Матей 24

1

І выйшаўшы, Ісус ішоў ад храма. І прыступілі вучні Ягоныя, каб паказаць Яму будынкі храма.

2

Ён жа сказаў ім: ці бачыце ўсё гэта? Праўду кажу вам: не застанецца тут каменя на камені; усё будзе разбурана.

3

Калі ж сядзеў Ён на гары Аліўнай, дык прыступілі да Яго вучні асобна, кажучы: скажы нам, калі гэта будзе? і якая азнака Твайго прыходу і сканчэньня веку?

4

І ў адказ Ісус сказаў ім: глядзеце, каб хто вас ня ўвёў у зман;

5

бо многія прыйдуць пад імем Маім і будуць казаць: "я Хрыстос", — і многіх увядуць у зман.

6

Таксама пачуеце пра войны і ваенныя чуткі. Глядзеце, не жахайцеся; бо павінна ўсё тое быць. Але гэта яшчэ не канец:

7

бо паўстане народ на народ і царства на царства; і будзе голад і пошасьці, і землятрусы месцамі.

8

А ўсё гэта — болесны пачатак.

9

Тады будуць выдаваць вас на пакуты і забіваць вас; і вы будзеце зьненавіджаныя ўсімі народамі за імя Маё.

10

І тады спакусяцца многія; і адзін аднаго будуць выдаваць, і зьненавідзяць адзін аднаго;

11

і многія ілжэпрарокі паўстануць і ўвядуць у зман многіх;

12

і ад памнажэньня беззаконьня ахалоне любоў у многіх;

13

а хто выцерпіць да канца, уратуецца.

14

І абвешчана будзе гэтае Дабравесьце Царства па ўсім сьвеце, на сьведчаньне ўсім народам; і тады прыйдзе канец.

15

Дык вось, калі ўгледзіце брыдоту спусташэньня, пра якую сказана праз прарока Данііла, якая паўстане на сьвятым месцы, — хто чытае, хай разумее, —

16

тады хто будзе ў Юдэі, хай уцякаюць у горы;

17

і хто на даху, той хай ня сыходзіць узяць што-небудзь з дома свайго;

18

і хто ў полі, той хай не вяртаецца назад, каб узяць вопратку сваю.

19

Гора ж цяжарным і тым, што кормяць грудзьмі ў тыя дні!

20

Малецеся, каб ня сталіся ўцёкі вашы зімою, альбо ў суботу;

21

бо тады будзе вялікі смутак, якога ня было ад пачатку сьвету да сёньня, і ня будзе.

22

І калі б не скараціліся тыя дні, дык не ўратавалася б ніякая плоць; але дзеля выбраных скароцяцца тыя дні.

23

Тады калі хто скажа вам: "вось, тут Хрыстос", альбо "там", — ня верце;

24

бо паўстануць ілжэхрысты ды ілжэпрарокі і дадуць азнакі і вялікія цуды, каб увесьці ў зман, калі ўдасца, і выбраных.

25

Вось, Я наперад сказаў вам.

26

Значыцца, калі скажуць вам: "вось Ён у пустыні", — ня выходзьце; "вось, Ён у патайных пакоях", — ня верце;

27

бо, як маланка бліскае з усходу і відна бывае аж да захаду, такі будзе прыход Сына Чалавечага;

28

бо дзе будзе труп, там зьбяруцца арлы.

29

І раптам, пасьля смутку дзён тых, сонца памеркне, і месяц ня дасьць сьвятла свайго, і зоркі спадуць зь неба, і сілы нябесныя пахіснуцца;

30

і тады зьявіцца азнака Сына Чалавечага на небе; і тады заплачуць усе плямёны зямныя і ўбачаць Сына Чалавечага, Які будзе ісьці на аблоках нябесных зь сілаю і славаю вялікай;

31

і пашле анёлаў Сваіх з трубою громагучнаю, і зьбяруць выбраных Ягоных ад чатырох вятроў, ад краю нябёсаў да краю іх.

32

Ад смакоўніцы вазьмеце падабенства: калі гольле яе ўжо мякчэе і пускае лісьце, ведаеце, што блізка лета;

33

так і вы, калі ўбачыце ўсё гэта, ведайце, што блізка, пры дзьвярах.

34

Праўду кажу вам: ня міне род гэты, як усё тое будзе;

35

неба і зямля мінуцца, а словы Мае ня мінуць;

36

а пра дзень той і гадзіну ніхто ня ведае, ні анёлы нябесныя, а толькі Айцец Мой адзін;

37

але як было ў дні Ноя, так будзе і ў прыход Сына Чалавечага,

38

бо як у дні перад патопам елі, пілі, жаніліся і выходзілі замуж да таго дня, як увайшоў Ной у каўчэг,

39

і не разумелі, пакуль ня прыйшоў патоп і не забраў усіх, — так будзе і прыход Сына Чалавечага;

40

тады будуць двое на полі: адзін возьмецца, а другі пакінецца;

41

дзьве будуць малоць у жорнах: адна возьмецца, а другая пакінецца.

42

Дык чувайце ж, бо ня ведаеце, у якую гадзіну Гасподзь ваш прыйдзе.

43

Але гэта вы знаеце, што калі б ведаў гаспадар дома, у якую варту прыйдзе злодзей, дык чуваў бы і ня даў бы падкапаць дома свайго.

44

Таму і вы будзьце гатовыя, бо ў якую гадзіну ня думаеце, Сын Чалавечы прыйдзе.

45

Хто ж верны і разумны раб, якога гаспадар ягоны паставіў над слугамі сваімі, каб даваў ім ежу ў свой час?

46

Дабрашчасны той раб, якога гаспадар ягоны, прыйшоўшы застане, што робіць так;

47

праўду кажу вам, што над усім маёнткам сваім паставіць яго.

48

А калі скажа ліхі раб той ў сэрцы сваім: "ня хутка прыйдзе гаспадар мой",

49

і пачне біць субратоў сваіх, і есьці і піць з п’яніцамі, -

50

дык прыйдзе гаспадар раба таго ў дзень, у які ён не чакае, і ў гадзіну, у якую ня ведае,

51

і разатне яго напалам, і вызначыць яму аднолькавую долю з крывадушнікамі: там будзе плач і скрыгат зубоў.