Γένεσις 17

1

Καὶ ὅτε ἦτο ὁ Ἄβραμ ἐνενήκοντα ἐννέα ἐτῶν, ἐφάνη ὁ Κύριος εἰς τὸν Ἄβραμ καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Ἐγὼ εἶμαι Θεὸς ὁ Παντοκράτωρ· περιπάτει ἐνώπιόν μου, καὶ ἔσο τέλειος.

2

Καὶ θέλω στήσει τὴν διαθήκην μου ἀναμέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ· καὶ θέλω σὲ πληθύνει σφόδρα σφόδρα.

3

Καὶ ἔπεσεν ὁ Ἄβραμ ἐπὶ πρόσωπον αὑτοῦ· καὶ ἐλάλησε πρὸς αὐτὸν ὁ Θεός, λέγων,

4

Ἐγώ, ἰδού, ἡ διαθήκη μου εἶναι πρὸς σέ· καὶ θέλεις γείνει πατήρ πλήθους ἐθνῶν·

5

καὶ δὲν θέλει καλεῖσθαι πλέον τὸ ὄνομά σου Ἄβραμ, ἀλλὰ τὸ ὄνομά σου θέλει εἶσθαι Ἀβραάμ· διότι πατέρα πλήθους ἐθνῶν σὲ κατέστησα·

6

καὶ θέλω σὲ αὐξήσει σφόδρα σφόδρα, καὶ θέλω σὲ καταστήσει εἰς ἔθνη, καὶ βασιλεῖς θέλουσιν ἐξέλθει ἐκ σοῦ·

7

καὶ θέλω στήσει τὴν διαθήκην μου ἀναμέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ, καὶ τοῦ σπέρματός σου μετὰ σὲ εἰς τὰς γενεὰς αὐτῶν, εἰς διαθήκην αἰώνιον, διὰ νὰ ἦμαι Θεὸς εἰς σὲ καὶ εἰς τὸ σπέρμα σου μετὰ σέ·

8

καὶ θέλω δώσει εἰς σέ, καὶ εἰς τὸ σπέρμα σου μετὰ σέ, τὴν γῆν τῆς παροικίας σου, πᾶσαν τὴν γῆν Χαναάν, εἰς κατάσχεσιν αἰώνιον· καὶ θέλω εἶσθαι ὁ Θεὸς αὐτῶν.

9

Καὶ εἶπεν ὁ Θεὸς πρὸς τὸν Ἀβραάμ, σὺ δὲ τὴν διαθήκην μου θέλεις φυλάξει, σὺ καὶ τὸ σπέρμα σου μετὰ σὲ εἰς τὰς γενεὰς αὑτῶν.

10

Αὕτη εἶναι ἡ διαθήκη μου τὴν ὁποίαν θέλετε φυλάξει, ἀναμέσον ἐμοῦ καὶ ὑμῶν καὶ τοῦ σπέρματός σου μετὰ σέ· πᾶν ἄρσεν ὑμῶν θέλει περιτέμνεσθαι.

11

Καὶ θέλετε περιτέμνει τὴν σάρκα τῆς ἀκροβυστίας ὑμῶν, καὶ θέλει εἶσθαι εἰς σημεῖον τῆς διαθήκης μεταξὺ ἐμοῦ καὶ ὑμῶν·

12

καὶ παιδίον ὀκτὼ ἡμερῶν θέλει περιτέμνεσθαι μεταξὺ σας, πᾶν ἄρσεν εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν ὁ γεγεννημένος ἐν τῇ οἰκίᾳ, καὶ ὁ ἀργυρώνητος ἐκ παντὸς ξένου, ὅστις δὲν εἶναι ἐκ τοῦ σπέρματός σου·

13

θέλει ἐξάπαντος περιτέμνεσθαι ὁ γεγεννημένος ἐν τῇ οἰκίᾳ σου, καὶ ὁ ἀργυρώνητός σου· καὶ θέλει εἶσθαι ἡ διαθήκη μου ἐπὶ τῆς σαρκὸς ὑμῶν εἰς διαθήκην αἰώνιον·

14

καὶ τὸ ἀπερίτμητον ἄρσεν, τοῦ ὁποίου δὲν ἤθελε περιτμηθῆ ἡ σὰρξ τῆς ἀκροβυστίας αὐτοῦ, ἡ ψυχή ἐκείνη θέλει ἐξολοθρευθῆ ἐκ μέσου τοῦ λαοῦ αὑτῆς· τὴν διαθήκην μου παρέβη.

15

Καὶ εἶπεν ὁ Θεὸς πρὸς τὸν Ἀβραάμ, Σάραν τὴν γυναῖκά σου, δὲν θέλεις καλέσει πλέον τὸ ὄνομα αὐτῆς Σάραν, ἀλλὰ Σάρρα θέλει εἶσθαι τὸ ὄνομα αὐτῆς.

16

Καὶ θέλω εὐλογήσει αὐτήν, καὶ θέλω προσέτι δώσει εἰς σὲ υἱὸν ἐξ αὐτῆς· καὶ θέλω εὐλογήσει αὐτήν, καὶ θέλει γείνει μήτηρ ἐθνῶν· βασιλεῖς λαῶν θέλουσιν ἐξέλθει ἐξ αὐτῆς.

17

Καὶ ἔπεσεν ὁ Ἀβραὰμ ἐπὶ πρόσωπον αὑτοῦ καὶ ἐγέλασε, καὶ εἶπεν ἐν τῇ καρδίᾳ αὑτοῦ, Εἰς ἄνθρωπον ἑκατονταετῆ θέλει γεννηθῆ τέκνον; καὶ ἡ Σάρρα, γυνή ἐνενήκοντα ἐτῶν, θέλει γεννήσει;

18

Καὶ εἶπεν ὁ Ἀβραὰμ πρὸς τὸν Θεόν, Εἴθε ὁ Ἰσμαήλ νὰ ζήσῃ ἐνώπιόν σου!

19

Καὶ εἶπεν ὁ Θεός, Ναὶ ἡ γυνή σου Σάρρα θέλει γεννήσει υἱὸν εἰς σέ, καὶ θέλεις καλέσει τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰσαάκ· καὶ θέλω στήσει τὴν διαθήκην μου πρὸς αὐτὸν εἰς διαθήκην αἰώνιον, καὶ πρὸς τὸ σπέρμα αὐτοῦ μετ᾿ αὐτόν·

20

περὶ δὲ τοῦ Ἰσμαήλ σοῦ εἰσήκουσα· Ἰδού, εὐλόγησα αὐτόν, καὶ θέλω αὐξήσει αὐτόν, καὶ θέλω πληθύνει αὐτὸν σφόδρα σφόδρα· δώδεκα ἄρχοντας θέλει γεννήσει, καὶ θέλω κάμει αὐτὸν ἔθνος μέγα·

21

ἀλλὰ τὴν διαθήκην μου θέλω στήσει πρὸς τὸν Ἰσαάκ, τὸν ὁποῖον θέλει γεννήσει ἡ Σάρρα εἰς σὲ τὸ ἐρχόμενον ἔτος, ἐν τῷ αὐτῷ τούτῳ καιρῷ.

22

Ἀφοῦ δὲ ἐτελείωσε νὰ λαλῇ μετ᾿ αὐτοῦ, ἀνέβη ὁ Θεὸς ἀπὸ τοῦ Ἀβραάμ.

23

Καὶ ἔλαβεν ὁ Ἀβραὰμ Ἰσμαήλ τὸν υἱὸν αὑτοῦ, καὶ πάντας τοὺς γεγεννημένους ἐν τῇ οἰκίᾳ αὑτοῦ, καὶ πάντας τοὺς ἀργυρωνήτους αὑτοῦ, πᾶν ἄρσεν τῶν ἀνθρώπων τῆς οἰκίας τοῦ Ἀβραάμ, καὶ περιέτεμε τὴν σάρκα τῆς ἀκροβυστίας αὐτῶν τὴν αὐτήν ἐκείνην ἡμέραν, καθὼς εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Θεός.

24

Ὁ δὲ Ἀβραὰμ ἦτο ἐνενήκοντα ἐννέα ἐτῶν, ὅτε περιετμήθη τὴν σάρκα τῆς ἀκροβυστίας αὑτοῦ.

25

Ἰσμαήλ δὲ ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἦτο δεκατριῶν ἐτῶν, ὅτε περιετμήθη τὴν σάρκα τῆς ἀκροβυστίας αὑτοῦ.

26

τὴν αὐτήν ἐκείνην ἡμέραν περιετμήθη ὁ Ἀβραάμ, καὶ Ἰσμαήλ ὁ υἱὸς αὐτοῦ·

27

καὶ πάντες οἱ ἄνθρωποι τῆς οἰκίας αὐτοῦ, οἱ γεγεννημένοι ἐν τῇ οἰκίᾳ, καὶ οἱ ἐξ ἀλλογενῶν ἀργυρώνητοι περιετμήθησαν μετ᾿ αὐτοῦ.