Марко 3

1

І ўвайшоў зноў у сынагогу; там быў чалавек з высахлаю рукою.

2

І сачылі за Ім, ці не ацаліць яго ў суботу, каб зьвінаваціць Яго.

3

А Ён кажа чалавеку з сухою рукою: стань пасярэдзіне.

4

А ім кажа: ці належыць у суботу дабро чыніць, альбо зло чыніць? душу ўратаваць, альбо загубіць? Але яны маўчалі.

5

І з гневам на іх паглядзеўшы, смуткуючы па ачарсьцьвеньні сэрцаў іхніх, кажа таму чалавеку: працягні руку тваю. Той працягнуў, і стала рука ягоная здаровая, як другая.

6

Фарысэі, выйшаўшы, адразу зладзілі зь ірадыянамі нараду супраць Яго, як бы загубіць Яго.

7

Але Ісус з вучнямі Сваімі адышоў да мора, і за Ім пайшло мноства людзей з Галілеі, Юдэі,

8

Ерусаліма, Ідума і з-за Ярдана. І з навакольляў Тыра і Сідона, пачуўшы, што Ён рабіў, ішлі да Яго ў вялікім мностве.

9

І сказаў вучням Сваім, каб напагатове была Яму лодка, з прычыны шматлюдзтва, каб ня ціснулі на Яго.

10

Бо многіх Ён ацаліў, так што тыя, хто быў хворы, кідаліся да Яго, каб дакрануцца да Яго.

11

І духі нячыстыя, калі бачылі Яго, падалі перад Ім і крычалі: Ты - Сын Божы.

12

Але Ён строга выгаворваў ім, каб не адкрывалі Яго.

13

Потым узышоў на гару і паклікаў да Сябе, каго Сам хацеў; і пайшлі да Яго.

14

І паставіў дванаццацёх, каб зь Ім былі і каб пасылаць іх зьвеставаць,

15

і каб мелі яны ўладу ацаляць ад хваробаў і выганяць дэманаў:

16

паставіў Сымона, даўшы яму імя Пётр;

17

Якава Зевядзеевага і Яна, брата Якаўлевага, даўшы ім імёны Воанергес, гэта азначае, "сыны громавыя";

18

Андрэя, Піліпа, Барталамея, Мацьвея, Тамаша, Якава Алфеевага, Тадэя, Сымона Кананіта

19

і Юду Іскарыёцкага, які і выдаў Яго.

20

Прыходзяць у дом; і зноў зьбіраецца люд, так што яны не маглі нават хлеба паесьці.

21

І пачуўшы, блізкія Ягоныя пайшлі забраць Яго, бо казалі, што Ён не ў сабе.

22

А кніжнікі, якія прыйшлі зь Ерусаліма, казалі, што Ён мае ў Сабе Вэльзэвула і што выганяе дэманаў сілаю дэманскага князя.

23

І паклікаўшы іх, казаў ім прытчамі: як можа сатана выганяць сатану?

24

Калі царства разьдзеліцца самое ў сабе, ня можа ўстояць царства тое;

25

і калі дом разьдзеліцца сам у сабе, ня можа ўстояць дом той;

26

і калі сатана паўстаў на самога сябе і разьдзяліўся, ня можа ўстояць, а настаў канец ягоны.

27

Ніхто, увайшоўшы ў дом дужага, ня можа зрабаваць рэчаў ягоных, калі сьпярша ня зьвяжа дужага, - і тады зрабуе дом ягоны.

28

Праўду кажу вам: дараваныя будуць сынам чалавечым усе грахі і блюзьнерствы, якімі б ні блюзьнерылі;

29

але хто будзе блюзьнерыць на Духа Сьвятога, таму ня будзе дараваньня вавекі, а падлягае ён вечнай асудзе.

30

Гэта сказаў Ён, бо казалі: у Ім нячысты дух.

31

І прыйшлі Маці і браты Ягоныя і, стоячы звонку, паслалі да Яго паклікаць Яго.

32

Каля Яго сядзеў люд. І сказалі Яму: вось, Маці Твая і браты Твае і сёстры Твае, вонкі, пытаюцца Цябе.

33

І адказаў ім: хто Маці Мая і браты Мае?

34

І азірнуўшы тых, што сядзелі вакол Яго, кажа: вось маці Мая і браты Мае;

35

бо, хто будзе выконваць волю Божую, той Мне брат і сястра і маці.