ἠπάτησας;

26

Καὶ εἶπεν ὁ Λάβαν, Δὲν γίνεται οὕτως ἐν τῷ τόπῳ ἡμῶν, νὰ δίδωται ἡ μικροτέρα πρὸ τῆς πρεσβυτέρας·

27

ἐκπλήρωσον τὴν ἑβδομάδα ταύτης, καὶ θέλω σοὶ δώσει καὶ αὐτήν, ἀντὶ τῆς ἐργασίας τὴν ὁποίαν θέλεις κάμει εἰς ἐμὲ ἀκόμη ἄλλα ἑπτὰ ἔτη.

28

Καὶ ἔκαμεν ὁ Ἰακὼβ οὕτω καὶ ἐξεπλήρωσε τὴν ἑβδομάδα αὐτῆς· καὶ ἔδωκεν εἰς αὐτὸν τὴν Ῥαχήλ τὴν θυγατέρα αὑτοῦ εἰς γυναῖκα.

29

Καὶ ἔδωκεν ὁ Λάβαν εἰς Ῥαχήλ τὴν θυγατέρα αὑτοῦ, διὰ θεράπαιναν αὐτῆς, Βαλλὰν τὴν θεράπαιναν αὑτοῦ.

30

Καὶ εἰσῆλθεν ὁ Ἰακὼβ καὶ πρὸς τὴν Ῥαχήλ· καὶ ἠγάπησε τὴν Ῥαχήλ περισσότερον παρὰ τὴν Λείαν· καὶ ἐδούλευσεν αὐτὸν ἀκόμη ἄλλα ἑπτὰ ἔτη.

31

Καὶ ἰδὼν ὁ Κύριος ὅτι ἐμισεῖτο ἡ Λεία, ἤνοιξε τὴν μήτραν αὐτῆς· ἡ δὲ Ῥαχήλ ἦτο στεῖρα.

32

Καὶ συνέλαβεν ἡ Λεία καὶ ἐγέννησεν υἱὸν καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ῥουβήν· διότι εἶπεν, Εἶδε βέβαια ὁ Κύριος τὴν ταπείνωσίν μου· τώρα λοιπὸν θέλει μὲ ἀγαπήσει ὁ ἀνήρ μου.

33

Καὶ συνέλαβε πάλιν καὶ ἐγέννησεν υἱόν· καὶ εἶπεν, Ἐπειδή ἤκουσεν ὁ Κύριος ὅτι μισοῦμαι, διὰ τοῦτο μοὶ ἔδωκεν ἀκόμη καὶ τοῦτον· καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Συμεών.

34

Καὶ συνέλαβεν ἀκόμη καὶ ἐγέννησεν υἱόν· καὶ εἶπε, Τώρα ταύτην τὴν φορὰν ὁ ἀνήρ μου θέλει ἑνωθῆ μετ᾿ ἐμοῦ, διότι ἐγέννησα εἰς αὐτὸν τρεῖς υἱούς· διὰ τοῦτο νόμασεν αὐτὸν Λευΐ.

35

Καὶ συνέλαβε πάλιν καὶ ἐγέννησεν υἱόν· καὶ εἶπε, Ταύτην τὴν φορὰν θέλω δοξολογήσει τὸν Κύριον· διὰ τοῦτο ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰούδαν· καὶ ἔπαυσε νὰ γεννᾷ.