3 Йоан 1

1

Старац — любаснаму Гаію, якога я ў ісьціне люблю.

2

Любасны! малюся, каб табе здаровілася і шчасьціла ва ўсім, як шчасьціць душы тваёй.

3

Бо я вельмі ўсьцешыўся, калі прыйшлі браты і засьведчылі пра тваю вернасьць, як ты ходзіш у ісьціне.

4

Няма мне большае радасьці, як чуць, што дзеці мае ходзяць у ісьціне.

5

Любасны! ты як верны дзееш у тым, што робіш братам і вандроўнікам;

6

яны засьведчылі перад царквою пра любоў тваю; ты добра зробіш, калі адпусьціш іх, як яно трэба дзеля Бога,

7

бо яны дзеля імя Ягонага пайшлі, ня ўзяўшы нічога ад язычнікаў.

8

Дык вось павінны мы прымаць іх такіх, каб зрабіцца спрыяльнікамі ісьціне.

9

Я пісаў быў царкве; але Дыятрэф, які любіць быць першым у іх, ня прымае нас.

10

Таму, калі я прыйду, дык узгадаю ўчынкі, якія ён робіць, ганячы словамі ліхімі нас, і, не задавальняючыся гэтым, і сам ня прымае братоў, і забараняе тым, што жадаюць прымаць, і выганяе іх з царквы.

11

Любасны! не ўпадабняйся ліхому, а добраму. Хто робіць дабро, той Божы; а хто робіць ліха, ня бачыў Бога.

12

Пра Дзімітрыя засьведчылі ўсе і сама ісьціна; сьведчым таксама і мы, і вы ведаеце, што сьведчаньне нашае ў ісьціне.

13

Многае меўся я напісаць; ды не хачу пісаць табе чарнілам і трысьцінкаю,

14

спадзяюся ж бо неўзабаве пабачыць цябе і пагутарыць вуснамі ў вусны.

15

Мір табе! вітаюць цябе сябры; павітай сяброў паіменна. Амін.