Γένεσις 26

1

Ἔγεινε δὲ πεῖνα ἐν τῇ γῇ, ἐκτὸς τῆς προτέρας πείνης, τῆς γενομένης ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τοῦ Ἀβραάμ. Καὶ ὑπῆγεν ὁ Ἰσαὰκ πρὸς τὸν Ἀβιμέλεχ, βασιλέα τῶν Φιλισταίων, εἰς Γέραρα.

2

Ἐφάνη δὲ εἰς αὐτὸν ὁ Κύριος καὶ εἶπε, Μή καταβῇς εἰς Αἴγυπτον· κατοίκησον ἐν τῇ γῇ τὴν ὁποίαν θέλω σοὶ εἰπεῖ·

3

παροίκει ἐν τῇ γῇ ταύτῃ, καὶ ἐγὼ θέλω εἶσθαι μετὰ σοῦ, καὶ θέλω σὲ εὐλογήσει διότι εἰς σὲ καὶ εἰς τὸ σπέρμα σου θέλω δώσει πάντας τοὺς τόπους τούτους· καὶ θέλω ἐκπληρώσει τὸν ὅρκον, τὸν ὁποῖον ὥμοσα πρὸς Ἀβραὰμ τὸν πατέρα σου·

4

καὶ θέλω πληθύνει τὸ σπέρμα σου ὡς τὰ ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ, καὶ θέλω δώσει εἰς τὸ σπέρμα σου πάντας τοὺς τόπους τούτους, καὶ θέλουσιν εὐλογηθῆ ἐν τῷ σπέρματί σου πάντα τὰ ἔθνη τῆς γῆς·

5

ἐπειδή ὁ Ἀβραὰμ ὑπήκουσεν εἰς τὴν φωνήν μου, καὶ ἐφύλαξε τὰ προστάγματά μου, τὰς ἐντολὰς μου, τὰ διατάγματά μου καὶ τοὺς νόμους μου.

6

Καὶ κατῴκησεν ὁ Ἰσαὰκ ἐν Γεράροις.

7

Ἠρώτησαν δὲ οἱ ἄνδρες τοῦ τόπου περὶ τῆς γυναικὸς αὐτοῦ· καὶ εἶπεν, Ἀδελφή μου εἶναι· διότι ἐφοβήθη νὰ εἴπῃ, Γυνή μου εἶναι· λέγων, Μήπως μὲ φονεύσωσιν οἱ ἄνδρες τοῦ τόπου διὰ τὴν Ῥεβέκκαν· ἐπειδή ἦτο ὡραία τὴν ὄψιν.

8

Καὶ ἀφοῦ διέτριψεν ἐκεῖ πολλὰς ἡμέρας, Ἀβιμέλεχ ὁ βασιλεὺς τῶν Φιλισταίων, κύψας ἀπὸ τῆς θυρίδος εἶδε, καὶ ἰδού, ὁ Ἰσαὰκ ἔπαιζε μετὰ Ῥεβέκκας τῆς γυναικὸς αὑτοῦ.

9

Ἐκάλεσε δὲ ὁ Ἀβιμέλεχ τὸν Ἰσαὰκ καὶ εἶπεν, Ἰδού, βεβαίως γυνή σου εἶναι αὕτη· διὰ τί λοιπὸν εἶπας, Ἀδελφή μου εἶναι; Καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Ἰσαάκ, διότι εἶπον, Μήπως ἀποθάνω ἐξ αἰτίας αὐτῆς.

10

Καὶ εἶπεν ὁ Ἀβιμέλεχ, Τί εἶναι τοῦτο, τὸ ὁποῖον ἔκαμες εἰς ἡμᾶς; παρ᾿ ὀλίγον ἤθελε κοιμηθῆ τις ἐκ τοῦ λαοῦ μετὰ τῆς γυναικὸς σου, καὶ ἤθελες φέρει ἐφ᾿ ἡμᾶς ἀνομίαν.

11

Καὶ προσέταξεν ὁ Ἀβιμέλεχ εἰς πάντα τὸν λαόν, λέγων, Ὅστις ἐγγίσῃ τὸν ἄνθρωπον τοῦτον ἤ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, θέλει ἐξάπαντος θανατωθῆ.

12

Ἔσπειρε δὲ ὁ Ἰσαὰκ ἐν τῇ γῇ ἐκείνη καὶ ἐσύναξε κατ᾿ ἐκεῖνον τὸν χρόνον ἑκατονταπλάσια· καὶ εὐλόγησεν αὐτὸν ὁ Κύριος.

13

Καὶ ἐμεγαλύνετο ὁ ἄνθρωπος καὶ ἐπροχώρει αὐξανόμενος, ἑωσοῦ ἔγεινε μέγας σφόδρα·

14

καὶ ἀπέκτησε πρόβατα καὶ βόας καὶ δούλους πολλούς· ἐφθόνησαν δὲ αὐτὸν οἱ Φιλισταῖοι.

15

Καὶ πάντα τὰ φρέατα, τὰ ὁποῖα ἔσκαψαν οἱ δοῦλοι τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν Ἀβραὰμ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, ἐνέφραξαν ταῦτα οἱ Φιλισταῖοι καὶ ἐγέμισαν αὐτὰ χῶμα.

16

Καὶ εἶπεν ὁ Ἀβιμέλεχ πρὸς τὸν Ἰσαάκ, Ἄπελθε ἀφ᾿ ἡμῶν, διότι ἔγεινες δυνατώτερος ἡμῶν σφόδρα.

17

Καὶ ἀπῆλθεν ἐκεῖθεν ὁ Ἰσαὰκ καὶ ἔστησε τὴν σκηνήν αὑτοῦ ἐν τῇ κοιλάδι τῶν Γεράρων καὶ κατῴκησεν ἐκεῖ.

18

Καὶ ἤνοιξε πάλιν ὁ Ἰσαὰκ τὰ φρέατα τοῦ ὕδατος, τὰ ὁποῖα ἔσκαψαν ἐπὶ τῶν ἡμερῶν Ἀβραὰμ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, οἱ δὲ Φιλισταῖοι ἐνέφραξαν αὐτὰ μετὰ τὸν θάνατον τοῦ Ἀβραάμ· καὶ νόμασεν αὐτὰ κατὰ τὰ ὀνόματα, μὲ τὰ ὁποῖα ὁ πατήρ αὐτοῦ εἶχεν ὀνομάσει αὐτά.

19

Καὶ ἔσκαψαν οἱ δοῦλοι τοῦ Ἰσαὰκ ἐν τῇ κοιλάδι καὶ εὕρηκαν ἐκεῖ φρέαρ ὕδατος ζῶντος.

20

Ἐλογομάχησαν δὲ οἱ ποιμένες τῶν Γεράρων μετὰ τῶν ποιμένων τοῦ Ἰσαάκ, λέγοντες, Ἰδικὸν μας εἶναι τὸ ὕδωρ· καὶ νόμασε τὸ φρέαρ Ἐσέκ· διότι ἐφιλονείκησαν μετ᾿ αὐτοῦ.

21

Καὶ ἔσκαψαν ἄλλο φρέαρ καὶ ἐλογομάχησαν καὶ περὶ αὐτοῦ· διὰ τοῦτο νόμασεν αὐτὸ Σιτνά.

22

Καὶ μετοικήσας ἐκεῖθεν ἔσκαψεν ἄλλο φρέαρ, καὶ περὶ τούτου δὲν ἐλογομάχησαν· καὶ νόμασεν αὐτὸ Ῥεχωβώθ, λέγων, διότι τώρα ἐπλάτυνεν ἡμᾶς ὁ Κύριος καὶ ηὔξησεν ἡμᾶς ἐπὶ τῆς γῆς.

23

Καὶ ἐκεῖθεν ἀνέβη εἰς Βήρ-σαβεέ.

24

Καὶ ἐφάνη εἰς αὐτὸν ὁ Κύριος τὴν νύκτα ἐκείνην, καὶ εἶπεν, Ἐγὼ εἶμαι ὁ Θεὸς Ἀβραὰμ τοῦ πατρὸς σου· μή φοβοῦ, διότι ἐγὼ εἶμαι μετὰ σοῦ, καὶ θέλω σὲ εὐλογήσει καὶ θέλω πληθύνει τὸ σπέρμα σου, διὰ Ἀβραὰμ τὸν δοῦλόν μου.

25

Καὶ ᾠκοδόμησεν ἐκεῖ θυσιαστήριον καὶ ἐπεκαλέσθη τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου· καὶ ἔστησεν ἐκεῖ τὴν σκηνήν αὑτοῦ· ἔσκαψαν δὲ ἐκεῖ οἱ δοῦλοι τοῦ Ἰσαὰκ φρέαρ.

26

Τότε ὁ Ἀβιμέλεχ ὑπῆγε πρὸς αὐτὸν ἀπὸ Γεράρων, καὶ Ὀχοζὰθ ὁ οἰκεῖος αὐτοῦ, καὶ Φιχὸλ ὁ ἀρχιστράτηγος τῆς δυνάμεως αὐτοῦ.

27

Καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἰσαάκ, Διὰ τί ἤλθετε πρὸς ἐμέ, ἀφοῦ σεῖς μὲ ἐμισήσατε καὶ μὲ ἐδιώξατε ἀπὸ σᾶς;

28

οἱ δὲ εἶπον, Εἴδομεν φανερά, ὅτι ὁ Κύριος εἶναι μετὰ σοῦ, καὶ εἴπομεν, Ἄς γείνῃ τώρα ὅρκος μεταξὺ ἡμῶν, μεταξὺ ἡμῶν καὶ σοῦ, καὶ ἄς κάμωμεν συνθήκην μετὰ σοῦ,

29

ὅτι δὲν θέλεις κάμει κακὸν εἰς ἡμᾶς, καθὼς ἡμεῖς δὲν σὲ ἠγγίσαμεν, καὶ καθὼς ἐπράξαμεν εἰς σὲ μόνον καλόν, καὶ σὲ ἐξαπεστείλαμεν ἐν εἰρήνῃ· τώρα σὺ εἶσαι εὐλογημένος τοῦ Κυρίου.

30

Καὶ ἔκαμεν εἰς αὐτοὺς συμπόσιον· καὶ ἔφαγον καὶ ἔπιον.

31

Καὶ ἐσηκώθησαν ἐνωρὶς τὸ πρωΐ, καὶ ὥμοσεν ὁ εἷς πρὸς τὸν ἄλλον· τότε ὁ Ἰσαὰκ ἐξαπέστειλεν αὐτούς, καὶ ἀπῆλθον ἀπ᾿ αὐτοῦ ἐν εἰρήνῃ.

32

Καὶ τὴν ἡμέραν ἐκείνην ἦλθον οἱ δοῦλοι τοῦ Ἰσαὰκ καὶ ἀνήγγειλαν πρὸς αὐτὸν περὶ τοῦ φρέατος τὸ ὁποῖον ἔσκαψαν, καὶ εἶπαν πρὸς αὐτόν, Εὑρήκαμεν ὕδωρ.

33

Καὶ νόμασεν αὐτὸ Σαβεέ· διὰ τοῦτο εἶναι τὸ ὄνομα τῆς πόλεως Βήρ-σαβεὲ ἕως τῆς σήμερον.

34

Ἦτο δὲ ὁ Ἡσαῦ ἐτῶν τεσσαράκοντα, ὅτε ἔλαβεν εἰς γυναῖκα Ἰουδίθ, τὴν θυγατέρα Βεηρὶ τοῦ Χετταίου, καὶ Βασεμάθ, τὴν θυγατέρα Αἰλὼν τοῦ Χετταίου·

35

καὶ αὗται ἦσαν πικρία ψυχῆς εἰς τὸν Ἰσαὰκ καὶ τὴν Ῥεβέκκαν.