Филимон 1

1

Павал, вязень Ісуса Хрыста, і Цімафей брат, Філімону любаснаму і супрацоўніку нашаму,

2

і Апфіі, (сястры) любаснай, і Архіпу, спадзьвіжніку нашаму, і дамовай тваёй царкве:

3

мілата вам і мір ад Бога Айца нашага і Госпада Ісуса Хрыста.

4

Дзякую Богу майму, заўсёды спамінаючы цябе ў малітвах маіх,

5

чуючы пра тваю любоў і веру, якую маеш да Госпада Ісуса і да ўсіх сьвятых,

6

каб дзеяньне веры тваёй было чыннае ў спазнаньні ўсякага ў вас дабра ў Хрысьце Ісусе.

7

Бо мы маем вялікую радасьць і ўцеху ў любові тваёй, бо табою, браце, супакоены сэрцы сьвятых.

8

Таму, маючы вялікую ў Хрысьце адвагу загадваць табе, што трэба,

9

зь любові лепей прашу, ня хто які там, а я, Павал — старац, а цяпер вязень Ісуса Хрыста;

10

прашу цябе за сына майго Анісіма, якога нарадзіў я ў кайданах маіх:

11

ён быў калісьці нягодны табе, а цяпер годны табе і мне: я вяртаю яго;

12

а ты прымі яго, як маё сэрца.

13

Я хацеў пры сабе яго ўтрымаць, каб ён замест цябе паслужыў мне ў кайданах за зьвеставаньне;

14

але без тваёй згоды нічога не хацеў зрабіць, каб добрая справа твая была ня мусовая, а з добрае волі.

15

Бо, можа быць, ён на тое часова адлучыўся, каб ты прыняў яго назаўсёды,

16

ужо ня як раба, а вышэйшага за раба, брата любаснага, асабліва мне, а тым болей табе, і па плоці і ў Госпадзе.

17

І вось, калі маеш за супольніка мяне, дык прымі яго, як мяне.

18

Калі ж ён чым пакрыўдзіў цябе, альбо вінаваты табе, лічы гэта на мне.

19

Я, Павал, напісаў маёю рукою: я заплачу"; не кажу табе пра тое, што ты і самім сабою мне вінаваты.

20

Так, браце, дай мне скарыстацца табою ў Госпадзе; супакой маё сэрца ў Госпадзе.

21

Спадзяючыся на слухмянасьць тваю, а напісаў табе, ведаючы, што ты зробіш і болей, чым прашу.

22

А разам падрыхтуй мне і памяшканьне; бо, спадзяюся, што па малітвах вашых я буду дараваны вам.

23

Вітае цябе Эпафрас, вязень разам са мною дзеля Ісуса Хрыста, Марк, Арыстарх, Дымас, Лукаш, супрацоўнікі мае.

24

Мілата Госпада нашага Ісуса Хрыста з духам вашым. Амін.